Orientacja kopalni

Orientacja kopalni - nawiązanie geodezyjne pomiarów podziemnych do układu współrzędnych przyjętego na powierzchni (o. k. płaska) i do poziomu odniesienia na powierzchni (o. k. wysokościowa) orientacja płaszczyzny - orientacja zadana przez układ ortokartezjański Oxy wprowadzony na tej płaszczyźnie orientacja płytki piezoelektrycznej - kąt między płaszczyznami płytki piezoelektrycznej a osiami kryształu orientacja przestrzeni - orientacja zadana przez układ ortokartezjański Oxyz wprowadzony w tej przestrzeni (program uprawnienia budowlane na komputer).

Orientacja układu ortokartezjańskiego lewoskrętna - mat. układ ortokartezjański Oxy jest zorientowany lewoskrętnie (uktad ortokar- tezjański lewoskrętny) jeśli kierunek obrotu przekształcający dodatnią półoś Ox na Oy o kąt n/2 jest zgodny z ruchem wskazówek zegara orientacja układu ortokartezjańskiego prawoskrętna - mat. układ ortokartezjański Oxy jest zorientowany prawoskrętnie (układ ortokartezjański prawoskrętny) jeśIi kierunek obrotu przekształcający dodatnią półoś Ox na Oy o kąt n/2 jest przeciwny do ruchu wskazówek zegara (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

Orientacja wektora - kierunek i zwrot wektora orientowanie magnetyczne - nadawanie ciału ferromagnetycznemu kierunkowych własności magnetycznych orientowanie polimerów - uporządkowanie makrocząsteczek przez mechaniczne rozciąganie jednoosiowe włókna lub dwuosiowe folii orientowanie przewodu wiertniczego - naprowadzanie przewodu wiertniczego na założony kierunek zgłębiania otworu wiertniczego podczas zapuszczania lub po zapuszczeniu przewodu wiertniczego (uprawnienia budowlane).

Orientowanie sieci geodezyjnej

Orientowanie sieci geodezyjnej - zespół czynności pomiarowych i obliczeniowych, mających na celu określenie, w przyjętym układzie współrzędnych, azymutów boków sieci geodezyjnej na podstawie azymutu jednego lub kilku boków tej sieci orientownik - przyrząd geodezyjny do bezpośredniego przeniesienia kierunku z powierzchni do kopalni metodą dwuobrazową, polaryzacyjną i znakową orka - podstawowa czynność uprawowa wykonywana pługiem; celem jej jest odwrócenie uprawianej warstwy gleby, pokruszenie jej i przemieszanie (program egzamin ustny).

Orlon - zastrzeżona dla produktów firm USA nazwa handlowa włókien z poliakryłonitrylu ornitopter - skrzydłowiec orogen, górotwór - obszar sfałdowany i wypiętrzony w wyniku orogenezy orogeneza, ruchy górotwórcze - geol. wielkie ruchy skorupy ziemskiej działającej zwykle na znacznych przestrzeniach, powodujące bądź tworzenie się gór fałdowych, bądź też pęknięć i uskoków (opinie o programie).

Orsztyn, rudawiec - twarda, ciemno zabarwiona (rdzawa, ochrowata) warstwa żelazista gleby, złożona z części luźnych, zbitych lub skamieniałych; występuje w glebach wilgotnych, silnie kwaśnych, zbielicowanych, a zwłaszcza w glebach piaskowych; powstaje przez osadzanie się związków żelaza, glniu, manganu, kwasu fosforowego, krzemionki oraz próchnicy, wyługowanych z wierzchnich warstw; o. utrudnia przesiąkanie wody, co może powodować zabagnianie się gleb, a także hamować normalny rozwój korzeni (segregator aktów prawnych).

Ort - chodnik w węglu drążony w poprzek uławicenia pokładu, dzielący warstwę na filary; (2) w górnictwie rudnym - poprzecznia ortalion - zastrzeżona dla produktów firm włoskich nazwa handlowa syntetycznego włókna poliamidowego ortikon - TV lampa analizująca akumulująca o wiązce elektronów powolnych i o fotoemisyjnej elektrodzie akumulującej ortikon obrazowy - pierwszy człon nazwy związku oznaczający rozmieszczenie dwóch podstawników w związkach aromatycznych pochodnych benzenu przy sąsiednich atomach węgla w pierścieniu.

Orto - pierwszy człon nazwy związku oznaczający nieorganiczne kwasy łub sole o największym z możliwych stosunku molowym cząsteczek wody (lub tlenku metalu) do cząsteczek bezwodnika kwasowego, np. H₃P0₄ - kwas ortofosforowy ortofelzyt - porfir ortoklazowy ortofir - porfir ortoklazowy ortofosforany - fosforany ortogonalność polaryzacji -wzajemna prostopadłość płaszczyzn polaryzacji dwóch fal radiowych o polaryzacji linearnej ortogonalność wektorów - mat. w przestrzeni unitarnej dla dwóch wektorów x i y zerowanie się ich iloczynu skalarnego; np. w przestrzeni R³ oznacza, że wektory są prostopadłe lub co najmniej jeden z nich jest wektorem zerowym (promocja 3 w 1).