Odkażanie ścieków

Celowość wstępnego podczyszczania ścieków oraz pełnego mechanicznego oczyszczania ścieków (z biologiczną przeróbką osadów) lub pełnego mechaniczno-biologicznego oczyszczania (z przeróbką osadów) należy uzasadnić obliczeniami technologicznymi w nawiązaniu do konkretnych warunków miejscowych (program uprawnienia budowlane na komputer). Konieczność recyrkulacji ścieków występuje w zasadzie w przypadku zastosowania złóż biologicznych. Natomiast recyrkulacja osadu występuje w przypadku metody osadu czynnego nie zalecanej dla małych oczyszczalni ścieków z uwagi na trudności eksploatacyjne.

Odkażanie ścieków przeprowadza się przez chlorowanie, polegające na wprowadzaniu do oczyszczonych ścieków roztworu zawierającego czynny chlor (Cl₂ silny utleniacz, działający bakteriobójczo). Najczęściej do odkażania stosowany jest chlor gazowy, rzadziej podchloryn sodowy lub wapno chlorowane (używane zwykle do bezpośredniego chlorowania osadów i odpadów zakaźnych) (program uprawnienia budowlane na ANDROID). Chlor dostarczany jest w postaci płynnej w butlach (pod ciśnieniem) o zawartości 40 kg Cl₂ lub w beczkach o pojemności 500-f-1000 kg Cl₂. Podchloryn sodu [Na(OCl₂)] techniczny jest bezbarwnym ciałem stałym, łatwo rozpuszczalnym w wodzie. Dostarczany jest na rynek w postaci roztworu o zawartości 15°/o Cl₂ (okres gwarancji 2-3 miesięcy) w szklanych balonach o pojemności 60 1 (uprawnienia budowlane).

Wapno chlorowane [Ca(OCl₂)l techniczne jest ciałem stałym, higroskopijnym, produkowanym w postaci białego proszku. Dostarczane jest w szczelnie zamkniętych beczkach w dwóch gatunkach: I zawierający co najmniej 30% Cl₂, oraz II 28% Cl₂. Magazynowanie środków do odkażania powinno odbywać się w wydzielonym suchym i chłodnym miejscu. Dawkę chloru (g CWm³ ścieków) należy ustalać doświadczalnie po uruchomieniu W celu zniszczenia warstwy grzybków na złożach zraszanych („przerostu” błony biologicznej) stosuje się dawkę 50 g/m³ złoża przez krótki czas kontaktu (program egzamin ustny).

Przefermentowany osad

Do dezynfekcji ścieków z oddziałów gruźliczych bardziej skuteczne są metody termiczne. Prątki gruźlicy posiadają otoczkę utrudniającą działanie bakteriobójcze wodnych roztworów związku chloru w temperaturze otoczenia. W temperaturze 55°C prątki giną po 6 godzinach, a w temperaturze 99°C w ciągu dwóch minut. W małych zakładach ścieki gruźlicze odkażane są w odpowiednich zbiornikach z perforowaną wężownicą miedzianą, którą wtryskiwana jest para wysokoprężna bezpośrednio do ścieków (opinie o programie).

Osady powstające przy pełnym mechanicznym lub mechaniczno-biologicznym oczyszczaniu ścieków poddawane są unieszkodliwianiu zwykle prostymi metodami biologicznymi. Świeży osad z osadników poddaje się stabilizacji tlenowej przez fermentację w osadnikach gnilnych lub komorach fermentacyjnych (osadników Imhoffa).

Przefermentowany osad poddawany jest przeróbce przez suszenie lub przy niewielkich ilościach kompostowanie, a następnie usuwany w celu rolniczego wykorzystania. Skratki unieszkodliwiane są zwykle łącznie z osadami najczęściej przez kompostowanie. Rozdrabnianie skratek w małych oczyszczalniach nie jest w zasadzie stosowane (segregator aktów prawnych). Jeżeli możliwe są inne sposoby usuwania przefermentowanego osadu (np. okresowo wozami asenizacyjnymi w celu bezpośredniego wykorzystania w rolnictwie lub po rozwodnieniu do kanalizacji ogólnospławnej), należy unikać uciążliwego suszenia czy kompostowania osadów w obrębie oczyszczalni.

Osady zakaźne lub gruźlicze należy przed suszeniem i usuwaniem poddać dezynfekcji chlorem. Dawkę chloru należy ustalić doświadczalnie (orientacyjnie ok. 80 g Cl₂/m³ osadu). Odkażanie osadów poddawanych kompostowaniu przeprowadza się, dodając ok. 10 kg wapna na 1 m³ masy kompostowej. Po co najmniej rocznym okresie kompostowania osady te mogą być wykorzystane w rolnictwie (promocja 3 w 1). Odpady promieniotwórcze powinny być unieszkodliwiane zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie wymaganiami.