Lakiery akrylonitrylowe

Do grupy tej należą między innymi farby emulsyjne typu „emolit” i ,,polinif’ oraz lakiery akrylonitrylowe. Stanowią one dyspersję wodną kopolimeru akrylonitrylu z innymi monomerami akrylowymi modyfikowanymi wodorozpuszczalnymi żywicami melaminowymi, fenolowymi i mocznikowymi. Woda spełnia tutaj funkcję zarówno rozpuszczalnika, jak i rozcieńczalnika, co jest bardzo korzystne zarówno w procesie wytwarzania, jak i stosowania tych materiałów malarskich. Należy zaznaczyć, że rozwój malowania elektroforetycznego nastąpił właśnie dzięki wynalezieniu lakierów wodorozcieńczalnych (program uprawnienia budowlane na komputer).

Do ważniejszych zalet malowania elektroforetycznego z wykorzystaniem wodorozcieńczalnych materiałów malarskich zalicza się:

• dużą wydajność procesu malowania,
• możliwość uzyskania powłok o grubości znacznie równomierniejszej niż innymi metodami,
• łatwość pokrywania przedmiotów o skomplikowanym kształcie,
• stosunkowo niskie koszty malowania ze względu na niestosowanie rozpuszczalników (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

Olbrzymią zaletą omawianych materiałów malarskich jest całkowite bezpieczeństwo przeciwpożarowe. Malowanie elektroforetyczne stosuje się do malowania pralek, lodówek, karoserii i podwozi samochodowwch oraz przedmiotów metalowych o dowolnym ukształtowaniu i wielkości powierzchni (uprawnienia budowlane).

Właściwy dobór materiałów malarskich obok prawidłowego przeprowadzania prac malarskich ma decydujące znaczenie dla wszechstronnego wykorzystania funkcji ochronnych i dekoracyjnych, jakie spełniają powłoki sporządzone z farb, lakierów’ i emalii. Dobór ten powinien być przeprowadzony w zależności od wymagań eksploatacyjnych stawianych powłoce. Na przykład od pokrycia ochronnego rury zakopywanej w ziemi wymagana jest odporność na działanie korozyjne gleby i wody. Nie są stawiane w tym przypadku Wymagania co do barwy, połysku i walorów estetycznych, czego wymaga się od pokryć malarskich na przedmiotach powszechnego użytku (rowery, samochody, lodówki itp.). To sprecyzowanie wymagań eksploatacyjnych powinno dotyczyć nie tylko całego obiektu, lecz także poszczególnych powierzchni przeznaczonych do malowania, szczególnie, jeśli będą cne narażone na działanie różnych czynników niszczących (program egzamin ustny).

Podwyższona temperatura

Przystępując do malowania powierzchni należy uwzględnić następujące czynniki:

• Stan powierzchni przeznaczonej do malowania. Określa go zarówno geometria samej powierzchni (wgłębienia, nierówności, chropowatość itp.), jak i rodzaj zanieczyszczeń. Każda powierzchnia przeznaczona do malowania powinna być odpowiednio gładka i pozbawiona zanieczyszczeń.
• Rodzaj farby podkładowej i nawierzchniowej.
• Sposób i warunki, w jakich przeprowadza się malowanie.
• Grubość powłok i liczba warstw (opinie o programie).
• Warunki, w których zachodzi wysychanie ewentualnie utwardzanie (reakcja chemiczna) powłok malarskich.

Nie mniej ważnym czynnikiem jest okres czasu, jaki upływa od zakończenia malowania do oddania obiektu do eksploatacji. Ten okres czasu nosi nazwę sezonowania. W trakcie eksploatacji powłoki malarskie narażone są na niszczące działanie różnorodnych czynników zewnętrznych, które trzeba uwzględniać przy doborze materiałów malarskich. W przypadku metali głównymi zanieczyszczeniami są: rdza, zgorzelina, sole nieorganiczne, oleje i smary, stare powłoki lakierowe itp.

Usuwanie ich realizuje się przez:

a) oczyszczanie mechaniczne (piaskowanie, śrutowanie itp.) (segregator aktów prawnych);

b) odtłuszczanie za pomocą rozpuszczalników organicznych (benzyna, nafta) lub kąpieli alkalicznych;

c) oczyszczanie ręczno-mechaniczne z wykorzystaniem różnego rodzaju szczotek, skro- baków i młotków pneumatycznych;

d) oczyszczanie płomieniowe usuwanie rdzy i zgorzeliny pod działaniem płomienia z palnika (np. acetylenowo-tlenowego);

e) oczyszczanie chemiczne za pomocą różnego rodzaju odrdzewiaczy fosforowych lub przez trawienie kwasami mineralnymi (promocja 3 w 1).

Może ona spowodować częściowy rozkład spoiwa i pigmentów wchodzących w skład powłoki malarskiej (głównie powiek olejnych i nitrocelulozowych). Powłoki piecowe sporządzane na bazie żywic fenolowo-formaldehydowych są pod tym względem bardziej odporne, a dodatek do nich pyłu aluminiowego zwiększa odporność na działanie podwyższonej temperatury.