Skurcz betonów

Skurcz betonów wyprodukowanych na wyżej wymienionych cementach zwiększa się nieco, ale w praktyce amortyzuje się wobec mniejszego ich zużycia i zastosowania małych W/C, przez co maleje niebezpieczeństwo pojawienia się rys skurczowych w wyrobach. Stosowanie betonu o wysokiej wytrzymałości pozwala częstokroć zmniejszyć przekrój elementu, ale rozrzut wytrzymałości takiego betonu jest zwiększony (obniżony współczynnik jednorodności), co nieco zmniejsza efekt oszczędności cementu (program uprawnienia budowlane na komputer).

Betony o wysokiej wytrzymałości są korzystniejsze od zwykłych również pod względem technologicznym. Skraca się okres wstępnego dojrzewania betonu i jego obróbki cieplnej, przez co zmniejszają się nakłady energii i zwiększa się szybkość obiegu form. Dla otrzymania betonu marek 600 i wyższych niezbędne jest lepkie spoiwo cementowe o małym W/C, co wymaga większego jego zużycia. Egzotermiczność reakcji hydratacji pociąga za sobą szybkie wydzielanie znacznych ilości ciepła, które może wywołać naprężenia termiczne i pojawienie się rys w betonie (program uprawnienia budowlane na ANDROID). W przypadku konstrukcji cienkościennych można uważać, że taka egzotermia nie stanowi niebezpieczeństwa. Zwiększenie zużycia spoiwa prowadzi do stosowania mieszanek o konsystencji gęstoplastycznej (rzędu 100 s), wymagających szczególnie starannego układania. Stopień plastyczności mieszanki należy wyznaczyć uwzględniając posiadane środki jej zagęszczania (uprawnienia budowlane).

Uzyskanie betonu o wysokiej wytrzymałości, bez stosowania wysoko- aktywnego cementu, przez znaczne zwiększenie zużycia cementu o średniej aktywności jest nie tylko niecelowe, ale nawet niemożliwe. Przy zwiększeniu zużycia takiego cementu powyżej 600 kg/m³ wzrasta gwałtownie wodożądność mieszanki betonowej, maleje bardzo rola stosunku C/W oraz zmniejsza się lub ustala narastanie wytrzymałości betonu (program egzamin ustny).

Ług posiarczynowy

Dla otrzymania betonu marek 700-H800 niezbędne są cementy marek 600-700, czystoklinkierowe o normalnej gęstości zaczynu nie większej niż 25% i o powierzchni właściwej wg Towarowa do 4000 a nawet 5000 cmVg. Kruszywa do betonów o wysokiej wytrzymałości powinny być czyste, o wysokiej jakości. Wymagany jest piasek sortowany, rozdzielony na 2-r-3 frakcji i z reguły kwarcowy lub kwarcowo-skaleniowy o wskaźniku uziarnienia nie mniejszym niż 2,0 i zawartości odmulanych domieszek nie więcej niż 1% wagowo (opinie o programie). Zaleca się stosować czysty frakcjonowany tłuczeń ze skał magmowych, możliwie kształtu sześciennego, ale można też stosować żwir ze zwartych wytrzymałych skał, nie chłonących wilgoci, o dobrym uziarnieniu.

Dla zwiększenia plastyczności mieszanki betonowej (zwiększenie jej urabialności) i zmniejszenia zużycia cementu, kiedy wysoka wytrzymałość betonu wymagana jest już przed upływem 28 dni, należy wprowadzić dodatek uplastyczniający - ług posiarczynowy w ilości ustalonej wstępnymi badaniami, ale nie więcej niż 0,2% ilości wagowej cementu. Należy przy tym uwzględnić możliwość zahamowania procesu twardnienia. Przy wykonywaniu betonów o wysokiej wytrzymałości konieczny jest nie tylko staranny dobór materiałów, ale też ścisłe przestrzeganie ustalonych warunków technologicznych i wzmocnienie pooperacyjnej kontroli produkcji (segregator aktów prawnych).

Beton drobnoziarnisty jest to taki beton, w którym jako kruszywo stosuje się zwykle piasek o wielkości ziaren do 5 mm (beton cementowo-piaskowy) lub piasek i tłuczeń o wielkości ziaren do 10 mm. Zwiększona sumaryczna powierzchnia właściwa kruszyw w takich betonach polepsza, z jednej strony, jednorodność ich struktury (przy starannym przemieszaniu) i zwiększa 10-20% wytrzymałość na rozciąganie i zginanie, w porównaniu z betonami zwykłymi, jak również zapewnia lepszą wytrzymałość betonów na obciążenia wibracyjno-dynamiczne. Z drugiej strony, zwiększa ona wodożądność i dlatego wzrasta też zużycie cementu (ponieważ zaprawa dla zapewnienia potrzebnej konsystencji wymaga więcej spoiwa) (promocja 3 w 1). Wpływa to w pewnym stopniu na zwiększenie odkształceń skurczowych, pełzania skłonności betonów do deformacji; współczynnik sprężystości betonu drobnoziarnistego jest mniejszy niż betonu zwykłego o jednakowej wytrzymałości.