Meblarstwo

Na projektowanie mebli z nowych materiałów silny wpływ wywierały początkowo formy, jakie dyktowało stosowanie drewna, dopiero później zrozumiano, że wyrażanie form powinno odpowiadać własnościom nowych materiałów. Początkowe próby wprowadzenia tworzyw sztucznych do meblarstwa nie dały zadowalających wyników, gdyż ich wyższa cena nie mogła konkurować z materiałami stosowanymi dotychczas. Jeszcze do niedawna wprowadzany surowiec był siadem razy droższy (w przeliczeniu na jednostkę ciężaru) od twardego drewna, a stalowe formy potrzebne do produkcji części z tworzyw sztucznych są również bardzo kosztowne (program uprawnienia budowlane na komputer).

Rozważając produkcję mebli z tworzyw sztucznych pod względem ekonomicznym należy wziąć pod uwagę uzyskanie pewnych oszczędności materiału w porównaniu z drewnem. Innym ważnym czynnikiem wpływającym na zmniejszenie kosztów produkcji jest możność wykorzystania jednej formy do wykonania wielu identycznych elementów z tworzyw sztucznych. Z powyższych względów przystąpiono do wykonywania szeregu artykułów, które znalazły się już na rynku meblarskim. Prawdopodobnie pierwszym meblem wyprodukowanym z tworzyw sztucznych w roku 1931 było łóżko-tapczan. Mebel ten formowany z tłoczywa fenolowego nadawał się do produkcji masowej (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

Czoło i podstawę łóżka wykonywano jako jeden element w ilości po cztery sztuki na godzinę. W tym samym roku wykonano z tworzywa fenolowego okap do kominka; w roku 1939 zrobiono ulepszony okap z kompletnym wyposażeniem kominka. Tworzywo fenolowe okazało się odpowiednie do tego celu, z uwagi na jego odporność na żar i na korozję oraz ze względu na łatwość czyszczenia (uprawnienia budowlane).

Włókna szklane

Tworzywa sztuczne wprowadzano stopniowo do produkcji mebli, bądź jako meble wykonane z niego całkowicie, bądź w połączeniu z metalem lub drewnem. Części składowe mebli wykonywano pod różną postacią w połączeniu z płytami warstwowymi. Pręty i rury formowano metodą ciągłą profilową, z płyt zaś i prętów wycinano elementy drobniejsze, którym nadawano wymagany kształt przez odpowiednią obróbkę (program egzamin ustny).

W porównaniu z drewnem tworzywa sztuczne wykazują wiele korzystniejszych własności. Można im nadawać różne kolory i odcienie, mogą być matowe lub przezroczyste przepuszczające światło; płaszczyzny ich nie wymagają specjalnego wykańczania, nie łupią się jak drewno i dają się łatwo czyścić (opinie o programie).

Jedną z najdawniejszych form zastosowania tworzyw w meblarstwie są blaty do stołów i lad (rys. 22). Obecnie przy wykonywaniu wierzchniej warstwy blatu łączy się laminat z nośnikiem papierowym oraz cienką okleiną drzewną. Czasem wkłada się arkusz metalowy pod powierzchnię, aby zapobiec uszkodzeniu płyty przez palący się papieros lub dla celów dekoracyjnych. Często dodaje się blatom obramowanie z odlewanego tworzywa fenolowego o barwach kontrastujących. Tworzywa o ciemnej barwie tworzą efektowne kontrasty z jasnym drewnem.

Biurka wyrabia się z warstwowych płyt Bakelite, uchwyty zaś do szuflad - z tłoczywa Bakelite. Stoły można wykonać z przezroczystych płyt z octanu celulozy i zginać według dowolnego kształtu. W wielu wypadkach z metalu wytwarza się ramy, nogi i inne części konstrukcyjne, a z tworzyw sztucznych - części najbardziej narażone na zużycie (segregator aktów prawnych).

Ciekawym przykładem mebli z tworzyw sztucznych jest fotel, którego siedzenie, ramiona i oparcie formowane są w jednym elemencie z tworzywa poliestrowego zbrojonego włóknem szklanym. Włókna szklane o długości 6,25 cm nanosi się na siatkę za pomocą ssania i wkłada do formy z zabarwioną żywicą poliestrową. Formowanie następowało pod ciśnieniem od 7 kGicm² do 10.5 kG/cm w temperaturze 125°C. Ciężar wyprodukowanego fotelu wynosił 2,7 kG. Jego korpus, któremu można nadawać różne kolory, montowano na metalowych nogach (promocja 3 w 1). Ciężkie przezroczyste płyty do produkcji stołów, krzeseł, zasłon itp. - to inny rodzaj zastosowania tworzyw sztucznych w meblarstwie.