Metody naprężeń

Jak wynika z tej analizy, problem podwyższania jakości budownictwa wymaga prowadzenia kompleksowych badań i analizy wielu czynników, których rodzaju i wpływu nie można określić wyłącznie na podstawie badań laboratoryjnych, lecz należy również uwzględniać doświadczenia zbierane w czasie eksploatacji budynków. Jednym z ważniejszych zadań inżynieryjno-ekonomicznych przy projektowaniu, produkcji materiałów, elementów i detali oraz realizacji budynków jest zapewnienie niezawodności pracy konstrukcji w założonym czasie eksploatacji (program uprawnienia budowlane na komputer).

Przy projektowaniu konstrukcji stosowano kolejno różne sposoby podejścia do zasad projektowania i określania obliczeniowych współczynników pewności. Były więc m. in. sposoby obliczeń wg metody naprężeń dopuszczalnych lub stanów granicznych, stosowano z kolei łączne współczynniki pewności czy - jak obecnie - rozdzielone. Każde wprowadzane zmiany miały zabezpieczać niezawodną pracą konstrukcji budynku. W praktyce jednak występują uszkodzenia lub awarie (program uprawnienia budowlane na ANDROID). Następuje to wtedy, gdy z różnych przyczyn rzeczywisty współczynnik pewności osiąga wartość mniejszą od jedności.

Jako ogólne przyczyny można w tych przypadkach wymienić:

• niedokładne określenie modelu obliczeniowego w porównaniu z rzeczywistymi warunkami pracy konstrukcji lub inne pomyłki w projektowaniu (uprawnienia budowlane),
• niezachowanie technologicznych procesów realizacji i w efekcie obniżenie jakości prac poniżej wymaganego poziomu, a czasami nawet dość znaczne, zasadnicze błędy wykonawcze,
• naruszenie zasad przewidywanej eksploatacji (program egzamin ustny),
• wystąpienie nieprzewidzianego oddziaływania.

Zapas bezpieczeństwa

Próby zapewnienia wymaganej wytrzymałości konstrukcji przez zwiększenie w tej lub innej formie obliczeniowych współczynników pewności nie dałyby pełnej gwarancji wymaganej jakości. Jednocześnie nie wyeliminowałoby to nadal wpływu różnych znanych, a niejednokrotnie i przypadkowych czynników. Podwyższanie współczynników pewności prowadziłoby zatem do niepotrzebnych strat materiału i pracochłonności i nadal nie zapewniałoby 100% gwarancji wytrzymałości konstrukcji (opinie o programie).

Niekiedy przyjmuje się, że współczynnik pewności jest współczynnikiem nierozpoznania zjawiska. W rzeczywistości im mniej wiadomo o obciążeniach działających na konstrukcję, o materiale, z którego ma być wykonana konstrukcja, o warunkach realizacji i eksploatacji, tym większy zapas bezpieczeństwa przyjmuje się przy projektowaniu konstrukcji. Niezależnie od przyjętej metody projektowania istnieje pewien procent ryzyka. Można więc na podstawie ilościowej oceny poszczególnych parametrów wpływających na wytrzymałość konstrukcji określić prawdopodobieństwo wystąpienia uszkodzeń lub awarii przy różnych wartościach współczynników pewności i w ten sposób ustalić procent ryzyka. Można też postąpić odwrotnie - przy założonym prawdopodobieństwie wystąpienia uszkodzenia lub awarii ustalić niezbędne współczynniki pewności (segregator aktów prawnych).

W ogólnym przypadku niezawodność jest to prawdopodobieństwo tego, że w założonym czasie eksploatacji (w średnich warunkach eksploatacji) nie wystąpi żaden z niedopuszczalnych stanów granicznych całej konstrukcji ani w jej elementach, węzłach lub połączeniach. Uszkodzenia lub awarie mogą wystąpić w czasie produkcji elementów, montażu konstrukcji, w początkowym okresie eksploatacji lub w czasie długotrwałej eksploatacji (promocja 3 w 1). Może to być spowodowane po pierwsze przez niekorzystne działanie nieprzewidzianych czynników, a po drugie - przez systematyczne zużywanie techniczne elementów lub węzłów konstrukcji w połączeniu z działaniem obciążeń własnych i użytkowych. Intensywność zużywania technicznego może być zmniejszana przez zapewnienie racjonalnych warunków użytkowania i - przede wszystkim - przez odpowiednie konserwacje, naprawy i remonty.