Odłamki kamienia

Dopuszczalne jest grube przyciosanie wewnętrznych powierzchni wozówkowych i główkowych kamieni, które pociąga za sobą konieczność obciosywania muru ceglanego. Przy nie dużej wysokości i nie wielkim obciążeniu (np. przy cokołach budynków) takie osłabienie muru nie pociąga za sobą żadnych szkodliwych skutków. Zalety zaprawy cementowej kompensują dopuszczalne wady układu. Przy licowaniu muru ceglanego ciosami stosowane jest łączenie .sięgaczy z murem „na jaskółczy ogon“. Poza tym kamienie okładziny łączone są wiązadłami metalowymi (program uprawnienia budowlane na komputer).

Nieco inne sposoby stosowane są przy licowaniu muru kamiennego. Wskutek nieprawidłowości kształtu kamieni, z których składa się mur, można nie obrabiać wewnętrznych wystających części okładziny, ponieważ zawsze można dobrać odłamki kamienia, które by szczelnie przywierały do okładziny.

Nie ma potrzeby wiązania stosunkowo słabego muru z kamienia łamanego z bardzo starannie wykonaną okładziną ciosową, ponieważ dopuszczalne obciążenie przystosowane jest do wytrzymałości słabszej części konstrukcji, tzn. muru. Zgodnie z tym tylko licowe powierzchnie okładziny poddaje się zazwyczaj obróbce. Powierzchnie wspornic i styczne obciosowuje się tylko częściowo, aby zadość uczynić wymaganiom prawidłowego układu (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

Wygląd powierzchni licowej i stopień obciosania powierzchni stycznych i wspornych zależy od wymagań stawianych danemu typowi budowli. Budynki i konstrukcje miejskie licuje się najczęściej kamieniem czysto obrobionym, konstrukcje zaś inżynierskie kolejowe i drogowe (mosty, przepusty, tunele, wiadukty i in.) okładane są kamieniem grubociosanym „z ramką". Okładzinę ciosową układa się wyłącznie na zaprawie cementowej (uprawnienia budowlane).

Spoinowanie

W większości wypadków licowanie wykonuje się jednocześnie z murem. Najpierw sposobem praktykowanym przy murach ciosowych, układa się pierwszy rząd okładziny. Wystające od tyłu nierównomierne części kamieni dla równowagi podpiera się starannie drobnymi odłamkami i tłuczniem, które zalewa się zaprawą. Następnie układa się warstwę muru wznosząc go do poziomu górnej krawędzi okładziny, po czym zamocowuje się płyty dyblami, klamrami i innymi wiązadłami (program egzamin ustny). W czasie układania muru przygotowuje się następną warstwę okładziny i układa się ją niezwłocznie po ukończeniu pierwszej warstwy muru; potem wykonuje się następną warstwę muru kamiennego itd.

Niekiedy, przy licowaniu muru ceglanego ciosami kamiennymi regularnego kształtu, okładzinę układa się po skończeniu masywu ceglanego. Dzięki temu zapobiega się szkodliwym skutkom osiadania muru i uszkodzeniu kosztownej okładziny przy dalszych robotach.

W takich wypadkach ściany muruje się z uskokami odpowiadającymi warstwom okładziny; głębokość uskoków powinna wynosić V4 - V2 cegły albo i więcej. Podobny sposób może być stosowany przy licowaniu powierzchniowym, kiedy kamienie układane są na ołowianych przekładkach (opinie o programie).

Po ostatecznym sprawdzeniu prawidłowego osadzenia kamieni przystępuje się do spoinowania, które obejmuje następujące czynności:

• oczyszczenie spoiny rogiem packi (przy każdym rodzaju powierzchni);
• przy powierzchni polerowanej lub szlifowanej wypełnienie spoiny na gorąco lepikiem kolorowym, którego kolor i odcień dobrane są do rod ziaj u skały użytej na okładzinę;
• przy powierzchni dłutowanej lub wełnistej (baranek) wypełnienie spoiny zaprawą cementową 1 : 2 i oczyszczenie powierzchni okładziny z zaprawy (segregator aktów prawnych).

Po całkowitym ukończeniu licowania powierzchnię zmywa się. Szlifowane i polerowane powierzchnie zmywa się ciepłą wodą przy użyciu miękkich szczotek włosianych oraz gąbek kauczukowych. Do wycierania na sucho używa się szmat. Powierzchnie dłutowane i wełniste granitów oraz innych skał wulkanicznych zmywane są słabym (2%) roztworem kwasu solnego, natomiast wapieni, marmurów i innych skał osadowych - ciepłą wodą (promocja 3 w 1). Przy zmywaniu powierzchni dłutowanych używa się twardych szczotek włosianych, natomiast do powierzchni wełnistych szczotek metalowych.