Lepkość fazy ciekłej

W pracy [3] ustalono, że lepkość fazy ciekłej jest uzależniona od modułu glinowego i znacznie wzrasta przy zwiększeniu wartości tego modułu. Do obliczenia lepkości wykorzystano jej zależność od modułu glinowego, podaną przez Bogue’a.
W badaniach klinkierach lepkość fazy ciekłej w temperaturze 1400°C wynosi 0,168 Pa (program uprawnienia budowlane na komputer).

Tak więc tworzenie się dostatecznej ilości łatwo ruchliwej fazy ciekłej w mieszaninach surowcowych z bazaltem będzie sprzyjać zakończeniu procesów powstawania minerałów klinkierowych i narastania zwartego napieku na wymurówce pieca obrotowego.
Z technologicznego i ekonomicznego punktu widzenia duże znaczenie ma najniższa temperatura pojawiania się fazy ciekłej.
Na podstawie tych danych można przypuszczać, że w badanych mieszaninach już w temperaturze 1300°C możliwe jest powstawanie eutektyk lokalnych, co stwarza korzystne warunki do powstawania ortokrzemianów (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

W celu zbadania procesów klinkieryzacji przygotowano mieszaniny surowcowe składające się z czystego CaC03 i dodatku bazaltu pochodzącego z trzech złóż różniących się składem chemicznym. Dobre są mieszaniny surowcowe z bazaltem z Janowej Doliny, odznaczające się zwiększoną zawartością żelaza i alkaliów, które korzystnie wpływają na procesy powstawania minerałów. Mieszaniny surowcowe z dodatkiem bazaltu ze złoża achałcyżskiego mają zwiększoną zawartość tlenków żelaza i magnezu oraz alkaliów korzystnie wpływających na właściwości cementu. Mieszaniny surowcowe z dodatkiem bazaltu ze złoża czymkienckiego mają skład chemiczny zbliżony do składu mieszanin surowcowych stosowanych zazwyczaj w radzieckim przemyśle cementowym, ale wyróżniają się zwiększoną zawartością alkaliów. Składy chemiczne (w przeliczeniu na wyżarzoną substancję), składy mineralne (wg Kinda) i wartości modułów klinkierów (uprawnienia budowlane).

Badanie procesów zachodzących przy nagrzewaniu takich układów wieloskładnikowych, jak surowcowe mieszaniny klinkierowe, jest utrudnione wskutek jednoczesnego przebiegu dużej ilości - nakładających się na siebie - reakcji. Dostatecznie uzasadnione wnioski można jednak wyciągnąć przy zastosowaniu metod analizy termicznej, analizy rentgenowskiej i analizy petrograficznej, zwłaszcza przy równoległym oznaczaniu zawartości wolnego wapna w produktach wypalania (program egzamin ustny).

Analiza termiczna

Wiadomo, że surowce przy ogrzewaniu ulegają znacznym przemianom. Procesy zachodzące przy wypalaniu klinkieru portlandzkiego można podzielić na kilka podstawowych etapów:
- odparowanie nie związanej wody w zakresie temperatury 50-f400°C,
- usunięcie związanej wody z minerałów ilastych w temperaturze powyżej 500°C,
- dysocjacja węglanu wapniowego w temperaturze 900°C,
- reakcje tlenku wapniowego ze składnikami ilastymi w temperaturze powyżej 900°C (opinie o programie).

Procesy te zachodzą równocześnie, w mniejszym lub większym stopniu nakładając się na siebie; jednakże główne etapy zaznaczają się wyraźnie na krzywych DTA mieszanin surowcowych wszystkich badanych zestawów. Dlatego autorzy rozważyli tylko różnice, które występują przy ogrzewaniu mieszanin surowcowych zawierających bazalty z trzech złóż.

Do temperatury 800°C różnice w procesach zachodzących przy ogrzewaniu różnych zestawów surowcowych są małe (segregator aktów prawnych). Przy dalszym wzroście temperatury różnice te stają się bardziej widoczne. W mieszaninach surowcowych serii I, zawierających zwiększoną ilość tlenków żelaza, proces rozkładu wapienia, dający przegięcie na krzywej utraty masy zaczyna się w temperaturze o 100°C niższej niż w mieszaninach serii II i III. Poza tym, w mieszaninach surowcowych serii I obserwuje się przesunięcie endotermicznego piku rozkładu CaC03 (krzywe DTA i DTG) do zakresu niższych wartości temperatury (900-^930°C) w porównaniu z mieszaninami surowcowymi serii III (920^940°C) (promocja 3 w 1).