Moment przęsłowy

W obliczeniach nośności i ugięć stropu pomija się moment zginający od wzajemnie nieosiowego ustawienia ścian na podporze, jakkolwiek w określonych warunkach otrzymujemy ze schematu ramowego dość znaczne wartości tego momentu, rzędu 10-15%, a w stropach małych rozpiętości nawet i więcej. Dawne normy projektowania stropów gęstożebrowych w budynkach ze ścianami murowanymi przewidywały pewien zapas w sumie bezwzględnych wartości momentów przęsłowych i podporowych (przyjmowany do obliczeń moment przęsłowy był większy niż wynikałoby to z wartości momentów podporowych) (program uprawnienia budowlane na komputer).

Zapas ten miał na celu jednak nie tyle uwzględnienie pomijanego w obliczeniach momentu od wzajemnie nieosiowego ustawienia ścian (dość małego zresztą wobec stosunkowo dużej grubości ścian murowanych), co raczej uwzględnienie nierównomiernego rozłożenia obciążenia na stropie i nie dość dokładnie wyznaczanego momentu podporowego. W nowych normach odstąpiono od tej zasady, dopatrując się dostatecznego zapasu bezpieczeństwa (z uwagi na nierównomierność obciążenia na stropie) w samej wartości obciążenia przyjmowanego do obliczeń przy jednocześnie ściślejszym podejściu do określania momentu zamocowania stropu w ścianie (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

Uzasadnieniem pomijania w obliczeniach stropu momentu od wzajemnie nieosiowego ustawienia ścian jest głównie współpraca poszczególnych pasm stropu w kierunku poprzecznym oraz duża szerokość tarczy stropowej (uprawnienia budowlane). Założenie, że wszystkie pręty zbrojenia stropu, licząc w kierunku poprzecznym, mają wytrzymałość nie większą od wytrzymałości obliczeniowej, że na wszystkich pasmach stropu spoczywa obciążenie obliczeniowe i że takie właśnie warunki wystąpiły w budynku, w którym ściany ustawione są maksymalnie niekorzystnie (w zrozumieniu projektowym) z uwagi na moment zginający w przęśle zawiera w sobie duży zapas bezpieczeństwa w stosunku do warunków, w jakich znajduje się pojedyncza belka, pozbawiona współpracy belek sąsiednich (program egzamin ustny).

Problem bezpieczeństwa stropu

Problem bezpieczeństwa stropu jako ustroju o znacznej szerokości i specyficznych warunkach na podporze nie znalazł dotychczas swojego opracowania probabilistycznego i możemy posługiwać się tu tylko pewną oceną jakościową (opinie o programie). Z rozważań na temat wpływu ilości współpracujących prętów na probabilistyczną ocenę R_ak wiemy, że wpływ ten zwiększyć może wartość R,_lk odniesioną do jednego pręta o 5 do 8%. Dalsze wpływy, tj. mniejsze obciążenie sąsiednich pasm stropu i niejednoczesność wystąpienia najniekorzystniejszych warunków geometrycznych szacować można z grubsza na drugie tyle. W konsekwencji, gdy posługujemy się przy obliczaniu stropów schematem wydzielonej belki, przyjmujemy, że w schemacie tym zawarty jest ok. 15% zapas bezpieczeństw a wyrównujący wpływ nieosiowego ustawienia ściany.

Obciążenie przekazywane ze stropu na podpory oblicza się traktując poszczególne przęsła oddzielnie. Nie ma w tym zakresie żadnych różnic między stropami prefabrykowanymi i monolitycznymi. Nic uwzględnia się też z reguły wpływu momentów podporowych, z wyjątkiem przypadków krańcowych, gdy jedna krawędź stropu jest zamocowana, a druga wolno podparta (segregator aktów prawnych).

Obciążenie równomiernie rozłożone znajdujące się na stropie zbrojonym jednokierunkowo i identycznie podpartym na obydwu krawędziach przekazuje się po połowie na każdą z podpór. Gdy stopień zamocowania płyty stropowej na dwóch jej krawędziach podparcia jest różny, to ściana połączona w sposób sztywny przejmuje 60% całego obciążenia, a ściana pozostawiająca płycie możliwość obrotu na podporze zbiera obciążenie z pasma równego 0,4 rozpiętości (promocja 3 w 1). W przypadku gdy strop zbrojony opiera się również na ścianie samenośnej usytuowanej równolegle do kierunku zbrojenia, w obliczeniach przyjmuje się, że ściana ta przejmuje obciążenie z przyległego do niej trójkąta o bokach nachylonych pod kątem, którego tangens wynosi 2/3 (tj. pod kątem 33°19′).