Kontrola pooperacyjna

Kontrola pooperacyjna jest częścią składową organizacji i technologii wykonywania operacji i procesów. Odbywa się ona wg uprzednio opracowanych schematów, dołączanych do kart technologicznych i stanowiących część składową projektów prowadzenia robót (program uprawnienia budowlane na komputer). Na każdy rodzaj robót opracowuje się warunki techniczne kontroli, które zawierają m. in.:

• szkic konstrukcji z naniesionymi dopuszczalnymi odchyłkami wymiarowymi,
• wykaz operacji podlegających obowiązkowej kontroli, wykonywanej przez majstra i kierownika robót,
• zakres kontroli,
• częstotliwość przeprowadzania kontroli,
• wykaz robót ukrytych, podlegających przekazywaniu przedstawicielom nadzoru technicznego zleceniodawcy,
• wykaz operacji, podlegających kontroli z włączeniem służby laboratoryjnej, geodezyjnej i innej specjalnej (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

Wszystkie ujawnione w toku kontroli pooperacyjnej wady i odchylenia powinny być zlikwidowane przed rozpoczęciem następnej operacji.

Pooperacyjna kontrola jakości zamyka się przyjęciem zakończonej roboty przez brygadę, zespół i poszczególnych robotników z ustaleniem oceny jakości jej wykonania. Metodę pooperacyjną kontroli jakości robót budowlano-montażowych stosowano w trzech wersjach (uprawnienia budowlane).

Dopuszczalne odchyłki normowe zostały podzielone na 3 strefy odpowiadające tym ocenom:

• skrajne (maksymalne, graniczne),
• średnie,
• minimalne (program egzamin ustny).

Elementy konstrukcyjne

Elementy konstrukcyjne mające kilka wskaźników jakości robót ocenia się wg ogólnej średniej ważonej wszystkich wskaźników składowych. W drugiej wersji (w 1966 r.) w miejsce sztywnej gradacji odchyłek dopuszczalnych dla oceny jakości przedstawiono bardziej elastyczną i prostą metodę. Rzeczywiste odstępstwo od projektu ocenia się nie dokładną liczbą, lecz w porównaniu z dopuszczalnymi odchyłkami - wg jednego z trzech kryteriów:

• jest zgodny,
• przewyższa,
• jest mniejszy.

Wszystkie roboty wykonane z naruszeniem wymagań warunków technicznych) i z przekroczeniem odchyłek dopuszczalnych podlegają przed przyjęciem przeróbce lub poprawie. Prace nie odpowiadające wymaganiom norm i warunków technicznych nie są przyjmowane do czasu całkowitego ich naprawienia (opinie o programie).

Jakość wykonanej pracy określa się jako:

• dostateczną - jeśli wszystkie odchyłki rzeczywiste odpowiadają dopuszczalnym,
• dobrą - jeśli liczba rzeczywistych odchyłek, które są mniejsze od dopuszczalnych, wynosi do 50%,
• b. dobrą - jeśli liczba rzeczywistych odchyłek, które są mniejsze od dopuszczalnych, wynosi co najmniej 50%, a pozostałe odpowiadają dopuszczalnym.

W trzeciej wersji wykluczono ocenę dostateczną, a warunkiem koniecznym oceny bardzo dobrej lub dobrej jest przestrzeganie projektów i wymagań norm oraz warunków technicznych, włączając w to dopuszczalne odchyłki. Jeśli praca wykonana została niezgodnie z wymaganiami, podlega ona poprawieniu (segregator aktów prawnych).

W tej wersji wykonane roboty ocenia się wg następujących kryteriów:

• dobrze (4 punkty) - jeśli praca wykonana jest zgodnie z rysunkami roboczymi,
• b. dobrze (5 punktów) - jeśli praca wykonana jest w całkowitej zgodności z rysunkami roboczymi i warunkami technicznymi, w których jeden z punktów przewiduje „realizację w warunkach szczególnej dokładności wykonania o podwyższonym mistrzostwie i kulturze prowadzenia robót”,
• dostatecznie, zadowalająco (3 punkty) - jeśli praca wykonana jest tak, że konieczne były dodatkowe nakłady pracy i zasobów materiałowo-technicznych w celu doprowadzenia do stanu przewidzianego w projekcie, normie lub warunkach technicznych (promocja 3 w 1).

Metodę tę opracowano w Centralnym Naukowo-Badawczym i Projektowo-Eksperymentalnym Instytucie Organizacji, Mechanizacji i Pomocy Technicznej Budownictwa przy „Gosstroju” w Moskwie w 1973 r. Dotyczy ona przedsiębiorstw budowlano-montażowych i specjalistycznych niezależnie od tego, jakiemu resortowi podlegają; określa ogólną kolejność kontroli operacyjnej jakości robót przy wykonywaniu budynków i obiektów różnego przeznaczenia, wznoszonych w warunkach zwykłych i specjalnych.