Maksymalna żelazistość

Maksymalna żelazistość obserwowana w Wiśle pod Warszawą dochodziła wyjątkowo podczas wielkich przyborów letnich do 7,6 mg/1. Żelazistość w rzekach zwiększa się podczas przyborów wody, natomiast twardość podczas przyborów spada.

Temperatura wód powierzchniowych w Polsce jest zmienna w dosyć szerokich granicach, zależnie od pory roku, i waha się od 0°C w zimie do -f-20°C w lecie (program uprawnienia budowlane na komputer). Przy czerpaniu wód powierzchniowych ze zbiorników wody stojącej lub o małym przepływie, b) ze względu na zanieczyszczenia związkami organicznymi oraz c) ze względu na zmienną w dosyć szerokich granicach temperaturę.
Charakterystyczną cechą dla zasobów wodnych w Polsce jest przewaga ilości stojących do dyspozycji.

Otrzymujemy w Polsce temperatury wody zmienne w węższych granicach, a mianowicie od + 5 do-14°C. Wody powierzchniowe ogólnie nadają się bardziej do użytku przemysłowego niż do spożycia: a) ze względu na swoją mniejszą twardość i mniejszą wód powierzchniowych nad ilością wód gruntowych, szczególnie gdy wody powierzchniowe czerpiemy z większych rzek. Często celowe jest ujęcie wody powierzchniowej pośrednio za pomocą studni wierconych w pewnej odległości od brzegu rzeki. Odległość ta nie powinna być mniejsza niż 50 m (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

Wody gruntowe

Wody gruntowe przy izolacji ich od powierzchni ziemi warstwą filtracyjną o dostatecznej grubości zwykle nie wykazują zanieczyszczeń organicznych i bakteriologicznych pochodzących z powierzchni ziemi. Natomiast mają one styczność w ziemi z pokładami mineralnymi jak: skały wapienne, rudy żelazne, złoża soli itp., stąd też w wodach tych przeważają zanieczyszczenia mineralne.

Temperatura wód gruntowych zależy oczywiście od temperatury samego gruntu. Wobec stosunkowo niewielkiej przewodności cieplnej ziemi (od 1 do 2,5 kcal/m h°C) i stosunkowo dość dużej pojemności cieplnej ziemi (ciepło właściwe ziemi wynosi od 0,2 do 0,5 kcal/kg °C) - zmiany temperatury zewnętrznej, temperatury powierzchni ziemi, przenoszą się w głąb ziemi dosyć powolnie (z szybkością ok. 2 m na miesiąc) i na niewielką głębokość - najgłębiej do 25-30 m od powierzchni ziemi (uprawnienia budowlane). Na głębokości 25-30 m pod powierzchnią ziemi temperatura gruntu jest stała przez cały rok i równa średniej rocznej temperaturze ziemi na powierzchni. Średnia roczna temperatura ziemi na powierzchni, wobec tego że ziemia odbiera promieniowanie cieplne słońca o wiele intensywniej niż powietrze, jest zwykle o ok. 1,5°C wyższa od średniej rocznej temperatury powietrza w danej miejscowości (program egzamin ustny).

Na przykład w Polsce wieloletnia średnia roczna temperatura powietrza wynosi ok. tsp = 8°C (obserwacje pięćdziesięcioletnie od r. 1881 do r. 1930), zaś średnia roczna temperatura powierzchni ziemi wynosi ok. +9,5°C.
Należy stwierdzić, że ilości wody gruntowej, jakie możemy uzyskać, są zawsze dużo mniejsze od ilości wody, jakie możemy uzyskać z wód powierzchniowych (opinie o programie).

W Polsce na przykład średnia w stosunku rocznym ilość wody, jaką możemy uzyskać z jednej studni rurowej o średnicy rury wiertniczej 300 mm wynosi przeciętnie (przy grubości warstwy wodonośnej powyżej 20-30 m) od 10 do 40 m3/godz, przy zachowaniu warunku, iż odległość tej studni od studzien sąsiednich nie będzie mniejsza od 200 do 300 m. Daje to od 1 do 10 m3 wody gruntowej z powierzchni 1 ha obsługującej studnie (segregator aktów prawnych).
Wody pochodzące w Polsce z otworów w czwartorzędzie są na ogół dobrej jakości pod względem wymagań higieny, pod względem chemicznym zaś są średnio twarde (10 do 15°n) i średnio żelaziste (1-3 mg Fe/1).

Podano mapę zastoisk wody gruntowej w Polsce w czwartorzędzie. W trzeciorzędzie wody artezyjskie niecki mazowieckiej są mało twarde (7 do 12°n twardości) i średnio żelaziste (zawartość żelaza od 3 do 6 mg w litrze wody). Jakość wody pod względem higienicznym - dobra (promocja 3 w 1).