Maksymalny wymiar kruszywa

Jeśli beton ma być poddany agresji chemicznej, konieczne jest zastosowanie  odpowiedniego cementu, lecz jeśli jedynym warunkiem trwałości jest odporność na zamrażanie i odmrażanie, dobór rodzaju cementu zależy od innych warunków, np. uzyskania wczesnej wytrzymałości lub dużego ciepła hydratacji, aby umożliwić betonowanie w czasie niskich temperatur (program uprawnienia budowlane na komputer).

Ponieważ rodzaj cementu wpływa na wczesne uzyskiwanie wytrzymałości, dla pewnych cementów może okazać się konieczne zastosowanie niskiego stosunku wodno-cementowego, aby zapewnić odpowiednią wytrzymałość młodego betonu. Stąd wytrzymałość, rodzaj cementu i trwałość wzajemnie określają wymagany stosunek wodno-cementowy jeden z podstawowych czynników przy obliczaniu proporcji mieszanki (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

Dotychczas rozważano wymagania odnoszące się do betonu w stanie stwardniałym, lecz, jak już wspomniano, równie ważne są właściwości betonu, gdy jest on transportowany i układany. Zasadniczą cechą w tym stanie jest jego odpowiednia urabialność. Urabialność, którą uważa się za pożądaną, zależy od dwóch czynników. Pierwszym z nich jest wymiar poprzeczny elementu, który ma być betonowany, oraz ilość i rozstaw zbrojenia, drugim jest metoda zagęszczania, jaka ma być stosowana (uprawnienia budowlane).

Inżynier projektujący mieszankę

Jest oczywiste, że jeśli element jest wąski, o przekroju skomplikowanym lub jeśli ma on dużo narożników i niedostępnych części, beton musi mieć wysoką urabialność, aby przy zastosowaniu racjonalnej ilości pracy uzyskać można było pełne zagęszczenie. To samo ma miejsce, gdy w przekroju ułożone są kształtowniki stalowe lub jakieś elementy stałe albo gdy ilość i rozstaw zbrojenia powodują trudności w ułożeniu i zagęszczeniu betonu. Ponieważ te cechy konstrukcji określa się w okresie jej projektowania, inżynier projektujący mieszankę musi stosować się do pewnych ustalonych już wymagań i ma niewielki wybór (program egzamin ustny). Gdy jednak nie istnieją takie ograniczenia, urabialność można dobierać w dość szerokim zakresie, lecz odpowiednio należy również przyjmować środki zagęszczania; istotne jest, aby ustalone metody zagęszczania były stosowane w całym okresie budowy. Wskazówki odnośnie do urabialności dla różnych rodzajów konstrukcji.

Właściwością związaną ściśle z urabialnością jest spoistość. Zależy ona głównie od proporcji drobnych cząstek w mieszance, przy czym szczególnie w przypadku mieszanek chudych należy zwrócić uwagę na uziarnienie kruszywa drobnego w zakresie bardzo drobnych frakcji. Na ogół dla znalezienia mieszanki o odpowiedniej spoistości konieczne jest wykonanie kilku zarobów próbnych (opinie o programie).

Każda mieszanka powinna być spoista, aby można było uzyskać równomierny i dobrze zagęszczony beton, jednak ważność spoistości zmienia się zależnie od warunków. Gdy beton musi być np. transportowany na znaczną odległość i jest spychany w dół po rynnie transportowej lub gdy musi przejść przez zbrojenie w kierunku niedostępnego naroża, jest konieczne, aby mieszanka była naprawdę spoista. Jeżeli natomiast warunki stwarzają mniejsze prawdopodobieństwo segregacji, spoistość ma mniejsze znaczenie, lecz nigdy nie wolno stosować mieszanki, która łatwo ulega segregacji (segregator aktów prawnych).

W żelbecie maksymalne wymiary ziaren kruszywa, jakie może zostać zastosowane, zależą od szerokości przekroju elementu i rozstawu zbrojenia. Biorąc pod uwagę to zastrzeżenie na ogół uważa się za pożądane stosowanie kruszywa o możliwie największych ziarnach maksymalnych. Jednak obecnie wydaje się, że poprawa właściwości betonu wraz ze wzrostem maksymalnego uziarnienia kruszywa nie wykracza poza ziarna przekraczające 40 mm i stosowanie grubszych frakcji może nie przynosić żadnych już korzyści (promocja 3 w 1).