Mosty belkowe jednoprzęsłowe

Mosty belkowe jednoprzęsłowe wolno podparte mają rozpiętości przęseł dość ograniczone ze względu na duży wpływ ciężaru własnego. Mosty te buduje się na terenach, w których jakiekolwiek przemieszczenie podpór mogłoby wywołać uszkodzenie przęseł ciągłych lub też przęseł połączonych z podporami (program uprawnienia budowlane na komputer).

Most jednoprzęsłowy o belkach wolno podpartych może spoczywać na dwóch przyczółkach lub jako rozwiązanie bardziej ekonomiczne (szczególnie przy średnich i wysokich przyczółkach) zaleca się stosowanie jako podpór filarów wpuszczonych w nasyp.
Budowy mostów wieloprzęsłowych o przęsłach wolno podpartych powinno się unikać, zastępując mostami o przęsłach ciągłych.

Jest to uzasadnione koniecznością zwiększenia szerokości filarów, stosowania dwóch rzędów łożysk oraz faktem, iż w belkach wolno podpartych największe momenty zginające zarówno od obciążeń, jak i ciężaru własnego występują w połowie przęsła, natomiast w belkach ciągłych największe momenty zginające powstają nad podporami, a więc w przekrojach, w których ciężar własny najmniej wpływa na wielkość momentu.
Najbardziej rozpowszechnionym rodzajem mostów wieloprzęsłowych są wiadukty płytowe lub belkowe oparte na słupach. Warunkiem prawidłowego rozwiązania skrzyżowania dwupoziomowego za pomocą wiaduktów drogowych jest zachowanie jak największej widoczności, przez maksymalne zmniejszenie miejsc zajętych przez podpory.

Doprowadziło to do zastępowartia filarów o pełnych ścianach betonowych podporami ze słupów ustawianych pod belkami głównymi. Obecnie istnieje tendencja do zmniejszania liczby słupów do jednej pary w każdej podporze, a gdzie zajęcie przez wiadukt szerokości zbliżonej do szerokości jezdni zbyt komplikuje węzeł komunikacyjny stosowania jednego , rzędu słupów wzdłuż wiaduktów (program uprawnienia budowlane na ANDROID).
Rozstaw przęseł w belkach ciągłych w miarę możliwości powinien być równy, gdyż umożliwia to wielokrotne użytkowanie deskowań i rusztowań oraz stosowanie elementów prefabrykowanych.
W tego rodzaju mostach o belkach ciągłych stosuje się przerwy dylacyjne.

Najprostszym rodzajem dylatacji w pomostach wiaduktów jest co trzy lub pięć przęseł (w zależności od rozpiętości przęsła) wytworzenie szczeliny między dwoma krótkimi wspornikami tych pomostów, wysuniętych z dwóch zestawionych blisko siebie podpór (uprawnienia budowlane).
Mosty wspornikowe są to mosty, w których końce przęseł wystają poza skrajne podpory i nie wymagają budowy przyczółków. Zależnie od układu przęseł i wsporników rozróżniamy mosty wspornikowe jednoprzęsłowe lub wieloprzęsłowe bezprzegubowe, o przęsłach połączonych przegubowo i przęsłach zawieszonych na wspornikach.
Mosty wspornikowe bezprzegubowe są jednymi z prostszych ustrojów konstrukcyjnych, nie wymagają żadnych dodatkowych połączeń. Nie mogą być jednak budowane w zbyt długich odcinkach ze względu na odkształcalność termiczną (program egzamin ustny).

Prefabrykacja mostów belkowych żelbetowych

Ze względu na liczne zalety najbardziej rozpowszechnione są mosty jednoprzęsłowe dwuwspornikowe, występujące jako belki swobodnie podparte lub jako ramownice o przęśle połączonym bezprzegubowo z dwiema podporami, czy też ramownice o podporach rozdwojonych lub rozwidlonych (opinie o programie).
Ramownicami nazywamy mosty, w których wygięcia elementów głównych rygli powodują wygięcia lub pochylenia podpór.

Zaletami mostów jednoprzęsłowych dwuwspornikowych w porównianiu do mostów bezwspornikowych są: brak przyczółków, ciągłość pomostów (bez przerw dylatacyjnych) oraz ich mniejsza wysokość konstrukcyjna. Jedyną wadą są nagłe zmiany sił wewnętrznych w przęsłach i podporach podczas wjazdu i zjazdu z mostu (segregator aktów prawnych). Typowy most żelbetowy,
wykonany metodą tradycyjną (betonowany w deskowaniu na miejscu budowy). Płyta spoczywa poprzez łożyska na filarach.

Na końcach wsporników przy połączeniu z nasypem zaprojektowano poprzecznice zamykające i skrzydełka podwieszone.
Prefabrykacja mostów belkowych żelbetowych sprowadza się najczęściej do wykonania z prefabrykatów dźwigarów głównych, połączonych pomostem w postaci płyty żelbetowej wykonanej na mokro w deskowaniu podwieszonym do prefabrykowanych belek głównych (promocja 3 w 1).