Para wodna

Gazy wydzielające się w czasie procesów dmuchania zawierają parę wodną i dwutlenek węgla. Należy więc przypuszczać, że tlen z powietrza wiąże wodór węglowodorów. Powstające w ten sposób związki nienasycone kondensują się względnie tworzą drobiny kompleksowe. Przy dmuchaniu otrzymuje się asfalty o temperaturze mięknienia do 135°C wg metody P. i K., a nawet wyżej.
Asfalty dmuchane w porównaniu z asfaltami niedmuchanymi mają przy tej samej penetracji wyższą temperaturę mięknienia i wyższą ciągliwość (program uprawnienia budowlane na komputer).

Temperatura łamliwości przy dobrze prowadzonym procesie dmuchania ulega obniżeniu. W dotyku asfalty dmuchane posiadają konsystencję bardziej elastyczną niż asfalty zwykłe. Zmiany te spowodowane są zwiększeniem się w asfalcie zawartości asfaltenów kosztem zmniejszenia się składników olejowych. Asfalty dmuchane są mniej wrażliwe na działanie czynników atmosferycznych i temperatury, dzięki czemu są one cenionym surowcem do wyrobu materiałów izolacyjnych. Dla uzyskania asfaltów o wymaganych przez normy właściwościach miesza się często asfalty dmuchane z asfaltami pochodzącymi z destylacji (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

Stosowane dawniej sposoby produkcji twardych asfaltów, polegające na daleko posuniętym wydestylowaniu olejów z pozostałości, prowadzą z reguły do uzyskania asfaltów o złych właściwościach, posiadających wysokie temperatury łamliwości i małą ciągliwość. Ogrzewanie asfaltów ponaftowych z 2-5% siarki do temperatury 200-250°C wpływa na nie podobnie jak proces dmuchania. Proces siarkowania asfaltów przebiega w tej temperaturze bardzo gwałtownie z pienieniem się masy i wydzielaniem się gazów o ostrej niemiłej woni. Asfalty siarkowane mają niższą penetrację, wyższe temperatury łamliwości i mięknienia. Odznaczają się one zwiększoną przyczepnością do metalu i nadają się jako surowiec do wyrobu lakierów asfaltowych (uprawnienia budowlane).

Surowcem do uszlachetniania asfaltów są również odpadki po rafinacji olejów selektywnymi rozpuszczalnikami. Odpadki te są substancjami o charakterze żywicowatym, zbliżone pod względem swego charakteru chemicznego do żywicowatych składników asfaltów. W polskiej nomenklaturze produkt ten nazywany jest naftolenem.

Roztwór części oleistych

Asfalty są bardzo złożonymi mieszaninami wielkocząsteczkowych węglowodorów o różnej budowie i charakterze alifatycznym, aromatycznym oraz naftenowym, zawierającymi ponadto związki siarkowe, azotowe i tlenowe (program egzamin ustny).
Badania nad ustaleniem konstytucji asfaltów nie doprowadziły jeszcze do wyodrębnienia z asfaltów indywiduów chemicznych, pozwoliły jednak na podział i wyodrębnienie z asfaltów pewnych grup składników, różniących się między sobą rozpuszczalnością w rozpuszczalnikach przyjętych jako typowe.
Istnieje dziś kilka sposobów grupowej analizy asfaltów, które różnią się stosowaniem innych rozpuszczalników (opinie o programie).

Przy metodzie opracowanej przez Richardsona, Malissona i Poiła stosuje się łatwo dostępne rozpuszczalniki. Przebieg tego badania jest następujący:
- Za pomocą frakcji lekkich benzyn, tzw. eteru naftowego o ciężarze właściwym 0,65-0,67, rozdziela się próbkę asfaltu na część nierozpuszczalną, tj. asfalteny, i część rozpuszczalną, składającą się z części oleistych, żywic olejowych i niewielkiej ilości żywic asfaltowych.
Rozdzielenie tych składników następuje przez sączenie przez bibułę (segregator aktów prawnych).
- Roztwór części oleistych i żywic w eterze naftowym zadaje się ziemią odbarwiającą, np. ziemią Fullera, i sączy. W przesączu pozostają rozpuszczone części oleiste, które można oznaczyć ilościowo po odparowaniu eteru naftowego.
- Zebrany na sączku osad, składający się z ziemi odbarwiającej wraz z zaabsorbowanymi przez nią żywicami, ekstrahuje się chloroformem i sączy (osad ,,e“).
- Do roztworu przechodzą żywice oleiste, które można oznaczyć ilościowo po odpędzeniu chloroformu. Ziemię odbarwiającą wraz z zatrzymanymi przez nią żywicami asfaltowymi zachowuje się do dalszej analizy (promocja 3 w 1).
- Osad na sączku złożony z asfaltenów i nierozpuszczalnych zanieczyszczeń asfaltu rozpuszcza się w chloroformie i zadaje ziemią odbarwiającą.