Masy powłokowe smołowe

Masy powłokowe smołowe stosowane na zimno, składają się z paku w ilości 50-80% i rozpuszczalnika w ilości 50-f-20%. Do ich produkcji stosowany jest pak o temperaturze mięknienia 50-70°C, a jako rozpuszczalnik może być użyty benzol lub solwentnafta I. W normalnej temperaturze są to gęste jednorodne ciecze, dające się równomiernie rozsmarować na odpowiednio przygotowanej powierzchni (program uprawnienia budowlane na komputer).
Sposób produkcji oraz sposób użycia są takie same jak mas powłokowych asfaltowych na zimno.

Masy powłokowe smołowe izolacyjne w postaci pasty lub kitu miękkiego układane na zimno posiadają nieco bardziej gęstą konsystencję niż analogiczne masy asfaltowe. Przed nałożeniem wymagają lekkiego ogrzania.
Skład orientacyjny tych mas jest następujący: paku powyżej 50% wypełniaczy poniżej 40% rozpuszczalnika reszta do 100%
Do ich produkcji stosowany jest pak o temperaturze mięknienia 50-f-70°C, nie zawierający olejów lekkich (wskazany jest pak plastyfikowany) (program uprawnienia budowlane na ANDROID).
Wypełniacz, podobnie jak w masach asfaltowych, składa się z mieszaniny dwóch wypełniaczy (2 części wypełniacza włóknistego z 1 częścią wypełniacza w postaci mączki mineralnej).
Dobre wyniki może też dawać wypełniacz aktywny lub pył węglowy.

Jako rozpuszczalnik stosuje się olej obojętny lub solwent-naftę II (a więc rozpuszczalniki cięższe) (uprawnienia budowlane).
Wygląd zewnętrzny produktu - masa jednorodna o konsystencji ciasta. Sposób produkcji i użycia - identyczny jak kitu asfaltowego.
Masy powłokowe smołowe stosowane na gorąco są masami smołowo-mineralnymi o następującym składzie orientacyjnym: paku 60-f-9O%
wypełniaczy 40-10%.

Pak plastyfikowany

Do produkcji tych mas stosowany jest pak plastyfikowany o temperaturze mięknienia 50-75°C. Jako wypełniacz stosuje się mączkę wapienną z dodatkiem wypełniacza aktywnego, np. krzemionki strąconej (program egzamin ustny).
Są to masy stałe o normalnej temperaturze, wymagające podgrzewania przed naniesieniem na powierzchnie uprzednio zagruntowane. Masy te powinny wytrzymywać ciśnienie 1 at n w ciągu 8 godzin.
Lepiki są to materiały wiążące, które użyte łącznie z wodoszczelnymi materiałami izolacyjnymi w rolach lub płytach służą do uzyskiwania przepon wodoszczelnych jedno-lub wielowarstwowych przy izolacji typu ciężkiego.

Rola lepików jako mas bitumicznych plastycznych w izolacjach wielowarstwowych jest podwójna. Z jednej strony zadaniem ich jest związanie ze sobą poszczególnych warstw materiałów izolacyjnych rolowych, nakładanych jedne na drugie, z drugiej zaś tworzą one warstwy wodoszczelne, podobnie jak masy powłokowe (opinie o programie).
Najistotniejsze cechy lepików są następujące: wysokie zdolności wiążące, odpowiednia konsystencja i struktura oraz łatwość uzyskania płynnej konsystencji w chwili stosowania.
Płynność ta musi być zachowana przez pewien okres czasu, który potrzebny jest do przyklejenia materiału rolowego, po czym lepik powinien w możliwie krótkim czasie wiązać i tężeć.
Upłynnienie lepiku można uzyskać przez podgrzanie do stanu płynnego w momencie użycia lub przez dodatek lotnego rozpuszczalnika, który w czasie wiązania odparowuje, pozostawiając zasadniczy materiał lepiący bez zmian. Lepiki bitumiczne należy uważać za układy koloidalne, w których podczas klejenia lepkość zostaje obniżona przez ogrzanie lub dodatek rozpuszczalnika (segregator aktów prawnych).

Podczas procesu wiązania, zachodzącego dzięki stygnięciu lepika, lub podczas odparowywania rozpuszczalnika wzrasta lepkość układu. Lepik tworzy warstewkę o silnych własnościach adhezyjnych w stosunku do zlepianego materiału i własnościach kohezyjnych w stosunku do reszty warstwy lepiącej.
Istnieje w budownictwie duża różnorodność gatunków stosowanych lepików, produkowanych zarówno na bazie asfaltów, jak i paków.

Lepiki asfaltowe są produkowane z wypełniaczami do stosowania na zimno lub na gorąco (promocja 3 w 1).
Lepiki smołowe są produkowane i używane wyłącznie na gorąco z zastosowaniem wypełniacza lub bez wypełniacza.
W warunkach polskich jako lepiki asfaltowe stosowane na gorąco używane są asfalty ponaftowe o odpowiednich własnościach bądź też ich mieszaniny z różnymi dodatkami pochodzenia organicznego lub nieorganicznego.