Nawierzchnie podłóg betonowych

Podłogi na spoiwie cementowo-glinianym wykonuje się tak samo jak inne podłogi betonowe. Aby otrzymać szczególnie gładką powierzchnię, nie stosuje się więcej cementu niż zazwyczaj , lecz delikatniejszy, drobnoziarnisty piasek w stosunku 1 : 3.

Wszelkie przesadne gładzenie i zacieranie jest zbyteczne. Wody do zaprawy daje się tylko tyle, ile potrzeba d o dobrego ubicia i wygładzenia (program uprawnienia budowlane na komputer). Natomiast od chwili wiązania, gdy ukażą, się pierwsze oznaki wysychania, należy podłogę lekko skropić wodą. Tak wykonana powierzchnia nie wykazuje łuszczenia się cienkich warstewek i jest odporna na ścieranie. Konserwacja jest tania i prosta. Podłogi cementowo-gliniane wykonuje się na gotowym podłożu, np. na betonie gruzowym. Grubość wierzchniej warstwy podłogi wynosi ok. 6-8 cm.

Proporcja składników wynosi od 1 : 2 : 3 do 1 : 2 : 5. Podłogi na spoiwie cementowo-glinianym odznaczają się tym, iż są trwałe, sprężyste, odporne na uderzenia i wysoką temperaturę i wykazują pewną odporność na działanie kwasów. Nadają się przeto do stosowania w kuźniach fabrycznych, w hutach, w halach przemysłowych zakładów chemicznych i wszędzie tam, gdzie podłogi narażone są na uderzenia w wyższych temperaturach (program uprawnienia budowlane na ANDROID).
Z betonu wykonanego na spoiwie cementowo-glinianym można wykonać masę, która po stwardnieniu nadaj e się jako materiał do rzeźb, pomników itd.

Przy odpowiedniej proporcji składników beton nadaje się do obróbki dłutem i młotkiem dla wykucia żądanego kształtu z utworzonej bryły. Można również wykonać z betonu surowy odlew przyszłej rzeźby a nawet odlew o żądanym kształcie. Dobór składników powinien być taki, aby np. dla obróbki dłutem beton był miękki, ale jednocześnie ścisły, by przy obróbce nie wypadały z niego poszczególne ziarna (uprawnienia budowlane).

Odlewy i rzeźby

Do takiego betonu należy użyć jako wypełniacza piasku lub grubego kruszywa, np. tłucznia średnio twardego, o frakcji maksymalnej 6 mm. Orientacyjny stosunek proporcji składników 1:2:2:4-1:3:2:6. Odlewy i rzeźby wykonane z tego betonu dają się barwić są trwałe i nie rozpadają się, nie wykazują skurczu, a co najważniejsze po upływie pewnego czasu nie pokrywają się pleśnią (program egzamin ustny).

Dodatek odpowiednio preparowanej gliny wpływa dodatnio na techniczne zalety spoiwa. Badania i doświadczenia autora na tym odcinku skoncentrowały się przede wszystkim na mieszanych spoiwach cementowo-glinianych. Ale nie znaczy to wcale, że uszlachetnienie gliny powinno się ograniczać wyłącznie do łączenia jej z cementem, gdyż glinę można również łączyć z innymi spoiwami, np. z wapnem, gipsem, a nawet ze smołą (opinie o programie). Niewykluczone są również połączenia mieszane - kombinowane, np. wapna z gliną i gipsem, albo cementu z wapnem i gliną itd. Jak z powyższego wynika możliwości łączenia jest bardzo dużo, a pomysły czekają na realizację. Wyniki uzyskane na podstawie przeprowadzonych badań, zastosowane w praktyce posłużą do opracowania form oraz metod racjonalnego i szerokiego zużytkowania surowej gliny w budownictwie. W następnych rozdziałach zaznajomimy czytelników z niektórymi osiągnięciami i własnościami spoiw gipsowo- glinianych i wapienno-glinianych (segregator aktów prawnych).

Gips dzieli się na budowlany i odlewniczy. Pod względem jakości dzieli się gips budowlany na 1, 2 i 3 gatunek. Gips budowlany stosowany jest do zapraw murarskich i do produkcji płyt i elementów ściennych. Gips jest cennym materiałem budowlanym, ponieważ w wielu wypadkach może zastąpić cement przeznaczony do robót inżynieryjnych.

Należy podkreślić, że w przemyśle budowlanym ZSRR gips jest obok cementu i wapna równie popularnym materiałem. Dodatek drobno mielonej gliny lub zawiesiny gliny powoduje korzystną zmianę spoistości spoiwa, lepszą urabialność i plastyczność oraz zwalnia czas wiązania (promocja 3 w 1).