Obliczeniowy schemat budynku

Trzeci sposób opiera się na podobnym do wykonywanego w sposobie pierwszym podziale ustroju usztywniającego na obliczeniowe zespoły usztywniające. Następnie zespoły te zestawia się w jeden zespół usztywniający łącząc je między sobą przegubowymi łącznikami, nie przenoszącymi sił poprzecznych. Schemat, który wówczas powstaje, jest analogiczny do płaskiej ściany z wieloma szeregami otworów (program uprawnienia budowlane na komputer).

W czwartym sposobie schematem podstawowym jest ustrój z rozdzielonymi pasmami ściennymi, tj. taki, w którym wszystkie szeregi nadproży zostały porozcinane. Na pasma te za pomocą wzorów rozdziela się momenty M", M° zmniejszone o momenty przenoszone przez siły ścinające w szeregach nadproży. Siły ścinające w szeregach nadproży wyznacza się w sposób przybliżony, posługując się schematem identycznym z przyjmowanym w sposobie pierwszym (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

Rozdział obciążeń poziomych wg zastępczych sztywności zespołów usztywniających (sposób pierwszy), które wyznacza się z warunków równości strzałek ugięcia zespołu usztywniającego i zastępczego pręta o przekroju pełnym, powoduje, że założenie o nieskończonej sztywności tarcz stropowych spełnione jest tylko w poziomie najwyższego stropu. Obliczeniowy schemat budynku upraszcza się. Jeżeli zespoły usztywniające są w różnym stopniu osłabione szeregami nadproży, to ich linie ugięcia różnią się kształtem i wtedy taki schemat obliczeniowy daje zawyżone wartości naprężeń w zespołach bardziej osłabionych otworami.

Błędów tych można uniknąć przeprowadzając obliczenia sposobem trzecim. Wadą tego sposobu jest jednak to, że nie uwzględnia on skręcania oraz że wymaga stosowania ETO (uprawnienia budowlane).

Obliczenia oboma tymi sposobami obarczone są przy tym błędami wynikającymi z podziału ustroju usztywniającego na odrębne zespoły usztywniające. Rozkłady sił wewnętrznych najbardziej zbliżone do otrzymywanych z rozwiązania zintegrowanego schematu budynku daje sposób czwarty. Jest on jednak znacznie bardziej pracochłonny od sposobu pierwszego (program egzamin ustny).

Ustrój usztywniający

Dzieląc ustrój usztywniający na zespoły usztywniające budynek w kierunku podłużnym dąży się jednocześnie do uzyskania możliwie największej obliczeniowej sztywności budynku w tym kierunku, eliminując te elementy ustroju usztywniającego, które w tym kierunku pracują najmniej. Podobnie postępuje się przy obliczeniach w kierunku poprzecznym. W ten sposób uzyskuje się dwie grupy różnych zespołów usztywniających, dla których wyznacza się zastępcze sztywności (El)* tylko w kierunku, dla którego zostały przyjęte, a więc dla kierunku podłużnego X wyznacza się (EI_y)*₃ a dla kierunku poprzecznego Y wyznacza się (EI_X) (opinie o programie).

Oprócz momentów M_yi podano siły podłużne N, w pasmach wyznaczone na podstawie obliczeń przeprowadzonych. W przypadkach, gdy rzeczywiste pasmo ścienne podzielone było poprzednio na dwa lub więcej pasm obliczeniowych, przyjęto, że siła podłużna w paśmie rzeczywistym jest równa algebraicznej sumie sił podłużnych w pasmach obliczeniowych. Wartości naprężeń krawędziowych, a wykresy naprężeń (segregator aktów prawnych).

W obliczeniach tych przyjęte założenia upraszczające (podział ustroju na zespoły usztywniające, zastępcze sztywności zespołów) mają wpływ na rozdział tylko części momentu od obciążeń zewnętrznych tej, która jest przenoszona przez szeregi nadproży. Część pozostała rozdzielona jest na rzeczywiste pasma ścienne, zgodnie z założeniem o sztywnych tarczach stropowych. Obliczenia te są więc najbardziej dokładne.

Podane sposoby rozdziału obciążeń poziomych na zespoły usztywniające i wyznaczania sił wewnętrznych od obciążeń poziomych różnią się między sobą dokładnością uzyskiwanych wyników i nakładem pracy koniecznym do ich uzyskania. O nakładach pracy przy różnych sposobach obliczania przekonać się można z zamieszczonych obliczeń, chociaż nie są one podane kompletnie (promocja 3 w 1). Natomiast dokładność wyników oceniona została przez porównanie z rozwiązaniem ścisłym, opartym na modelu zintegrowanym.