Mieszanki suche lub wilgotne

Mieszanki suche lub wilgotne są trudne do wibrowania powierzchniowego, gdyż następuje odrywanie się płyty od powierzchni; przy znaczniejszej ciekłości wibrator zanurza się, wywołując rozpryskiwanie się masy betonowej (program uprawnienia budowlane na komputer).
W czasie pracy wibrator powierzchniowy jak gdyby pływa na powierzchni zagęszczanej warstwy mieszanki betonowej.

Pływając wypiera on taką objętość mieszanki, której ciężar równa się ciężarowi wibratora. Na przykład przy ciężarze wibratora równym 50 kG i ciężarze objętościowym mieszanki równym 2500 kG/m3, objętość wypieranego betonu wynosi 20. Przy powierzchni roboczej płyty równej 500 cm2 oznacza to zagłębienie jej w mieszankę na 4 cm (program uprawnienia budowlane na ANDROID). Wielkość tę należy uwzględnić przy wyborze grubości płyty roboczej, w danym przypadku nie powinna ona być mniejsza od 6 cm, aby beton nie wyciekał na jej górną powierzchnię.
Oprócz wibratorów powierzchniowych o podstawach płytowych, spotyka się wibratory o podstawach w kształcie łat lub dyli (o długości 2,0H-3,0 m i szerokości 30-35 cm) z osadzonymi na nich jednym, dwoma lub trzema wibratorami oraz z uchwytem (lub uchwytami) do kierowania (uprawnienia budowlane).

Napęd wibratorów powierzchniowych stanowią motory elektryczne lub spalinowe. Ciężar wibratora przy napędzie elektrycznym zwykle nie przekracza 50 kG, wyjątkowo dochodzi do 100 kG. Wydajność wibratorów wynosi 8-30 m3/h.
Skuteczność wibrowania wzrasta wraz z twardością podłoża pod betonem. Do wibrowania gęsto uzbrojonych płyt żelbetowych należy używać silniejszych wibratorów, gdyż stalowe pręty zbrojeniowe przez swe zakotwienia poza zasięgiem wibracji działają silnie hamująco na drgania cząstek betonu (program egzamin ustny).

Cechy techniczne wibratora powierzchniowego WP-1 produkcji krajowej są następujące: wymiary płyty roboczej - 50×50 cm, maksymalna głębokość zagęszczania - 20 cm, częstotliwość drgań - 3000 min-1, siła wibrowania - 300 kG, wydajność - do 30 ms/h, moc silnika - 0,6 kW, ciężar - 43 kG.

Wibratory przyczepne

Dwa sprzężone wibratory powierzchniowe z napędem spalinowym. Wydajność 300-500 m2/h przy miąższości warstwy 25-35 cm (opinie o programie). Nadają się one do wibrowania betonu i podłoża gruntowego. Są one mocowane za pomocą zacisków, uchwytów łańcuchowych lub śrub do deskowania lub ścianek form, przez które przekazują drgania masie betonowej.

Można je przytwierdzać również do zbrojenia w przypadku elementów o dużych rozmiarach. Stosuje się je do zagęszczania masy betonowej w elementach gęsto zbrojonych i lżejszych konstrukcjach (słupy, ściany silosów i zbiorników, rury żelbetowe, belki strunobetonowe). Znajdują one powszechne zastosowanie na budowie, jak również i w zakładach prefabrykacji. Używa się ich również często do wywoływania drgań w celu przesuwania i spływu materiałów sypkich w zasobnikach i rynnach.
Wibrator przyczepny składa się z silnika w obudowie zamkniętej i dwóch (najczęściej) mimośrodów osadzonych na wale silnika. Napęd zazwyczaj elektryczny, rzadziej pneumatyczny. Stosuje się wibratory o częstotliwości tzw. normalnej 2800-3600 min-1 oraz o częstotliwości wysokiej 9000H-M2 000 min-1, z tym że siła odśrodkowa może być w nich zwiększana stopniowo do wielkości maksymalnej, zależnie od potrzeby.

Nowoczesne wibratory tego typu wykazują siły wzbudzające rzędu 130-4500 kG, a ciężary od kilkunastu do stukilkudziesięciu kG (segregator aktów prawnych).
Zasięg działania wibratorów zależy od wielu czynników, jak charakterystyki wibratora, sposobu zamocowania, wysokości zamocowania oraz rodzaju elementu. Przy dużych wymiarach elementu stosujemy całe baterie odpowiednio usytuowanych wibratorów. Należy zwrócić uwagę, aby przy rozkładzie wibratorów nie powstały tzw. pola martwe, gdzie drgania się wzajemnie znoszą lub w ogóle nie docierają.

Z tych względów strefy oddziaływania poszczególnych wibratorów muszą na siebie zachodzić (promocja 3 w 1).
Promień skutecznego działania wynosi zazwyczaj 20-50 cm w kierunku głębokości i 1,0-1,5 m w kierunku długości elementu.