Okładziny ze stali nierdzewnej

Okładziny te znajdują zastosowanie w ścianach osłonowych na Zachodzie. Zaletami tych okładzin jest wysoka odporność na korozje oraz duża wytrzymałość, wadami zaś — pracochłonna obróbka i wysoki koszt. Okładziny z blachy emaliowanej (uprawnienia budowlane). Blachy stalowe zwykłe lub nierdzewne, miedź, aluminium, a nawet wyroby ceramiczne i betony — można pokrywać emalią porcelanową.

Zwykle stosuje się dwie warstwy emalii, gruntową oraz wierzchnią. Dla stali warstwa gruntowa wynosi 0,05-0,12 mm, warstwa zaś wierzchnia 0,07-0,5 mm. Warstwa gruntowa chroni stal przed korozją, a warstwa wierzchnia nadaje jej odpowiednią barwę, praktycznie o nieograniczonej gamie (program na telefon).

Zaletami emalii porcelanowej są: długowieczność i trwałość koloru, długa odporność na wpływy atmosferyczne, łatwość w czyszczeniu i szereg innych. Wadą jest to, że uszkodzenia powłoki przyspieszają korozję metalu w miejscach uszkodzeń i nie dają się naprawić; ujawniają one nierówności pokrywanego metalu, łatwość uszkodzeń podczas transportu i montażu. Przewodność cieplna A emalii porcelanowej waha się w znacznych granicach, bo od 0,327 do 1,12 kcal/m godz °C, a współczynnik rozszerzalności at od 14,4 • 10~6 do 21,6 • 10~6 na 1°C (program na komputer).

Okładziny z tworzyw sztucznych

Okładziny z tworzyw sztucznych posiadają dużą wytrzymałość, twardość oraz odporność na wpływy atmosferyczne, korozję chemiczną, biologiczną oraz małą przewodność cieplną (program egzamin ustny). Wadami tego materiału są:
niedostateczna odporność na działanie ognia, duży współczynnik rozszerzalności termicznej oraz zjawisko pełzania, zwiększające się ze wzrostem temperatury. Na okładziny najczęściej stosuje się płyty poliestrowe płaskie i faliste. Zbrojenie płyt włóknem szklanym zmniejsza zjawisko pełzania (opinie o programie).

Okładziny wewnętrzne powinny przede wszystkim charakteryzować się dostateczną odpornością mechaniczną, trudno-zapalnością, wymaganą odpornością ogniową, spełniać warunek wymienności w przypadkach stosowania lekkich ścian osłonowych oraz w warunkach mieszkaniowych. Pożądane jest, aby miały strukturę umożliwiającą okresowe wchłanianie i oddawanie wilgoci (podobnie jak tynk wapienny) oraz szereg innych wymagań. W ścianach warstwowych okładzina wewnętrzna powinna chronić warstwę izolacji termicznej przed ogniem i przed zawilgoceniem (segregator aktów prawnych).

Dla spełnienia tych warunków okładzina wewnętrzna może być wykonana z niektórych materiałów jako jednorodna, a z innych jako warstwowa. Na przykład dla ochrony izolacji termicznej palnej okładzina musi być bezwzględnie odporna na ogień. Na okładziny wewnętrzne stosuje się płyty betonowe, azbestowo-cementowe, blachy stalowe i aluminiowe, szkło, tworzywa sztuczne, tj. te same materiały, co dla okładzin zewnętrznych, oraz płyty z drewna lub sklejki, paździerzowe, pilśniowe, wiórowe, płyty i dyle gipsowe, suche tynki (promocja 3 w 1).