Zwiększenie efektywności sprężania

Inżynierowie od dawien dawna próbowali zwiększyć efektywność sprężania, a jednym z efektów ich pracy jest nowy układ nośny nazywany mostem typu extradosed. Słowo to pochodzi od angielskiego extradosed prestressed bridge i łączy idę konstrukcji belkowej sprężonej oraz podwieszanej. W tego rodzaju mostach niektóre kable sprężające są prowadzone nad podporami, czyli poza przekrojem dźwigara (program na komputer). Podpory te mają postać niskich pylonów pełniących rolę dewiatorów. Najczęstsze rozpiętości mostów extradosed nie przekraczają 100-200m. Największą zaletą tego rodzaju mostów jest znacznie niższy koszt budowy niż w przypadku mostów podwieszanych. Wynika to z faktu, że pylony podtrzymujące konstrukcje mogą być znacznie niższe.

Mosty extradosed pod względem atrakcyjności architektonicznej znacznie przewyższają mosty belkowe, ponieważ swoim wyglądem przypominają konstrukcje podwieszane. Jednak ich parametry konstrukcyjne odpowiadają mostom belkowym. Jeśli chodzi o widok ogólny, to mosty extradosed cechują się niższymi wysokościami dźwigarów głównych oraz ponad dwa razy niższym pylonami, których zadaniem jest unoszenie kabli sprężających i umożliwienie zmiany ich kierunku nad podporami. W tego typu konstrukcjach pochylenia cięgien są znacznie większe niż w konstrukcjach podwieszonych, dlatego przy stosunkowo niewielkiej składowej pionowej na ustrój nośny przenoszone są duże siły poziome.

Biorąc pod uwagę duże siły poziome, które są przekazywane na dźwigary przęsła, ustroje te są konstruowane głównie z betonu, choć niekiedy można natknąć się na konstrukcje, których środek głównego przęsła zrobiony jest ze stali, a z betonu jedynie część podporowa. Dzięki temu ustrój nośny jest odciążony. W tego rodzaju rozwiązaniach najczęściej są stosowane pomosty o przekroju skrzynkowym lub płytowo-belkowym. Za umowny początek mostów extradosed przyjmuje się rok 1988. Właśnie wtedy francuski inżynier Jacques Mathivat przedstawił noty typ mostów wykonywanych z betonu sprężonego.