Nawierzchnie z kostek dużych

Nawierzchnie z kostek dużych (regularnych i rzędowych) mogą być układane bezpośrednio na warstwie odsączającej z piasku lub żwiru. Natomiast kostki średnie powinny być układane na podbudowie (tłuczniowej, brukowcowej itp.).

Kostka drobna może być użyta wyłącznie do budowy chodników (program uprawnienia budowlane na komputer).
Nawierzchnie klinkierowe są to nawierzchnie wykonane ze sztucznie przygotowanych jednakowych wymiarów cegieł, wypalonych z gliny, zwanych klinkierem drogowym. Nie należy mieszać klinkieru drogowego z klinkierem budowlanym. Od klinkieru drogowego wymaga się dużej wytrzymałości na uderzenie, ścieranie i ściskanie oraz odporności na wpływy atmosferyczne. Klinkier o wymiarach 220x100x80 mm układa się ręcznie bezpośrednio na piasku (przy średnim typie nawierzchni) lub na podbudowie tłuczniowej czy nawet betonowej (przy ciężkim typie nawierzchni) (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

Klinkier układa się zasadniczo na „rąb” (w wyjątkowych wypadkach dla ruchu lekkiego można stosować układanie klinkieru na płask).
Samo układanie klinkieru polega na możliwie ścisłym ustawieniu cegieł, jedna obok drugiej bez zagłębiania w piasku. Po ułożeniu klinkieru na pewnej powierzchni należy go zwałować lekkim walcem.
Spoiny nawierzchni należy zamulić piaskiem lub zalać bitumiczną masą zalewową, rzadziej stosuje się zalewę piaskowo-cementową.
Klinkier stosuje się często w miastach do budowy wjazdów bramowych, ścieków lub miejsc postojowych samochodów (uprawnienia budowlane).

Sieć przewodów podziemnych stanowią przewody kanalizacyjne, wodociągowe, gazowe, elektroenergetyczne, telekomunikacyjne i inne znajdujące się poniżej poziomu ulic i placów.
Sieć przewodów naziemnych stanowią przewody elektroenergetyczne linii napowietrznych, słupy oświetleniowe, pomieszczenia transformatorowe i rozdzielnie znajdujące się ponad poziomem ulic i placów (program egzamin ustny).

Podczas rozmieszczania sieci podziemnych należy uwzględnić:
- szerokość ulicy w liniach rozgraniczających oraz szerokość poszczególnych elementów przekroju poprzecznego (pasy jezdni, chodników, zieleńców),
- wzajemne usytuowanie sieci przewodów i urządzeń naziemnych w planie i pionie,
- szerokość potrzebnego pasa dla poszczególnego urządzenia naziemnego i podziemnego,
- sposób eksploatacji i konserwacji danego przewodu w celu zapewnienia ciągłego ruchu ulicznego (opinie o programie).

Sieć przewodów podziemnych

Sieć przewodów podziemnych powinna być układana w pasie chodników i zieleni (z wyjątkiem przewodów kanalizacyjnych i cieplnych, które mogą być układane w pasach jezdni) w liniach prostych, w miarę możliwości równolegle do osi ulicy.
Podczas rozmieszczania przewodów podziemnych należy przestrzegać zasady, że im większe jest zagłębienie przewodu podziemnego, tym większa powinna być jego odległość od linii zabudowy. W pasach przeznaczonych dla drzew nie należy umieszczać przewodów podziemnych.
Objazdy drogowe w zależności od ich przeznaczenia dzielą się na stałe i tymczasowe.

Do objazdów stałych zalicza się:
- drogi awaryjne występujące przy wiaduktach drogowych, nad drogami i torami kolejowymi,
- drogi przeznaczone dla ruchu specjalnego (segregator aktów prawnych).
Do objazdów tymczasowych należy zaliczyć objazdy budowane dla przepuszczenia określonego ruchu, w określonym czasie (drogi prowizoryczne dla potrzeb budowy obiektów budowlanych).

Warunki techniczne objazdów tymczasowych należy ustalać indywidualnie w zależności od intensywności ruchu oraz okresu użytkowania objazdów z uwzględnieniem następujących wytycznych:
- objazdy krótsze od 100 m powinny być jednopasowe,
- objazdy dłuższe od 100 m powinny być dwupasowe (przy nieznacznym ruchu można stosować objazdy jednopasowe pod warunkiem wykonania mijanek).

W objazdach stałych zaleca się stosowanie nawierzchni z brukowca. W objazdach i drogach tymczasowych należy stosować nawierzchnię łatwo rozbieralną, jak płyty kamienno-betonowe sześciokątne lub płyty wielootworowe żelbetowe o znacznych wymiarach (100x175x15 cm) (promocja 3 w 1).
Układanie płyt prefabrykowanych żelbetowych jako dróg czasowych odbywa się mechanicznie za pomocą dźwigu na wyrównanym podłożu (zapewniającym przyleganie całej powierzchni płyty do podłoża).