Masa betonowa

Masa betonowa zsuwała się ze skrzyni samochodu-wywrotki i spadała w dół przez pas środkowy między pasami jezdniowymi mostków (program uprawnienia budowlane na komputer).
Schemat betonowania dna śluzy komorowej za pomocą suwnicy bramowo-mostowej z jazdą dołem.

W jezdni mostu umieszczono szereg otworów wyładowczych, do których podłączono stalowe rękawy teleskopowe. Niewielkie odchylenie rękawów od pionu zapobiega odmieszywaniu się masy betonowej i zapewnia bardziej równomierny jej rozdział na powierzchni betonowanego bloku.
Samochody wywrotki dwustronnie bocznozsypne są bardzo wygodne w eksploatacji, mogą bowiem bezpośrednie z estakady ładować masę betonową do pojemnika, z którego rozprowadza się ją np. za pomocą rynien wyposażonych w wibratory. W ten sposób można transportować masę na większe odległości, gdyż rynny te można ustawiać pod mniejszym kątem od poziomu niż rynny zwykłe (program uprawnienia budowlane na ANDROID). Zachęcające wyniki osiągnięto przy transporcie masy betonowej rynnami wprawianymi w drgania przez wibratory o jednokierunkowych drganiach. Ten typ wibratorów umożliwia transport masy betonowej o konsystencji wilgotnej przy poziomym położeniu rynien.

Ładowność tego typu samochodów wynosi od 3 do 20 ton.
Bardzo dobre wyniki eksploatacyjne wykazują również samochody wyposażone w zasobniki z bocznym wylotem wyładunkowym, jakie były stosowane przy budowie zapory w Luzzone w Szwajcarii (uprawnienia budowlane).
Samochodami może być dostarczana również masa betonowa w pojemnikach-kadziach o pojemności 0,5-6,0 m3 w zależności od rodzaju betonowanej konstrukcji, nośniki samochodów i udźwigu urządzeń dźwigowych, które przemieszczają kadź wraz z masą betonową. Kadzie mają zazwyczaj kształt walca, zakończonego w dolnej części stożkiem ściętym zamykanym najczęściej klapą lub zasuwą odcinkową (program egzamin ustny).
W czasie przewozu masy betonowej samochodami istnieje zawsze niebezpieczeństwo jej odmieszania się. Zjawisko to występuje, gdy stożek spadu masy betonowej wynosi 6 do 8 cm, a odległość przewozu przewyższa 1,5 km.

Zły stan dróg

Zły stan dróg wpływa na szybsze odmieszywanie się masy betonowej. Masa betonowa o konsystencji 3-5 cm (mierzonej opadem stożka pomiarowego) nie podlega odmieszywaniu się składników, natomiast wskutek przecieków rozczynu cementowego i wstrząsów następuje bardzo siine jej zagęszczenie, co uniemożliwia samoczynne jej wyładowywanie i wywołuje konieczność użycia łopat (opinie o programie). Zły stan dróg powoduje zawsze nadmierne straty masy betonowej w czasie jazdy. Dlatego też nawierzchnia drogowa na trasie transportu masy betonowej powinna być możliwie równa, bez wybojów i nierówności. Na drogach tymczasowych stosuje się nawierzchnie ulepszone, nie wyłączając nawierzchni z prefabrykowanych płyt żelbetowych.

Transport kolejowy. Tor kolejowy normalny lub wąski układa się na estakadzie biegnącej wzdłuż frontu robót. Masę betonową transportuje się w pojemnikach-kadziach. W zależności od położenia betonowanych bloków dalszy proces może przebiegać dwojako (segregator aktów prawnych). Jeżeli betonowane bloki położone są poniżej estakady, wówczas dalszy transport masy betonowej odbywa się grawitacyjnie za pomocą różnego rodzaju lejów i rynien wibracyjnych, przenośników taśmowych lub rękawów teleskopowych. Gdy betonowane bloki usytuowane są na poziomie estakady lub powyżej niej, wówczas masa betonowa wraz z kadziami przemieszczana jest na żądane miejsce za pomocą żurawi lub dźwigów linowo- -torowych. Obecnie buduje się estakady stalowe, których dolne partie zostają zabetonowywane.

Porównując transport samochodowy z transportem kolejowym należy stwierdzić, iż wydajność transportu samochodowego jest większa, gdyż transport kolejowy wymaga użycia dodatkowych dźwigów, a czas układania masy betonowej przedłuża się, co wpływa na obniżenie wydajności transportu kolejowego (promocja 3 w 1).