Kora pułapkowa

Kora pułapkowa - płaty świeżej kory świerka lub sosny wykładane w szkółkach i uprawach; pod k.p. gromadzą się szkodliwe chrząszcze, skąd systematycznie są wybierane i niszczone koraliki, raksloty - drewniane kulki z otworami nanizane na linkę lub drut, zamykające szponę i ułatwiające przesuwanie się szpony po maszcie (program uprawnienia budowlane na komputer).
Koramina - kardiamid.

Korazja - mechaniczne zdzieranie skał spoistych uderzeniami piasku naniesionego przez wiatr.
Korba - ramię w mechanizmie dźwigniowym, mogące wykonywać pełny ruch obrotowy; (2) dźwignia na końcu wału służąca do wprowadzenia wału w ruch obrotowy lub do przenoszenia ruchu obrotowego wału na połączony z korbą element (korbowód)

Korba do świdrów - przyrząd ręczny do wiercenia otworów, w którym obrót świderka uzyskuje się przez bezpośrednie pokręcanie wykorbionym prętem, na którym osadzony jest uchwyt świdra (program uprawnienia budowlane na ANDROID).
Korba rozruchowa - korba do ręcznego rozruchu silnika spalinowego.
Korba wiertnicza - korba zaklinowana na wale głównym wiertnicy udarowej, mająca trzy otwory rozmieszczone niesymetrycznie, w których można na przemian umocować czop Korbowy i uzyskać w ten sposób trzy różnej wielkości wzniosy (skoki) wahacza.
Korbowód - część mechanizmu korbowego łącząca czop korby z elementem wykonującym ruch posuwisto-zwrotny (uprawnienia budowlane).

Korbowód boczny - korbowód o niedzielonym łbie, połączonym za pomocą sworznia z łbem korbowodu głównego, stosowany w silnikach wielorzędowych i gwiazdowych. Korbowód główny - korbowód silnika, w którym osie kilku cylindrów leżą w jednej płaszczyźnie prostopadłej do osi wału korbowego, a czop korbowy jest wspólny dla tych cylindrów oprócz otworu na czop korbowy ma otwory na sworznie służące do połączenia łbów korbowodów bocznych z łbem k.g (program egzamin ustny).

Kord

Kord - przędza nitkowana stanowiąca osnowę tkaniny kordowej; (2) tkanina kordowa wykonana z bawełny, sztucznego jedwabiu, nylonu lub drutu stalowego stosowana na opony samochodowe.
Kordel - sznurek z papieru izolacyjnego jedno-lub trójskrętkowy albo żyłka z tworzywa termoplastycznego; służy do owijania żył kabli dalekosiężnych (opinie o programie).
Kordieryt, dychroit - minerał, glinokrzemian magnezu i glinu krystalizuje w układzie rombowym, używany w jubilerstwie.
Kordieryt - jedna z faz występująca w układzie Mg0-Si02-A12OJ o składzie 2MgO • 2A12OJ •’ 5Si02 - stanowiąca spiek, ceramikę kordierytową o dobrych własnościach elektroizolacyjnych; stosowany do produkcji izolatorów, izolacji tcrmoelementów i pirometrów, elementów radiotechnicznych, do budowy komór łukowych i osłon przeciwiskrowych Kordyliera - geoantyklina kordyt - proch nitrogłicerynowy.

Korek - surowiec uzyskiwany z kory niektórych roślin drzewiastych (dąb korkowy, korkowiec amurski), odznaczający się wybitnymi własnościami izolacyjnymi i stosunkowo dużą wytrzymałością.
Korek - zamknięcie (opakowania) wciskane, wkręcane lub dociskane, w kształcie walca, beczułki lub grzybka, w środku pełne lub częściowo puste
Korek - kształtka wodociągowa lub kanalizacyjna w postaci krótkiego walca zamkniętego na jednym końcu, stosowana do szczelnego zamykania końcówek przewodów lub czasowo niewykorzystanych odgałęzień.

Korek - czop z materiału ogniotrwałego do zatykania otworu spustowego w piecach, zamykania głównego wlewu (w zbiorniku wlewowym) (segregator aktów prawnych).
Korek - wygięta deska z uchwytem obłożona masą korkową, służąca do ręcznego groszkowania i podciągania.

Korek ekspandowany - kruszywo o porach sztucznie zwiększonych przez rozpęczanie w wysokiej temperaturze; materiał izolacyjny i ciepłochronny.
Korek iłowy - odcinek otworu wiertniczego, przestrzeni między rurami lub przestrzeni pozarurowej wypełniony iłem w celu odcięcia dopływu wody do otworu.

Korek magnetyczny - korek spustowy miski olejowej lub obudowy skrzynki biegów wyposażony we wkładkę magnetyczną, wychwytującą zawarte w oleju cząsteczki ferromagnetyczne korek piaskowy - korek podsadzkowy służący jako odciążenie przed tamą wodną (promocja 3 w 1).
Korek podsadzkowy - górn. zamknięcie wyrobiska korytarzowego między dwiema tamami przez wypełnienie podsadzką płynną w celu odgrodzenia się od pożaru podziemnego lub odcięcia dopływu powietrza.