Koordynacja wymiarowa w budownictwie

• Koordynacja wymiarowa - dobór współzależnych wymiarów przy projektowaniu, produkcji i montażu elementów, polegający na zapewnieniu ogólnej ich zgodności między sobą, z uwzględnieniem wymagań techniczno-funkcjonalnych (program uprawnienia budowlane na komputer).
• Koordynacja modularna - koordynacja wymiarowa oparta na ustalonym module przyjętego systemu modularnego.
• Moduł - jednostka długości, której wartościami są wszystkie wymiary skoordynowane elementów oraz przestrzeni obudowanej, a także ich zestawień w budynkach i budowach. Moduł = 10 cm jest modułem podstawowym (program uprawnienia budowlane na ANDROID).
• Moduł pochodny - wielokrotność lub podwielokrotność modułu podstawowego.
• Multimodul (Mm) - moduł pochodny, będący wynikiem mnożenia modułu podstawowego przez liczbę naturalną m
• Element modularny - element, który zestawiony z elementami analogicznymi w dowolnej wielokrotności wraz z charakterystyczną dla nich spoiną s tworzy wymiar modularny (uprawnienia budowlane).
• Modularny układ odniesienia - układ wzajemnie prostopadłych płaszczyzn, równoległych do trzech płaszczyzn prostokątnego układu odniesienia i wyprowadzonych w odległościach równych ustalonemu modułowi.
• Płaszczyzna modularna - każda z płaszczyzn modularnego układu odniesienia.
• Siatka modularna - zespół krawędzi przecinania się płaszczyzn modularnych.
• Krawędź modularna - krawędź przecięcia się płaszczyzn modularnych (program egzamin ustny).
• Linia modularna - rzut krawędzi modularnej na płaszczyznę równoległą do jednej z płaszczyzn prostokątnego układu odniesienia.

Cele koordynacji wymiarowej (opinie o programie). Główne cele koordynacji wymiarowej to:

• zestawialność gotowych elementów bez potrzeby doraźnego ich dopasowywania,
• zamienność i wymienność elementów,
• optymalizacja dla produkcji, projektowania i montażu liczby typów elementów ze względu na ich kształt i wymiary.

Koordynacja modularna

Cele powyższe można uzyskać przez określenie i ustalenie:

1. wielkości modularnych i zasad koordynacji modularnej,
2. wielkości tolerancji wymiarów elementów,
3. wartości i charakteru błędów montażu,
4. zasad pasowania elementów konstrukcyjnych i wypełniających,
5. techniki i kolejności łączenia elementów w zespoły.

Analiza powyższych czynników stanowi podstawę do decyzji dotyczących kształtu, wymiarów, dokładności wykonania i sposobu montażu elementów w budynku. Ponieważ przyjęte powyżej wielkości modularne prowadzą do zbyt dużej liczby wymiarów elementów, co uniemożliwia racjonalną produkcję przemysłową, stąd wprowadzono ograniczenia ujęte w „Zunifikowanych parametrach wymiarowych” (segregator aktów prawnych).

1. Zasady koordynacji modularnej i wymiarowania. Przy projektowaniu budowli rozróżnia się dwa przypadki stosowania koordynacji modularnej:
2. projektowanie budynków, w których będą występowały nowe elementy; w tym przypadku należy projektować budowle na podstawie zasad koordynacji wymiarowej w nawiązaniu do modularnego układu odniesienia (na zestawach wzorcowych),
3. projektowanie budynków przy zastosowaniu istniejących już elementów modularnych: w tym przypadku budowle jako zestawy modularnych elementów mogą nie być projektowane w nawiązaniu do modularnego systemu odniesienia, jeśli inny układ tych elementów jest z jakichkolwiek przyczyn bardziej właściwy, a elementy wbudowane nie ulegają z tego powodu zmianom (promocja 3 w 1).

Koordynacji modularnej podlegają jedynie te wymiary elementów budowlanych, które decydują o ich położeniu względem sąsiednich. Podane niżej zasady dotyczą typizowanych i unifikowanych rozwiązań budynków budownictwa ogólnego, przemysłowego oraz rolniczego, realizowanych metodami uprzemysłowionymi, nie dotyczą zaś budynków wznoszonych metodami tradycyjnymi.