Metoda miareczkowania

Prostym przykładem zastosowania metody zerowej jest zwykły mostek Wheatstone’a służący do mierzenia oporu elektrycznego. Jako wskaźnik równowagi służy galwanometr, para słuchawek, elektronowy wskaźnik dostrojenia („oko magiczne") lub oscyloskop, przy czym oczywiście nie musi to być urządzenie o charakterystyce liniowej ani też wzorcowane. Innym przykładem jest kompensator stosowany do porównania napięć elektrycznych z siłą elektromotoryczną ogniwa wzorcowego. Metoda miareczkowania z indykatorem punktu końcowego stanowi wersję chemiczną metody zerowej (program uprawnienia budowlane na komputer).

Istotnym celem doświadczenia bardzo często bywa raczej pomiar porównawczy niż bezwzględny. W tym przypadku pomiary zerowe są często szczególnie użyteczne. Zdrowa zasada głosi, że to, co jest do zmierzenia, trzeba starać się zmierzyć w sposób możliwie najprostszy. Wobec tego przy porównaniach lepiej korzystać z jednego pomiaru porównawczego niż z dwóch pomiarów bezpośrednich. Przykładem może być porównanie, w zakresie nadfioletu, widma absorpcyjnego roztworu z widmem absorpcyjnym czystego rozpuszczalnika, dające się najlepiej przeprowadzić przez umieszczenie rozpuszczalnika i roztworu na drodze dwóch wiązek promieniowania w urządzeniu, które następnie równoważy jeden z tych absorbentów z drugim (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

Ostateczną granicą dokładności pomiarów bezwzględnych jest dokładność wzorcowania przyrządu pomiarowego oraz dokładność wzorców podstawowych. Niedoświadczony badacz często popada w kłopoty wskutek tego, że polega na rzetelności mierników, sprawdzianów itp. lub bez sprawdzenia przyjmuje wyniki wzorcowania dokonanego przez producenta (uprawnienia budowlane). Dopiero gorzkie doświadczenie może go nauczyć, że dokładność takich przyrządów - wyjąwszy najkosztowniejsze modele - rzadko kiedy jest czymś więcej niż grubym przybliżeniem, zwłaszcza po latach używania i nadużywania tych przyrządów (program egzamin ustny).

Wzorce laboratoryjne

Me laboratorium, w którym wykonuje się jakiekolwiek pomiary względne, powinno przechowywać komplet podstawowych wzorców. Na przykład jeżeli w pewnych przypadkach duże znaczenie ma znajomość bezwzględnych wartości masy, to należy jeden szczególnie dobry komplet odważników zachować wyłącznie do sprawdzania kompletów użytkowych. Wzorce laboratoryjne powinny być z kolei okresowo sprawdzane przez porównanie ze wzorcami wyższego rzędu (opinie o programie).

Instytucją przechowującą wzorce różnych miar jest w Stanach Zjednoczonych National Bureau of Standards z siedzibą w Waszyngtonie, w Anglii - National Physical Laboratory w Teddington, w innych krajach role te pełnią analogiczne instytucje). Wymienione instytucje przeprowadzają stale pomiary porównawcze swoich wzorców i sprawdzają je ze wzorcami międzynarodowymi lub pierwotnymi, jeżeli te ostatnie istnieją. Instytucje te świadczą również usługi w zakresie sprawdzania i uwierzytelniania wzorców wtórnych, będących w posiadaniu producentów aparatury pomiarowej lub laboratoriów badawczych.

Każdy badacz wykonujący dokładne pomiary powinien dla własnego dobra prześledzić kolejność stopni, według których wzorcowanie jego przyrządu pomiarowego zostało powiązane ze wzorcami pierwotnymi. Badacz mierzący prędkość światła powinien umieć wymienić wszystkie stopnie wiążące wykonywany przezeń pomiar długości ze wzorcem metra ustanowionym dla całego świata i przechowywanym w Paryżu (segregator aktów prawnych).

Pospolitym źródłem błędów jest korzystanie przy wzorcowaniu przyrządu pomiarowego z wartości otrzymanych przez inne osoby, bez krytycznego rozważenia metody, za pomocą której te wartości uzyskano. Tak na przykład pryzmatyczne spektrometry podczerwieni wzorcuje się zazwyczaj na podstawie znanych pasm absorpcyjnych pewnych substancji. Nader często używano do tego celu substancji zmierzonych innym przyrządem pryzmatycznym, nie zadając sobie pytania, w jaki sposób były wzorcowane jego pryzmaty. Opowiadają o pewnym kupcu, który w oknie sklepowym ustawił zegar, przedmiot swej dumy. Pewnego dnia spotkał człowieka zajmującego się uruchamianiem w każde południe syreny w pobliskiej fabryce (promocja 3 w 1). „Niech pan sobie wyobrazi" powiedział kupiec „mój zegar, który mam od trzech miesięcy, w ciągu tego czasu nie pospieszył się i nie spóźnił ani o minutę. Co dzień, kiedy słyszę syrenę, wskazuje co do joty południe.