Miernik jakości wody

Przesłankami kreującymi podjęcie strategicznego problemu EW są:

1. Narastający deficyt wody wynikający z ograniczonych i nierównomiernych zasobów oraz z nieracjonalnego ich użytkowania. Wyzwaniem jest więc ekologizacja gospodarowania zasobami wodnymi zgodnie z następującymi zasadami ekorozwoju:
2. podejściem holistycznym, nakazującym rozpatrywanie wszelkich możliwych relacji powiązań oraz oddziaływań zarówno korzystnych, jak i niekorzystnych w ramach rozważanego przedsięwzięcia (program uprawnienia budowlane na komputer),
3. udziałem społeczeństwa w procesie podejmowania decyzji,
4. traktowaniem wody jako towaru o wysokiej wartości, podlegającego regułom gospodarki rynkowej,
5. obligatoryjnymi procedurami monitorowania i korekty działań związanych z kształtowaniem i użytkowaniem zasobów wodnych (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

Miernik jakości wody gromadzonej w zlewni Wisły i odprowadzanej do Bałtyku jako wynik wiarygodności Polski w procesach dostosowawczych do Unii Europejskiej i woli uczestnictwa w programach międzynarodowych.

 Wzrastająca aktywność gospodarcza części regionów północnych oraz konieczność głębokiej restrukturyzacji regionów ogarniętych strukturalnym bezrobociem powinny uruchomić nowe czynniki i szanse przyspieszonego, ale i zrównoważonego rozwoju Polski Północnej także w powiązaniu z rosnącą rolą Europejskiego Regionu Bałtyku (ERB) oraz Polskiego Regionu Bałtyku (uprawnienia budowlane).

Kluczową rolę w rozwiązaniu problemu gospodarowania wodą może spełnić Wisła wraz ze swoim dorzeczem, ze względu na własne zasoby oraz cechy przyrodnicze, ale pod warunkiem zasadniczej zmiany ich zagospodarowania, a więc w powiązaniu z restrukturyzacją gospodarki w całej strefie funkcjonalnej rzeki (program egzamin ustny).

Oznaczałoby to konieczność podporządkowania strategii zagospodarowania Wisły i jej dorzecza racjonalnym ekologicznie zasadom gospodarowania zasobami wody oraz rozwiązywania sytuacji konfliktowych na rzecz realizacji tych zasad.

Ekologizacja Wisły

Do najważniejszych postulatów umożliwiających osiągnięcie tak zarysowanego celu zaliczyć można:

• wprowadzenie zintegrowanej gospodarki wodnej,
• kompleksowe rozwiązywanie problemów gospodarki wodnej w układach zlewniowych, współzależnie z terytorialnym systemem funkcjonowania państwa,
• uzyskanie pełnej odnawialności zasobów wodnych, zwiększenie ich dyspozycyjności i sterowalności przez odpowiednie zagospodarowanie dorzeczy oraz realizację programu oczyszczania ścieków,
• wdrożenie systemu ocen oddziaływania na środowisko (opinie o programie).

Realizacja postulowanych działań powinna uruchomić mechanizmy prowadzące do integracji gospodarki wodnej z zagospodarowaniem przestrzennym i rozwojem społeczno-gospodarczym całego zaplecza funkcjonalnego Wisły.

Współzależna i niekonfliktogenna funkcja Wisły w stosunku do roli, jaką spełnia w opanowywaniu deficytu wodnego kraju, wynika z jej unikatowych wartości ekologicznych i kluczowego położenia w systemie ekologicznym Polski. Stwarzają one potencjalne możliwości ukształtowania „korytarza ekologicznego" kraju, powiązanego z europejskim makrosystemem przyrodniczym (wędrówki awifauny i ichtiofauny). Wynika to zarówno ze stanu środowiska Wisły i przeważającej części jej dorzecza, jak i z priorytetów ekologicznych polityki europejskiej (segregator aktów prawnych).

Ekologizacja Wisły, poprzez zasadniczą poprawę stanu środowiska przyrodniczego, zwaloryzuje także jej wartości kulturowe, które tworzą miasta i obiekty historyczne, położone wzdłuż osi Wisły, składające się na europejskie dziedzictwo kulturowe. Unikatowe wartości przyrodnicze i kulturowe będą tworzyć trwałą podstawę rozwoju turystyki krajowej i międzynarodowej z możliwością wykreowania jednego z bardziej atrakcyjnych szlaków turystycznych Europy (promocja 3 w 1). Przedstawione powyżej funkcje Wisły tworzą niekonfliktogenny, komplementarny i wzajemnie wspomagający się kompleks przyrodniczo-społeczno-gospodarczy.