Metody produkcji

Komplikuje się również klasyfikacja wyrobów. Jeśli dawniej wszystkie wyroby stolarskie wytwarzano z drewna, to dzisiaj tradycyjny wykaz stolarki uzupełnił się drzwiami szklanymi z tworzyw sztucznych, stalowymi i aluminiowymi oraz wiórowymi z różnymi okładzinami, polichlorywinylowymi formowanymi w próżni płytami stolarskimi itd. Tradycyjnie ceramiczne wyroby sanitarno-techniczne stopniowo ustępują miejsca wyrobom polistyrenowym, polipropylenowym i polimetakrylametylowym (program uprawnienia budowlane na komputer).

Wszystkie wymienione wady, charakterystyczne również dla licznych zagranicznych edycji literatury naukowo-technicznej i informacyjnej z zakresu materiałów i wyrobów budowlanych, dają się w pewnej mierze usunąć. Najważniejsze jest to, że klasyfikacja w zależności od cech technologicznych jest potrzebna technologowi i korzystna. Dla architekta (i budowniczego) znacznie korzystniejsza jest klasyfikacja materiałów i wyrobów budowlanych według zakresów ich stosowania: ścienne, dachowe, hydroizolacyjne, termoizolacyjne, akustyczne, wykończeniowe itd. (program uprawnienia budowlane na ANDROID). W. Worobjew i A. Komar we wstępie do podręcznika Materiały budowlane piszą, że przy klasyfikacji materiałów w zależności od ich przeznaczenia trafiają do tej samej grupy materiały „nie mające nic wspólnego ani pod wzglądem rodzaju surowca, ani pod wzglądem metody produkcji” (uprawnienia budowlane).

Ale dla użytkownika produkcji w końcu przecież nic jest ważne to, z czego zrobiony jest wyrób, ale o ile odpowiada on swemu przeznaczeniu, tj. w jakim stopniu jego właściwości odpowiadają stawianym wymaganiom, które są określane zakresem stosowania i warunkami eksploatacji (program egzamin ustny). Tymczasem przy klasyfikacji materiałów w zależności od właściwości surowca trafiają do jednej grupy materiały, które nie mają nic wspólnego ani pod względem właściwości, ani pod względem zakresu stosowania, ani pod względem sposobu produkcji np. tworzywa sztuczne piankowe i laminaty wzmocnione włóknem szklanym (opinie o programie).

Materiały bitumiczne

Autor pisał już o tym, że klasyfikacji materiałów w zależności od zakresów stosowania poświęcono dużo miejsca w podręcznikach dla wyższych uczelni architektonicznych i techników. Wygodna i korzystna jest ona również w literaturze informacyjnej dla projektantów i budowniczych. Trzeba np. wybrać materiał dekarski, odpowiadający określonym warunkom eksploatacji. Zamiast tego, żeby odszukać potrzebną informację w rozdziałach: Ceramika (dachówka gliniana), Metale żelazne i nieżelazne (blacha stalowa i miedź), Wyroby azbestowo- -cementowe (arkusze i płytki dachowe), Materiały bitumiczne i smołowe (pergamin, ruberoid, folia izolacyjna) itd. wystarczyło sięgnąć do odpowiedniego rozdziału poradnika, gdzie można było od razu uzyskać porównawczą charakterystykę wszystkich możliwych wariantów (segregator aktów prawnych).

Podobną klasyfikację można często spotkać w książkach na temat technologii robót budowlanych i na temat konstrukcji budowlanych, a w literaturze dotyczącej materiałów budowlanych klasyfikację w zależności od zakresów ich stosowania, nie bacząc na wydawałoby się oczywistą pożyteczność, spotyka się bardzo rzadko. Spośród licznych wydanych w ostatnich latach książek tylko u A. Popowa przyjęta została następująca klasyfikacja materiałów: materiały do konstrukcji nośnych, materiały termoizolacyjne, dekarskie i hydroizolacyjne, materiały do zewnętrznego wykończania budynków, materiały do wewnętrznego wykończania budynków, materiały do wierzchniej warstwy podłóg. Ale dalej autor zakłócił harmonijność systemu, włączając oddzielne rozdziały o tworzywach sztucznych i szkle (promocja 3 w 1).

Stworzenie nowej, dobrze pomyślanej architektoniczno-budowlanej klasyfikacji materiałów i wyrobów w zależności od zakresów ich stosowania we współczesnej praktyce budowlanej jest bezsprzecznie sprawą niełatwą. I tu będą występowały przeszkody i sprzeczne pozycje; komplikacja: brak specjalistów przygotowanych do takiej roboty, przezwyciężenie tradycji (technologiczna klasyfikacja materiałów utrzymała się w ciągu dziesięcioleci) itp. Jednakże świadomość potrzeb i korzyści, jakie przyniesie ta praca, powinna wszystko przezwyciężyć.