Metoda bilansowa

Metodą bilansową porównujemy poszczególne działy gospodarki, jak przemysł wydobywczy i przetwórczy, produkcję towarową i transport, rozmiary produkcji ze środkami produkcji itd.
Dalej - porównujemy planowane zatrudnienie z zasobami siły roboczej, podaż dóbr na rynku z siłą nabywczą społeczeństwa, czyli funduszem płac. Całość podstawowych bilansów wchodzi w skład bilansu gospodarki narodowej (program uprawnienia budowlane na komputer).

Układając plan na okres następny, bierze się oczywiście pod uwagę osiągnięcia okresu poprzedniego. Rozwój gospodarczy roku poprzedniego jest istotną wskazówką możliwości rozwoju w latach przyszłych. Istotą gospodarki planowej jest jednak założenie, że rozwój w każdym następnym okresie musi być większy niż w okresie poprzednim (program uprawnienia budowlane na ANDROID). Wskaźniki rozwoju gospodarczego, stanowiące podstawę opracowania planów, powinny wykazywać progresję w stosunku do okresu poprzedzającego. Potrzeby społeczeństwa wzrastają bowiem z roku na rok, a więc w krok za tym powinna postępować zwiększająca się produkcja dóbr materialnych.

Rodzaje planów. A teraz rozważmy, jakie są rodzaje planów ze względu na obejmowany przez nie okres czasu. Podstawowym naturalnym okresem planowania jest rok. Plany opracowane na rok lub na okres krótszy nazywamy planami krótkofalowymi (uprawnienia budowlane). Okres jednego roku jest jednak za krótki dla realizacji poważniejszych zamierzeń gospodarczych. I tak,plany ogólnopaństwowe powinny dawać społeczeństwu perspektywę rozwojową zadań gospodarczych, aby go zachęcić do wzmożonego wysiłku dla ich realizacji. Dlatego też narodowe plany gospodarcze opracowuje się na okresy kilkuletnie.
Jednakże planów nie można układać na zbyt długie okresy czasu, gdyż zdolność ludzkiego przewidywania jest ograniczona. Na przykład bardzo trudno jest przewidzieć, jaki będzie rozwój nauki czy techniki na przestrzeni kilkunastu lat (program egzamin ustny).

Dlatego ustalono, że najbardziej właściwym okresem dla narodowych planów gospodarczych jest okres pięcioletni. Nasz plan 6-letni dlatego obejmował nieco dłuższy okres czasu, aby koniec jego realizacji przypadł na rok 1955. W roku tym bowiem kończyły swoje plany zarówno Związek Radziecki, jak i wszystkie kraje demokracji ludowych. Od roku więc 1956 wszystkie kraje demokracji rozpoczęły jednocześnie ze Związkiem Radzieckim plany pięcioletnie. Równoczesne rozpoczynanie i kończenie swoich planów jest bardzo wygodne ze względu na łatwość zaplanowania wzajemnej wymiany handlowej (opinie o programie).

Narodowy Plan Gospodarczy

Plany opracowane na okres dłuższy aniżeli jeden rok nazywamy planami długofalowymi. Plan długofalowy składa się więc z kilku planów rocznych.
Oprócz planów krótko- i długofalowych rozróżniamy jeszcze plany perspektywiczne. Jeżeli realizacja pewnego zadania wymaga tak długiego czasu, że nie mieści się on w planie 5-letnim, wówczas dla zadania tego opracowuje się specjalny plan na okres całej realizacji (segregator aktów prawnych).

Taki plan nazywamy perspektywicznym. Realizację tego planu włącza się odcinkami do poszczególnych planów wieloletnich (pięcioletnich). Do zadań objętych planem perspektywicznym należą np.: regulacja Wisły, rozbudowa Warszawy, elektryfikacja kolei.
Narodowy Plan Gospodarczy wyznacza zadania dla wszystkich dziedzin gospodarki narodowej i wskazuje zakres oraz kierunki ich rozwoju. Podstawowym założeniem NPG jest wskazanie środków dla zrównoważenia bilansu płatniczego oraz zapewnienia równowagi pomiędzy dochodami ludności a masą towarów i usług przeznaczonych na rynek.

NPG określa przewidywany wzrost dochodu narodowego (w %%) oraz jego wielkość przeznaczoną do podziału (promocja 3 w 1). Podaje (w °/o°/o) podział dochodu narodowego przeznaczonego na spożycie i na akumulację oraz ustala podział akumulacji na inwestycje, środki obrotowe i zapasy w gospodarce narodowej (w %%), jak i w wartościach bezwzględnych (w zł).