Minimalna odległość drenów

Minimalna odległość drenów od ściany nie powinna być mniejsza od 2 m; jeżeli ponadto na ścianie odwodnej znajduje się strefa betonu wodoszczelnego, dreny należy zakładać poza tą strefą. Dreny pionowe mają średnicę 20-30 cm, rozstawia się je w rzucie poziomym co 1-3 m, najczęściej z zagęszczeniem rozstawy w kierunku dylatacji (program uprawnienia budowlane na komputer).

Spotyka się czasem swego rodzaju szyby drenażowe o większej średnicy 70-80 cm. Woda przenikająca do drenów pionowych spływa nimi do galerii podłużnych rozmieszczonych w pionie zapory co 20-30 m, a służących jednocześnie dla celów kontrolnych. W galeriach woda zbiera się w specjalnych rowkach w podłodze galerii, ułożonych ze spadkiem w kierunku galerii poprzecznych, którymi z kolei odprowadzana jest na zewnątrz zapory (program uprawnienia budowlane na ANDROID). Często system odprowadzenia jest tak pomyślany, aby woda z całej zapory zbierana była w jednym miejscu z możliwością pomiaru ilości wody specjalnym przelewem zbiorczym. W tym samym miejscu mogą być zainstalowane automatyczne pompy, które odprowadzają wodę wtedy, jeżeli grawitacyjny odpływ jest niemożliwy (uprawnienia budowlane).

Są dwa sposoby zakładania drenów w zaporze, a mianowicie:

a) ustawianie rur z porowatego betonu,

b) użycie deskowań drewnianych lub rur stalowych jako swego rodzaju deskowania, ustawianych w trakcie betonowania bloku i posmarowanych na zewnątrz olejem zabezpieczającym przed związaniem z betonem.

Po zabetonowaniu bloku rury te podnosi się wyżej i cykl się powtarza. Zarówno deskowania drewniane, jak i rury stalowe muszą składać się z kilku części tak połączonych, aby było możliwe ich podniesienie w okresie twardnienia betonu.

Układy galerii głównych i ich konstrukcja. Poza funkcją zbierania filtrującej wody z określeniem jej ilości, galerie poziome wraz z pionowymi szybami spełniają inne, nie mniej ważne funkcje konieczne dla właściwej eksploatacji zapory (program egzamin ustny). Do nich trzeba zaliczyć:

a) możliwość kontroli stanu betonu zapory od wewnątrz, w tym - bardzo istotnej obserwacji rys i pęknięć,

b) umieszczenie urządzeń pomiarowych i kontrolnych,

c) komunikacja pozioma i pionowa wewnątrz zapory,

d) możliwość wykonania dodatkowych czynności w celu polepszenia stanu zapory, np. dodatkowej cementacji podłoża z dolnej galerii zapory.

Galerie poziome łączą się ze sobą za pośrednictwem szybów pionowych (opinie o programie). Ich wyjścia znajdują się bezpośrednio na zboczach w partiach przyczółkowych zapory.

Układ całego systemu galerii

Wymiary galerii zależne są od wielkości samej zapory, częściowo od poziomu, na którym galeria się znajduje’ oraz od jej dodatkowych funkcji, takich jak np. wspomniana cementacja podłoża. Minimalną szerokość galerii przyjmuje się 0,80-7-1,00 m, lepiej jest jednak robić je szersze (1,25-5-2,00 m), niekiedy do 2,5+-3,0 m; minimalna wysokość powinna wynosić 1,80-5-2,00, czasami dochodzi do 3,0 m i więcej. Galeria pozioma dolna wykonywana jest jak najbliżej podłoża i poza umożliwieniem wykonania dodatkowej cementacji, jeżeli taka jest przewidziana, spełnia ona rolę odwadniającą. W galerii tej mianowicie znajdują się wyjścia głębokiego drenażu podłoża, o którym mowa niżej.

Wysokość galerii cementacyjnej powinna wynosić 3,5-4.0 m przy szerokości nie mniejszej niż 2,5 m (segregator aktów prawnych). Istotny jest ponadto kształt galerii oraz ich lokalizacja w przekroju poprzecznym zapory. Na konturach galerii powstają lokalne koncentracje naprężeń, szczególnie niebezpieczne przy załamaniach profilu pod kątem prostym. Należy zatem unikać prostokątnych przekrojów galerii. Najbardziej pod tym względem odpowiedni byłby profil owalny, w praktyce jednak odstępuje się od tego postulatu i zostawia się jedynie owalne sklepienie oraz łagodzi kąty proste przez ukosowanie lub wstawki łukowe (promocja 3 w 1).

Ze względu na przebieg lokalnych naprężeń wokół wydrążenia cały obwód galerii należy zbroić siatką o okach 20-5-25 cm, stosując średnicę prętów w mm orientacyjnie cl = 5 + 4h (gdzie h - wysokość galerii, m).