Montaż konstrukcji szkieletowych

Montaż konstrukcji szkieletowych przeprowadza się stosując specjalne obejmy stalowe, zamocowane do obu końców łączonego słupa (uprawnienia budowlane).

Budynki z prefabrykatów wielkowymiarowych montuje się fragmentami (działkami montażowymi), zapewniającymi stateczność konstrukcji w kierunku podłużnym i poprzecznym.

Kolejność montażu prefabrykatów przyjmuje się zwykle następującą:
1) konstrukcyjne prefabrykaty ścienne (blokowe, płytowe lub szkieletowe),
2) prefabrykaty niskokonstrukcyjne, które położone są między stropami (np. ścianki działowe, bloki wentylacyjne, sanitarne itp.),
3) płyty stropowe, balkonowe i elementy klatek schodowych (program na telefon).

Często również podaje się żurawiem materiały do wykonywania pewnych fragmentów ścian niekonstrukcyjnych lub wypełniających (np. bloczki ga- zobetonowe, elementy dylowe ścianek działowych).

Kolejność montażu prefabrykatów, umiejscowienie zastrzałów montażowych, podział na działki montażowe, kierunek montażu i promień wysięgu żurawi podawany jest na planie montażowym, opracowanym dla każdej kondygnacji budynku (program na komputer).

W budynkach z elementów płytowych niezmiernie ważna jest prawidłowość montażu elementów ścian konstrukcyjnych. Prawidłowe zamontowanie płyt ściennych w wyznaczonych projektem położeniach geometrycznych jest warunkiem koniecznym, tak ze względu na szerokość oparcia stropów, jak i odchylenia od osi geometrycznych, powiększając mimośrody obciążeń pionowych (program egzamin ustny).

Montaż płytowych prefabrykatów

Głównymi warunkami prawidłowego montażu płytowych prefabrykatów ściennych są:
a) zastosowanie do montażu prefabrykatów o założonych tolerancjach wymiarowych (opinie o programie),
b) posadowienie ściany na warstwie zaprawy, dokładnie wypełniającej spoinę wsporczą,
c) staranne wykonanie połączeń węzłowych, zarówno spawów łączników stalowych, jak i zabetonowanie trzpieni wewnątrz krawędzi spotykających się w węzłach ścian,
d) dokładne wytrasowanie osi geometrycznych ścian i precyzyjne osadzenie prefabrykatu w wytyczonym położeniu w granicach założonych odchyłek montażowych.

Warunki a, b, c nie wymagają szczegółowych komentarzy (segregator aktów prawnych). Warunek d stanowi w głównej mierze o wielkości mimośrodów obciążeń przenoszonych przez ściany. Istnieje też parę metod stosowanych w różnych systemach konstrukcji płytowych, mających na celu zapewnienie prawidłowości montażu prefabrykatów ściennych w wytyczonym położeniu.

Wspólna dla wszystkich metod jest wstępna czynność wytyczenia — z dużo większą dokładnością, niż to ma miejsce w budownictwie tradycyjnym — osi ścian nośnych części prefabrykowanej budynku (promocja 3 w 1).