Łóżko szpitalne normatywne

Łóżko szpitalne normatywne jest jednostką miary potencjału szpitala, rozumianą wraz z urządzeniami, zespołem lekarsko-pielęgniarskim i zapleczem niezbędnym dla zapewnienia ciągłej opieki zdrowotnej. Odcinek pielęgniarski jest jednostką funkcjonalną oddziału organizowaną według płci, wieku chorych lub wymagań epidemiologicznych, obsługiwaną przez jeden zespół pielęgniarski (program uprawnienia budowlane na komputer). Oddział szpitalny grupuje chorych objętych opieką jednej ze specjalności medycznych lub tym samym stopniem natężenia opieki lekarskiej i pielęgniarskiej. W szpitalu ogólnym występują oddziały więcej niż jednej specjalności medycznej, w szpitalu specjalistycznym oddziały tej samej lub pokrewnej specjalności medycznej.

Ze względu na zasięg oddziaływania i pełnione zadania mogą być:

• szpitale stanowiące zespół środków i urządzeń związanych organizacyjnie w tzw. centrum (ośrodek) dla sprawowania kompleksowej opieki zdrowotnej nad ludnością określonego rejonu, najczęściej powiatu i miast średniej wielkości,
• szpitale współpracujące z innymi zakładami opieki zdrowotnej i społecznej, zlokalizowane w dużych miastach.

Jednostką odniesienia wielkości obiektów służby zdrowia jest jeden punkt, stanowiący kompletne wyposażenie wraz z personelem, niezbędne dla obsługi średnio 35 osób dziennie. W przychodni punktem jest gabinet lekarski stanowisko pracy lekarza (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

Urządzenia wodociągowe i kanalizacyjne w obiektach służby zdrowia należy projektować w oparciu o podane w poprzednich rozdziałach zasady obliczania i wytyczne projektowania instalacji wodociągowych i kanalizacyjnych, w nawiązaniu do konkretnych warunków miejscowych. Rozwiązania instalacji wodociągowych i kanalizacyjnych opracowane są w ramach typowych projektów kompletnych przychodni rejonowych i obwodowych, ośrodków zdrowia, szpitali wielooddziałowych, pawilonów zakaźnych i gruźliczych, aptek, stacji sanitarno-epidemiologicznych (uprawnienia budowlane).

Wydajność źródła

Zapotrzebowanie wody dla obiektów służby zdrowia należy ustalać na podstawie obowiązujących wytycznych technicznych projektowania wielkości wodociągu komunalnego w zakresie zapotrzebowania wody D. Należy przyjmować następujące wskaźniki średniego zapotrzebowania wody, z uwzględnieniem zużycia przez personel i na utrzymanie czystości:

• dla szpitali ogólnych wielodziałowych o wielkości do 500 łóżek normatywnych, bez kuchni i pralni - 450 1/łóżko • d.
• dla szpitali jak wyżej, lecz z kuchnią i pralnią - 600 1/łóżko • d (program egzamin ustny).

Źródłem wody dla obiektów służby zdrowia, zależnie od warunków miejscowych i wymagań niezawodności działania, może być: wodociąg komunalny, ujęcie lokalne publiczne lub własne oraz zbiornik wody, stanowiący w szczególnych przypadkach źródło rezerwowe dla szpitali. Na terenie uzbrojonym w sieć wodociągową należy przyłączać instalację wodociągową obiektu do najbliższego przewodu ulicznego na warunkach uzgodnionych z dostawcą wody. Dla obiektów lokalizowanych w pomieszczeniach budynków z istniejącą instalacją wodociągową należy w uzgodnieniu z dostawcą wody ustalić możliwości zwiększenia poboru wody i opracować projekt rozbudowy instalacji w niezbędnym dla konkretnych warunków zakresie (opinie o programie).

W przypadku braku możliwości uzyskania wymaganej ilości wody z wodociągu komunalnego oraz na terenie nieuzbrojonym należy wykorzystywać istniejące lokalne ujęcia wody lub przewidzieć własne studnie głębinowe (segregator aktów prawnych). Wydajność źródła wody powinna zapewnić uzyskanie przepływu odpowiadającego maksymalnemu godzinowemu zapotrzebowaniu wody dla obiektu. Wydajność źródła współpracującego ze zbiornikiem wyrównawczym należy przyjmować nie mniejszą od maksymalnego dobowego zapotrzebowania wody (promocja 3 w 1).