Odkształcenia gruntu

Ściana świeżo murowana może w znacznym stopniu dostosować się bez zarysowania do odkształceń podłoża gruntowego, występujących w okresie budowy, ponieważ ma ona wówczas jeszcze możliwość pełzania. W miarę twardnienia zaprawy w spoinach zmniejsza się jednak możliwość bezpiecznych odkształceń ściany. Tak więc przy długo trwających odkształceniach gruntu, jak np. gruntów spoistych, zwiększa się niebezpieczeństwo spękania ścian (program uprawnienia budowlane na komputer).

O szkodach wynikłych z osiadania gruntu decyduje nie całkowita wielkość tych osiadań, a ich różnice. Mogą one nawet już po ustaleniu się niecek osiadania stać się tak duże, iż nie będą mogły być przejęte przez ścianę zarysowania. Niebezpieczeństwo takie je szczególnie duże w przypadku długich budynków posadowionych na jednorodnych gruntach plastycznych. Kryterium powstawań rys stanowi skręcenie kątowe wynikające z różnicy osiadania sąsiednich fundamentów (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

Wyniki licznych pomiarów, obserwacji i badań upoważniają do stwierdzenia, że w budynkach o szkielecie żelbetowym lub murowanych w przypadku wystąpienia różnic osiadań większych niż 1/500 (np. przy konstrukcjach szkieletowych wypełnionych murem) łub 1/300 (I = odległość dwóch sąsiednich fundamentów) na leży liczyć się z niebezpieczeństwem wystąpienia rys. Dotyczy to przede wszystkim budynków o niewielkiej sztywności (wysokich, wysmukłych budowli) i murowanych tarcz ściennych osłabionych przez dużą liczbę otworów drzwiowych. W ścianach takich w obszarze niecki osiadań nie mogą wytworzyć się sklepienia mogące przenosić obciążenia na zewnątrz, co stwarzałoby możliwość pewnego wyrównywania różnic osiadań między ścianą zewnętrzną a wewnętrzną(uprawnienia budowlane).

Jeżeli wyniki badań podłoża gruntowego wskazują na możliwość powstania dużych różnic osiadań, to budynek powinien być zaprojektowany albo jako możliwie sztywny (np. skrzynia żelbetowa w przypadku budynków krótkich, a w budynkach murowanych przynajmniej żelbetowa konstrukcja piwnic), albo niewrażliwy na odkształcenia (mieć możliwie statycznie wyznaczalną konstrukcję nośną i być zaprojektowany z uwzględnieniem obciążeń dodatkowych i odkształceń wynikających z obniżenia podpór na skutek osiadań)(program egzamin ustny).

Wolne tempo budowy

Budynki o dużych rozmiarach (o długości ^30 m) powinny być podzielone pionowymi szczelinami dylatacyjnymi. Części budynku o różnych wysokościach powinny być również podzielone takimi szczelinami. Dylatacje powinny przechodzić przez cały budynek łącznie z fundamentem, przy czym nie wolno ich wypełniać zaprawą. Szczeliny dylatacyjne powinny być, ze względu na możliwość występowania różnic osiadań, wykonane również między częściami budynku posadowionymi na różnych rodzajach gruntów o odmiennych właściwościach (opinie o programie).

W zależności od rodzaju gruntu można zastosować różne środki zmniejszające różnice osiadań, jak np. wzmacnianie i zagęszczanie gruntu, wybór rodzaju fundamentów i odpowiednie ich wymiarowanie. Przebieg budowy (wolne tempo budowy, wznoszenie ciężkich elementów przed lekkimi, możliwie późne wypełnianie ścianami konstrukcij szkieletowej) również wpływa korzystnie na zabezpieczenie przed powstawaniem rys w wyniku osiadań podłoża gruntowego (segregator aktów prawnych).

Wszelkie zmiany warunków gruntowych, które mogą wpływać w okresie późniejszym na zachowanie się podłoża i konstrukcji (jak np. obniżanie poziomu wody gruntowej przy późniejszym układaniu drenażu lub kanalizacji, sadzeniu roślin, a przede wszystkim przy wykonywaniu wykopów obok stojących budynków, także z podbijaniem ich fundamentów) wolna realizować dopiero po dokładnym zbadaniu zarówno tych warunków, jak i wytrzymałości i nośności poszczególnych elementów budowli (fundamentów, stropów, ścian). Niekiedy konieczne jest przedsięwzięcie odpowiednich środków zabezpieczających i ochronnych przy budynkach położonych w sąsiedztwie (wzmocnienie gruntu, podbicie fundamentów, usztywnienie, podparcie) (promocja 3 w 1).