Ogólnozakładowe pomieszczenia

Ogólnozakładowe pomieszczenia:
a) przy produkcji, w której możliwe jest nagłe wydobycie się gazów niebezpiecznych dla życia (np. wielkie piece, produkcja nawozów azotowych) - stacje ratownictwa gazowego;
b) przy produkcji, w której może zachodzić potrzeba używania respiratorów lub masek przeciwgazowych, a gdzie nie ma stacji ratownictwa gazowego - pomieszczenia dla przechowywania, sprawdzania i doprowadzania do stanu używalności respiratorów i masek przeciwgazowych (program uprawnienia budowlane na komputer).
b) W oddziałach produkcyjnych, w obrębie których prowadzone są procesy produkcyjne powiązane z rozmaitym stopniem szkodliwości lub zabrudzenia, zaliczenie pracowników korzystających z pomieszczeń bytowych do tej lub innej grupy powinno być zróżnicowane według procesów (program uprawnienia budowlane na ANDROID).
c) Komory dla dezynfekcji odzieży roboczej mogą przylegać do szatni, w której zdejmowana jest odzież robocza, lub można urządzać je oddzielnie (np. przy pralni).

W tym ostatnim przypadku w szatni powinny znajdować się szczelnie zamykane skrzynki do przenoszenia odzieży roboczej (uprawnienia budowlane).
Usytuowanie. Szatnie w zależności od zasięgu usług dzielimy na szatnie zakładowe (centralne), projektowane w takich zakładach przemysłowych, w których praca odbywa się w pomieszczeniach nieogrzewanych lub pod gołym niebem (do tej grupy należą szatnie górnicze, szatnie dla pracowników tryinerskich itp.), oraz na szatnie oddziałowe, gdy praca odbywa się w pomieszczeniach ogrzewanych (program egzamin ustny). Szatnie centralne projektuje się jako budynki wolnostojące. Szatnie oddziałowe projektuje się w przybudówkach przy budynkach produkcyjnych, na antresolach itp.

Do poszczególnych oddziałów powinno się wchodzić przez szatnie. Drogi komunikacyjne prowadzące do szatni nie powinny krzyżować się z torami i innymi drogami kołowymi na terenie zakładu. Przybudówki przy zasadniczych budynkach produkcyjnych należy umieszczać od strony głównej drogi. Jeśli budynek oddziału nie znajduje się przy takiej drodze, to przybudówki zwraca się fasadą do dróg przejazdowych stanowiących najkrótsze połączenie z główną drogą (opinie o programie). Przykładowe rozwiązania ciągów komunikacyjnych dla pracowników w zakładach przemysłowych.

Szatnie oddziałowe

Szatnie oddziałowe mogą się mieścić:
a) W halach produkcyjnych - dla oddziałów o małej ilości pracowników; należy wówczas wykorzystać martwe przestrzenie (pod suwnicami, nad ciągami komunikacyjnymi itp.

Szatnie można sytuować w parterze sali lub na antresolach. Szerokość antresoli nie powinna przekraczać 6 m. Ponieważ w związku z rozbudową hali może
zaistnieć konieczność rozebrania antresol, należy projektować antresole o konstrukcji niezależnej, lekkiej i łatwo rozbieralnej. Tego typu szatnie mogą być projektowane w zakładach zaliczonych do grupy I.
b) W przybudówkach przy halach produkcyjnych - najczęściej stosowane rozwiązania. Konstrukcja budynku jest niezależna od konstrukcji hali (segregator aktów prawnych).

Przy projektowaniu tego rodzaju szatni dobre rozwiązanie warunkuje dobór odpowiedniej siatki modułowej. W Rosji przeprowadzono szereg badań, w wyniku których ustalono, że najbardziej ekonomicznym rozwiązaniem jest trakt o szerokości 6,6 + 2,4 m, z rozstawem slupów co 4,0 m. Przy rozstawie slupów co 4 m rozmieszczenie ustępów, kabin natryskowych przy zachowaniu normatywnych wymiarów kabin i przejść nie nasuwa żadnych trudności.
Inne głębokości traktu i rozstawy slupów brane pod uwagę przy przeprowadzeniu badań.

Szatnie w przybudówkach przy halach produkcyjnych z zachowaniem przestrzeni izolacyjnej w formie przedsionka lub korytarza mogą być projektowane dla zakładów produkcyjnych zaliczonych do grupy II, III, IV. W osobnym budynku połączonym krytym przejściem z halą produkcyjną (promocja 3 w 1).

Przejście zaleca się projektować na wysokości I piętra lub pod ziemią. Tego rodzaju rozwiązanie jest nieoszczędne ze względu na zwiększenie powierzchni zabudowy, toteż może mieć zastosowanie w wyjątkowych i uzasadnionych przypadkach.