Odróżnienie złączy

Przy obliczaniu nośności i sztywności ściany między stropami schematem elementarnym jest schemat smukłego pręta podpartego przegubowa, obciążonego, z mimośrodami o jednakowym znaku i wielkości. Przejście do tego schematu od innych charakteryzujących się różnymi wielkościami lub znakami mimośrodów, jest stosunkowo łatwe (program uprawnienia budowlane na komputer).

W obliczeniach nośności ściany posługujemy się teorią II rzędu, uwzględniającą wpływ przyrostu ugięcia na stan naprężeń w przekrojach poprzecznych ściany. Pod działaniem siły podłużnej N mimośród początkowy e₀ wzrasta o wartość A e. Przyrost ten jest funkcją siły N, charakterystyk geometrycznych (ukształtowania przekroju poprzecznego ściany) określanych przebiegiem zależności oraz stopniem ściany zbrojenia. W bardziej rozbudowanych schematach pracy ściany (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

W złączach zwartych, w których czoła płyt stropowych wsunięte są w głąb złącza co najmniej na 3 cm poza lico ściany, a przekrój betonu wykonywanego „na mokro” zredukowany jest do minimum, obszarem krytycznym jest zwykle górna lub dolna część ściany przyległej do złącza. W złączach rozwartych z szerokim wieńcem wykonywanym na mokro, zwanych niekiedy monolitycznymi, wytrzymałość betonu wieńca jest z reguły mniejsza niż wytrzymałość ściany, w związku z czym zniszczenie złącza następuje zwykle w obszarze stropu (uprawnienia budowlane).

Odróżnienie złączy zwartych i rozwartych wyłącznie na podstawie cech geometrycznych jest sprawą trudną z uwagi na istotny dla tego rozróżnienia wpływ wytrzymałości i odkształcalności betonu ściany, stropu i wieńca (program egzamin ustny).

Warstwy zaprawy

Z badań wynika, że w przeciętnych warunkach, gdy strop z betonu zwykłego wprowadzony jest na głębokość c nie większą niż 0,4/;,., zniszczenie następuje w środkowej części złącza. Przy wartości c większej od 0,4h_v zniszczenie następuje najczęściej w przekroju przez ścianę (opinie o programie).

Warstwy zaprawy występujące w złączu mimo mniejszej od betonu wytrzymałości tego materiału nic ulegają zwykle zniszczeniu. Prefabrykaty ścienne i stropowa, między którymi znajduje się zaprawa, ograniczają jej odkształcenia poprzeczne. Przy stosunkowa cieniach spoinach zaprawia w całej swojej objętości (jeżeli pominąć odcinki skrajne) pracuje w stanie przestrzennego ściskania, co powoduje znaczne podwyższenie jej wytrzymałości w stosunku do wytrzymałości przy ściskaniu jednoosiowym.

Zaprawa wypływa natomiast pośrednio na pewne zmniejszenie nośności strefy złącza na skutek osłabiania wytrzymałości betonu ścian w rezultacie poprzecznych naprężeń rozciągających, jakie pojawiają się tam na skutek współpracy z warstwą zaprawy (segregator aktów prawnych).

Sposób oparcia i połączenia stropu w złączu wpływają na jego pracę dwujako: rzutując na sposób przekazywania obciążenia z górnych kondygnacji oraz poprzez lokalną koncentrację naprężeń pojawiających się w wyniku oddziaływania stropu zamocowanego w ścianie. Zauważmy, że budowa wzoru jest analogiczna do budowy, w związku z czym nośność ściany między stropami i nośność złącza można porównywać bezpośrednio przez proste zestawienie wartości.

W początkowym okresie rozwoju prefabrykowanych konstrukcji ściennych wartość określana była empirycznie na podstawie badań wytrzymałościowych makiet fragmentów ścian ze złączem wykonywanych w skali 1:1. W wyniku badań podawane były bądź wprost wartości współczynnika dla danego typu złącza, bądź opracowywane proste wzory określające wartość jako funkcję takich parametrów jak: głębokość oparcia stropów na ścianie, wytrzymałość zaprawy w spoinie poziomej oraz wytrzymałość wieńca i zaprawy. Wzory te ujmowały problemy fenomenologicznie, bez analizy przyczynowej zjawisk (promocja 3 w 1). Brak przesłanek teoretycznych nie pozwalał na szerszą ekstrapolację analityczną wyników badań i przydatność takich wzorów jest w zasadzie ograniczona do zakresu objętego przez określony eksperyment.