Obsługa ciężkich maszyn budowlanych

W związku z przystosowaniem dokumentacji z pracy maszyn budowlanych do potrzeb mechanicznej techniki obliczeniowej, staje się możliwe otrzymanie w dowolnie ustalonych okresach szybkich informacji o pracy poszczególnych maszyn i ich wydajności, jak również wykorzystanie mechanicznej techniki obliczeniowej do rozliczeń finansowych, jak fakturowanie pracy maszyn, obliczeń płac obsługi sprzętu itp. (program uprawnienia budowlane na komputer).

Obsługa ciężkich maszyn budowlanych i drogowych (koparki, spycharki, żurawie, lokomotywki, kafary, walce drogowe, sprężarki przewoźne od 3 m³/min. i in.) może być powierzona tylko maszyniście posiadającemu odpowiednie uprawnienia. Wniosek o poddanie kandydata egzaminowi wzgl. zweryfikowaniu go i wydanie mu uprawnień składa zakład pracy, w którym jest zatrudniony. Wymagane kwalifikacje i warunki uzyskania uprawnień maszynisty zawarte są w Zarządzeniu Ministra Budownictwa i PMB z dn. 2.VII.1969 r (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

Narzędzia, drobny sprzęt budowlany, odzież ochronna, robocza i specjalna, sprzęt magazynowy, sanitarny, przeciwpożarowy i biurowy, wyposażenie hoteli robotniczych, stołówek i in., jak również ocechowane i zinwentaryzowane elementy deskowań i rusztowań, formy, opakowania używane przez przedsiębiorstwo itp. zalicza się do przedmiotów nietrwałych W odróżnieniu od materiałów są to środki pracy, które nie zużywają się w ciągu jednego cyklu produkcyjnego, gdyż nie wchodzą w skład gotowego produktu (nie są wbudowywane) (uprawnienia budowlane).

Cechą charakterystyczną przedmiotów nietrwałych jest krótki okres ich użytkowania nie przekraczający jednego roku (bez względu na wartość), niewysoka wartość jednostkowa nie przekraczająca 3000 zł oraz wielokrotność ich użycia.

Ponadto do przedmiotów nietrwałych zalicza się:

1. urządzenia przewoźne i przenośne: barakowozy, agregaty grzewcze, piece kolanowe, promienniki, agregaty do podgrzewania wody o wartości do 50 000 zł,
2. elektryczne wyposażenie placów budów: rozdzielnie budowlane, stojaki lampowe, szafy kondensatorowe o wartości jednostkowej do 20 000 zł,
3. elektronarzędzia rzemieślnicze: nożyce, wycinarki, piły, dłutarki, żło- biarki, młotki, frezarki, strugarki i skrobaki do metali, przyrządy z wałem giętkim z ciągłą regulacją obrotów o wartości jednostkowej nie przekraczającej 20 000 zł (uprawnienia budowlane).

Przedmioty nietrwałe

Dla zapewnienia prawidłowości gospodarki i rozliczeń przedmiotów nietrwałych konieczne jest by każde przedsiębiorstwo ustaliło wykaz środków pracy zaliczonych do przedmiotów nietrwałych na podstawie wyżej podanych kryteriów kwalifikacyjnych. Materiały odpowiadające powyższym kryteriom, oznaczone są w „Indeksie materiałowym dla przedsiębiorstw budowlano-montażowych” literą N. Ten sam symbol N podaje się również na dowodzie „Rw” pobrania tych materiałów z magazynu (opinie o programie).

Przedmioty nietrwałe o wartości jednostkowej nie przekraczającej kwoty 100 zł umarzane są jednorazowo z chwilą wydania ich do użytkowania, jednakże pozostają one nadal w ewidencji magazynowej.

Amortyzacja przedmiotów nietrwałych o wartości powyżej 100 zł następuje wg różnych obowiązujących przepisów z obowiązkiem prowadzenia ewidencji ilościowo-wartościowej w trakcie użytkowania. Skreślenie tych przedmiotów z ewidencji odbywa się po całkowitym ich zużyciu na podstawie protokółu wybrakowania lub zniszczenia.

Przedmioty nietrwałe powinny być po przyjęciu do magazynu zaopatrzone w stały znak przedsiębiorstwa (cecha, pieczęć) w celu uniemożliwienia zamiany tych przedmiotów przez użytkownika na inne, nieużyteczne (segregator aktów prawnych).

Ponadto przedmioty nietrwałe wysokocenne, posiadające szczególne znaczenie gospodarcze i wymagające indywidualnej kontroli, powinny być specjalnie oznaczone. Do grupy tej należy w szczególności zaliczyć drogie narzędzia, przedmioty wyposażenia wnętrz biurowych i magazynowych, pomoce szkolne, stypizowane i zaimpregnowane elementy zagospodarowania placu budowy, formy, opakowania własne. Tego rodzaju przedmioty nietrwałe powinny być oznaczane symbolem cyfrowym wg indeksu materiałowego oraz numerem ewidencyjnym (inwentarzowym). Pozwala to na łatwe zidentyfikowanie i kontrolowanie użytkowania każdego z tych przedmiotów oddzielnie (promocja 3 w 1).