Łączenie arkuszy folii

Łączenie arkuszy folii wykonuje się na zakład. Szerokość zakładu nie powinna być mniejsza od 30 mm przy potrójnej spoinie w złączu i 20 do 25 mm przy dwóch spoinach. Szerokość każdej spoiny powinna wynosić 10-12 mm. Najpierw wykonuje się jedną spoinę (przy brzegu jednego arkusza) i następnie drugą (przy brzegu drugiego arkusza) (program uprawnienia budowlane na komputer). Obie spoiny powinny się ze sobą łączyć. Nie powinien pozostawać pomiędzy nimi pas nie zaspawany, bo w przypadku usterki w jednej spoinie woda przedostaje się do przestrzeni pomiędzy spoinami i szczelność złącza będzie zależeć wtedy tylko od jednej spoiny.
Skutecznym sposobem uniknięcia względnie zmniejszenia liczby powstających pęcherzy jest prawidłowe luźne ułożenie arkuszy dopasowanych folii i wykonanie styków połączeniowych przy możliwie wyrównanych temperaturach w cieplejszych godzinach dnia (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

Folie można spawać na zimno dzięki zdolności rozpuszczania się tworzyw sztucznych w odpowiednich rozpuszczalnikach. Przy łączeniu na zimno w zwykłej temperaturze powierzchnie wewnętrzne zakładek należy obficie powlec rozpuszczalnikiem i natychmiast, póki są one jeszcze lepkie, nałożyć na siebie i silnie docisnąć (ręcznie ewentualnie za pomocą ręcznego wałka). Dzięki temu materiał obu folii zlewa się razem i tworzy jednolite połączenie. Ten sposób jednak nie nadaje się do wszystkich rodzajów tworzyw sztucznych; o sposobie łączenia folii decyduje przepis wytwórcy (uprawnienia budowlane).

Na 1 m styku zużywa się ok. 40 g rozpuszczalnika. Łączenie należy wykonywać krótkimi odcinkami o długości 5-10 cm, przy czym powierzchnie łączone nie mogą być wilgotne lub zanieczyszczone asfaltem, lepikiem bitumicznym bądź innymi materiałami. Dlatego, jeśli powierzchnia folii jest posypana talkiem, należy ją z talku oczyścić na sucho.
Sklejanie folii na stykach lepikami bitumicznymi itp. jest niedopuszczalne (program egzamin ustny).

Miejsca uszkodzone

Rozpuszczalniki do folii powinny być dostarczone przez producenta tworzyw sztucznych. Szczególnie starannie należy wykonać styki krzyżujące się, przy których wewnętrzna krawędź powinna być wyrównana (ścięta ukośnie), aby przylegająca do niej warstwa mogła być szczelnie dociśnięta. W jednym miejscu nie powinno przebiegać więcej niż 3 warstwy. Można również stosować łączenie kombinowane (opinie o programie). Wówczas brzegi przylegających warstw folii spawa się na zimno, najpierw na szerokość zakładki (4^-5 cm), a pozostały pasek na brzegach o szerokości 1 cm spawa się na gorąco.
Przed podjęciem dalszych robót (układania warstwy ochronnej) należy izolację z folii skrupulatnie zbadać na całej powierzchni i na stykach, czy nie wykazuje ona uszkodzeń mechanicznych. Miejsca uszkodzone naprawia się przez dospawanie dodatkowych wycinków (łatek) folii.

Jeżeli pod izolacją powstały pęcherze, to folie należy przeciąć i po wysuszeniu podłoża naprawić w analogiczny sposób jak w miejscach uszkodzonych.
Przy wykonywaniu warstw ochronnych na izolacji z folii należy mieć na uwadze, że izolacja ta nie wymaga docisku, tak jak to jest zalecone przy stosowaniu izolacji bitumicznej z wkładkami z materiałów pęczniejących i podlegających gniciu. Niemniej jednak izolacja bez oparcia o sztywną konstrukcję nie jest w stanie przenieść parcia wody. Wykonanie warstw ochronnych z betonu lub zaprawy bezpośrednio na tworzywie sztucznym nie jest wskazane (segregator aktów prawnych).

Bezpośrednio po ułożeniu folii można jako warstwę ochronną nalepić na nią lub luźno nałożyć jedną warstwę papy bez powłoki, aby wrażliwą na uszkodzenia mechaniczne powłokę z tworzyw sztucznych na wszelki wypadek zabezpieczyć przed uszkodzeniami w czasie dalszych robót budowlanych. W toku wykonywania warstwy ochronnej możliwe jest bowiem uszkodzenie izolacji przez ostre ziarna kruszywa lub wskutek nieostrożnego manipulowania narzędziami. Dzięki nałożeniu warstwy ochronnej zostają usunięte drobne uszkodzenia w powłoce z folii (promocja 3 w 1).

Ponadto warstwa ochronna utrudnia sztywne połączenie tworzyw sztucznych z betonem lub zaprawą ochronnej warstwy (z betonu lub z muru), dzięki czemu zdolność wydłużania się powłoki z folii jest mniej ograniczona.