Metoda wałowania

Metoda wałowania posługująca się walcami, a więc maszynami o działaniu statycznym, polega na prasowaniu gruntu, przy czym pod wpływem ciężaru walców następuje obsuwanie się cząstek gruntu w stosunku do położenia pierwotnego, z jednoczesnym częściowym zapełnianiem się porów, co wpływa w rezultacie na zwiększenie stopnia zagęszczania gruntu (program uprawnienia budowlane na komputer).

Wałowanie za pomocą walców gładkich jest (obok ubijania) najstarszą metodą zagęszczania mas ziemnych, która mimo znacznego rozwoju innych metod zagęszczania, jak ubijanie mechaniczne oraz wibrowanie, nic straciła swego znaczenia, a przez wprowadzenie walców okołkowanych oraz walców wielokołowych na pneumatykach zyskała sobie ponownie dużą popularność (po okresie ustalenia się niekorzystnej opinii o walcach gładkich jako maszyn mało lub wcale nie nadających się do zagęszczania nasypów, w szczególności nasypów z gruntów’ sypkich) (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

Walce można podzielić na walce gładkie, walce okołkowane i walce wielokołowe na pneumatykach (rysunek 4-202).

Walce gładkie są najprostszymi i stosunkowo tanimi urządzeniami zagęszczającymi, jednakże mogą być stosowane tylko do zagęszczania cienkich warstw ziemnych (tereny wewnętrzne zakładów przemysłowych), natomiast są szeroko stosowane przy budowie nawierzchni drogowych, w szczególności tłuczniowych. W wyniku wałowania gruntu walcami gładkimi powstają warstwy równe i gładkie, które źle łączą się z warstwami ponad nimi leżącymi, a grubość ich jest nieznaczna (5 do 20 cm) (uprawnienia budowlane).

Zasadnicza wada gładkich walców polega na tym, iż w czasie ruchu występuje duża składowa pozioma, powodująca powstawanie fal. Dla zmniejszenia tworzenia się fal nowoczesne samobieżne gładkie walce wyposaża się w dwa, trzy walce robocze. W tym przypadku duża część wywieranego nacisku przypada na walce tylne. W ten sposób powstaje jak gdyby zagęszczanie dwustopniowe, przy czym na przedni walec przypada zagęszczenie wstępne ze zmniejszoną falą, a na tylne - zagęszczenie zasadnicze (program egzamin ustny).

Nacisk w kilogramach

Walców gładkich używać należy głównie do gruntów spoistych, w szczególności zaś kamienistych, natomiast wałowanie gruntów piaszczystych, w szczególności o jednakowym uziarnieniu, jest niecelowe. Niewłaściwe jest również stosowanie ich w gruncie spulchnionym, przy czym przy tych warunkach walce łatwo grzęzną. Walec gładki typu WD-31, o ciężarze łącznie z balastem 9T, produkcji krajowej (opinie o programie).

Dla określenia jednostkowego nacisku walca na grunt przyjmuje się najczęściej nacisk w kilogramach przypadający na 1 cm szerokości walca. Taka jednak charakterystyka nacisku jednostkowego nie oddaje rzeczywistych warunków pracy walca, gdyż nie uwzględnia wciskania się walca w grunt przy wałowaniu. Dlatego też prof. Znamienskij (ZSRR) proponuje obliczanie nacisku q w kG/cin² powierzchni docisku walca do zagęszczonego gruntu, wg wzoru

Zasadniczą zaletą walców okołkowanych w porównaniu z gładkimi jest niewywarzanie przez nie fal w czasie jazdy po zagęszczanym gruncie. Ogólnie można stwierdzić, iż walce okołkowane mają znaczną przewagę przy zagęszczaniu gruntów nad walcami gładkimi zarówno przyczepnymi, jak i samobieżnymi, co też powoduje, iż są one coraz szerzej stosowane (segregator aktów prawnych).

Pracują one najlepiej w gruntach gliniastych i ilastych dostatecznie zwięzłych. Jednakże walce okołkowane, podobnie jak walce gładkie, nie mogą być stosowane w glinach lepkich, w nasypach ze zwięzłych, twardych, wyschłych, skawalonych gruntów, z sypkich piasków i większych kamieni o różnorodnych kształtach. Najbardziej efektywne jest stosowanie okołkowanych walców w gruntach gliniasto-piaszczystych o średniej wilgotności, w gruntach gliniastych i ilastych dostatecznie spoistych; do gruntów sypkich, luźnych walce te nie nadają się (promocja 3 w 1). Walce okołkowane mogą zagęszczać warstwami od 0,25 do 0,35 m i więcej.