Konurbacja

HUCULI, lud zamieszkujący Karpaty Wschód nic (zwł. region pd.-wsch. Ukrainy), zajmujący się pierwotnie hodowlą bydła i wypasaniem owiec; obecnie zatrudnieni gt. w rolnictwie i przemyśle drzewnym; bogaty folklor i ludowe rzemiosło artystyczne (m.in. wyroby z wełny - kilimy, koce, pledy - oraz bogato haltowanych skór owczych) (program uprawnienia budowlane na komputer).

KARELOWIE. lud ugrofiński zamieszkujący gl. Karelski Keg. Aut. (pn.-zach. Rosja) wraz z przyległymi terenami wsch. Finlandii oraz Komiacku RA ok. 21)0 tys. osób; zajmuj.) się rolnictwem, rybołówstwem i bodowi,); język karelski z grupy ugrofińskiej, w użyciu również rosyjski i liński (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

KONURBACJA (z łac. eon współ-, urb.s - miasto), wielobiegunowy miejski układ osadniczy, formowany przez kilka lub kilkanaście miast w zasadzie samodzielnych pod względem administracyjno-gospodarczym jednak silnymi powiązaniami funkcjonalnymi; k. kształtuj,) się gl. w starych regionach przemysłu wydobywczego i przetwórczego; w warunkach dość powszechnego opóźnienia procesu przebudowy i unowocześnienia struktur gospodarczych współcześnie miejscem rozwoju zjawisk kryzysowych, czemu towarzyszy spadek ich potencjału ekonomicznego i demograficznego (wyludnianie-); przykłady: K. Ruhry w Niemczech w Polsce (uprawnienia budowlane).

Krasowa rzeźba

KRAS, krasowa rzeźba, krasowe zjawiska ogol procesów i form terenu występujących na obszarach zbudowanych ze skał podatnych na działanie wody, gl. z wapieni, a także z dolomitów, gipsu, kredy i soli; powstaje w wyniku krasowienia, tj. rozpuszczania skał przez wodę; cechuje się występowaniem krasowych form powierzchniowych: lejów, żłobków, żeber, zapadlisk, jarów oraz form pod ziemnych: studni, kominów krasowych, jaskiń; obszary krasowe charakteryzuj.) sic,- rzadki) siec i.) dolin, najczęściej odwadnianych okresowo, obfitość i.) weki podziemnych, a często pokryw.) glebowa i roślinna termin pochodzi od nazwy pn.-zach. części Cór Dynarskich, gdzie k. został po raz pierwszy zbadany i opisany (program egzamin ustny).

LAPOŃCZYCY, lud zamieszkujący pn. Norwegię (ok. 20 tys. osób - gł. w okręgu), pn. Szwecję (ok. 1 5 tys. - zwł. w hrabstwie Norrbotten), pn. Finlandię (ok. I 7 tys. - zwani s,) tu oraz pn.-wsch. Federacji Rosyjskiej (ok. 1,5 tys. - obwód murmański na Półwyspie Kolskim, gdzie określani s.) mianem Sami); tradycyjne zajęcia: hodowla reniferów i myślistwo; język lapoński z grupy ugrofińskiej; w kulturze m.in. relikty praktyk szamańskie h. LEJ KRASOWY, typowa forma krasu powierzchniowego, zagłębienie w powierzchni ziemi, zwykle o kształcie kolistym, utworzone na skutek rozpuszczania skały przez wody powierzchniowe, przedostające się w tym miejscu w skały (opinie o programie).

LEVECHE, regionalna nazwa wiatru występującego w pd.-wsc h. części Półwyspu Iberyjskiego. LIDO, piaszczysta, wyrównana bariera się równolegle do brzegu morza, oddzielająca od niego -> laguny; I. występuj.) wzdłuż wybrzeży płaskich, twórz,) się zwykle w zacisznych zatokach lub pod osłon,) przybrzeżnych wysp: najbardziej typowe I. spotyka się na pn.-zach. wybrzeżu Morza Adriatyckiego (segregator aktów prawnych).

LIMAN, zatoka lub zabagnione jezioro powstałe przez zalanie ujściowego odcinka głęboko wciętej doliny rzecznej; I. mogą być połączone z pełnym morzeni lub częściowo, a nawet całkowicie zamknięte; występuj.) m.in. na europejskie Morza Czarnego, typ wybrzeża. LOMA, występującą w Górach Betyckich trawiasta formacja roślinna, określana niekiedy jako śródziemnomorski step górski; pojawia się na wys. ok. 2500-tl ()() m n.p.m.; różni się zdecydowanie charakterem od południowoamerykańskiej I. andyjskiej, która jest rodzajem formacji krzewiastej (promocja 3 w 1).