Moc użyteczna

Moc użyteczna (silnika spalinowego) - moc na wale silnika, wyposażonego we własny układ ssąco-wydcchowy, wentylator i pompę wodną lub dmuchawę powietrza, pompę olejową, rozdzielacz zapłonu, pompę paliwową i wtryskową oraz nie obciążoną prądnicę, pracującego w normalnych warunkach eksploatacyjnych moc użyteczna - największa moc, jaką można pobrać z urządzenia elektrycznego nie powodując jego uszkodzenia lub utraty założonych właściwości (program uprawnienia budowlane na komputer).

Moc wiązania, siła wiązania - miara trwałości wiązania chemicznego określana w ramach metody orbitali molekularnych przez wielkość przestrzennego nakładania się orbitali atomowych stosowanych do utworzenia orbitali molekularnych, a pośrednio stopniem hybrydyzacji tych orbitali.

Moc właściwa - moc wytwarzana przez jednostkę masy paliwa w reaktorze moc z litra - wskaźnik objętościowy mocy moc zainstalowana - el. łączna moc znamionowa silników lub odbiorników energii zainstalowanych w rozpatrywanym obiekcie lub wydzielonej jednostce (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

Moc zasady - porównawcza ocena własności zasadowych stosowana do wodnych roztworów zasad, określana przez podanie stopnia dysocjacji danej zasady w temp. 25 °C moc zbioru, liczba kardynalna - mat. uogólnienie pojęcia liczby elementów zbioru na zbiory nieskończone; każdemu zbiorowi X przyporządkowany jest obiekt zwany mocą lub liczbą (uprawnienia budowlane).

Moc znamionowa, moc nominalna - moc danego urządzenia podawana przez wytwórnię dla określonych warunków pracy moc zredukowana - moc użyteczna silnika spalinowego przeliczona dla warunków otoczenia różnych od warunków, w których przeprowadzane są badania (program egzamin ustny).

Mocnica burtowa

Mocnica burtowa - pas poszycia kadłuba statku na wysokości pokładu wytrzymałościowego mocnica pokładowa - zewnętrzny pas pokładu statku przylegający do mocnicy burtowej mocnik pokładowy - kątownik łączący mocnicę burtową z mocnicą pokładową mocznik, karbamid, CO(NH₂)2 - bezbarwne kryształy bez zapachu, rozpuszczalne w wodzie i alkoholu; pierwszy związek organiczny otrzymany syntetycznie; m. ma zastosowanie jako nawóz sztuczny, dodatek do pasz, jako surowiec do wyrobu żywic mocznikowych i w przemyśle farmaceutycznym (opinie o programie).

Moda*, wartość modalna - mat. w rozkładzie nieciągłym - wartość zmiennej losowej, której odpowiada największe prawdopodobieństwo; w rozkładzie ciągłym - wartość zmiennej losowej odpowiadająca maksymalnej wartości funkcji gęstości prawdopodobieństwa model - układ, którego zadaniem jest imitowanie wyróżnionych cech innego układu, zwanego oryginałem.

Model aerodynamiczny - model umieszczany w tunelu aerodynamicznym w celu zbadania opływu oraz pomiaru sil i momentów aerodynamicznych nań działających; na podstawie wyników pomiaru wnosi się o siłach i momentach działających na ustrój w pełnej skali model alfowy -model jądra atomowego, który opisuje jądro jako strukturę złożoną z cząstek a (silnie wewnątrz związanych); m.a. jest szczególnym przypadkiem modelu gronowego, wyjaśnia pewne własności struktury jąder lekkich model cząstek niezależnych - przybliżenie jedno- cząstkowe (segregator aktów prawnych).

Model dynamicznie podobny, model podobieństwa dynamicznego - model, którego wymiary liniowe, masa i momenty bezwładności są tak dobrane, że ruch modelu odpowiada ruchowi ustroju w pełnej skali.

Model elastyczny -model sprężysty model elektryczny - układ o znanych parametrach elektrycznych odwzorowujących parametry badanego układu model gazu Fermiego - model jądra atomowego, który opisuje jądro jako złożone z poruszających się, nie oddziałujących wzajemnie nukleonów (podobne założenia przyjmuje się podczas rozpatrywania gazu); m.g.F. ma zastosowanie w uproszczonej analizie cięższych jąder atomowych (promocja 3 w 1).

Model gronowy, model klastrowy - model jądra atomowego, który opisuje jądro jako zespół stosunkowo słabo ze sobą związanych lżejszych jąder atomowych, np. jąder helu w modelu alfowym; m.g. wyraża własności jądra wzbudzonego przez własności jąder-gron model Isinga - abstrakcyjny model kryształu złożonego z unieruchomionych w węzłach sieci atomów, których spiny, a więc i momenty magnetyczne, mogą zajmować tylko dwa przeciwstawne położenia względem pewnego wyróżnionego kierunku; przyjmuje się, że oddziaływanie występuje tylko między najbliższymi sąsiadami w krysztale; m.I. stosuje się w mechanice statystycznej do opisu przemian fazowych wyższego rzędu, np. w fcrromagnetykach i antyferromagnetykach.