Planowanie strategiczne

Istotą analizy scenariuszowej jest postawa kreatywna wobec wszelkich rodzajów przyszłości, usiłowanie znalezienia odpowiedzi na pytanie: jakie są możliwe warianty przyszłości? (Przy prognozowaniu rozpatrujemy głównie jedynie te możliwe warianty przyszłości, które charakteryzują się wysokim stopniem pewności) (program uprawnienia budowlane na komputer).

Zasadą metody scenariuszowej jest tworzenie modelu myślowego, a następnie intuicyjna symulacja możliwych wydarzeń:

1. W jaki sposób, krok po kroku, hipotetyczna sytuacja może zaistnieć i się rozwinąć?
2. Jakie czynniki lub zachowanie się obiektów czy uczestników wpływają na przebieg analizowanego procesu?

Planowanie strategiczne obejmuje dwa komplementarne podejścia - eksploracyjne oraz antycypacyjne. U podstaw pierwszego podejścia leży orientacja biegnąca od przeszłości i teraźniejszości ku przyszłości. W tym ujęciu dobre rozpoznanie przeszłości i teraźniejszości miałoby warunkować trafność i obiektywność przewidywania przyszłości. W ujęciu antycypacyjnym następuje przesunięcie uwagi na wyprzedzające rozpoznanie warunków, problemów, skutków i zagrożeń (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

Cechy instrumentarium przyjętych metod scenariuszowych muszą odpowiadać przewidywanym potrzebom realizatora strategii i cechom przedmiotu strategii. Kompatybilność zapisu scenariuszowego polega na przyjęciu dwóch współzależnych osi formułowania strategii. Oś czasu jest odniesiona do trzech sekwencji czasowych strategii: krótkookresowej, średniookresowej i długookresowej. Każda z tych sekwencji ma swoje cele generalne (uprawnienia budowlane).

Selektywność

Oś problemów rozwija poszczególne sekwencje problemowe, a więc:

• założenia wyjściowe, odpowiadające ocenie sił i słabości, stanowiąc fundament bezsporny wszystkich działań strategicznych;
• diagnozę szans i zagrożeń (także w ujęciu barier); w zapisie scenariuszowym będzie to diagnostyczna analiza scenariuszowa uwarunkowań, jednak dalece selektywna, wyprowadzająca wnioski co do niewiadomych będących przedmiotem analizy scenariuszowej prognostycznej;
• rozwinięcie celów szczegółowych, co jest możliwe dopiero po przeprowadzeniu analizy diagnostycznej, a więc w strukturze celów generalnych które zostały zaakceptowane (program egzamin ustny);
• projekcję wizji odpowiadającą analizie scenariuszowej prognostycznej według fundamentalnego kanonu uwolnionego myślenia scenariuszowego: wszystko co nie jest niemożliwe - jest możliwe;
• instrumentację przeprowadzoną nie wedle istniejących (ubogich) instrumentów, którymi dysponują podmioty regionalne, lecz będącą projekcją instrumentacji pożądanej w warunkach fazy kreatywnej, rozwojowej ustroju samorządowego;
• warunki monitorowania przemian stymulowanych rozwijaniem strategii w programach i projektach, co jest szczególnie istotne po wyłonieniu „gorących" miejsc i „gorących" problemów z przecięcia osi czasu i problemów; jest to podstawowy warunek selektywnego monitorowania przemian dla celów hierarchizowania działań operacyjnych i szybkiego reagowania. Selektywność polega na potrzebie dokumentowania czasowo-problemowego, pozwalającego obiektywizować problemy uznane za najważniejsze, w oderwaniu od presji grup nacisku (opinie o programie). Selektywność ta ma zarówno charakter problemowy w poszczególnych branżach, jak i przestrzenny, adresowany geograficznie w strukturze funkcjonalno-przestrzennej regionu.

Selektywność powinna pozwolić na stworzenie indeksu:

• „gorących" problemów,
• „gorących" miejsc (segregator aktów prawnych).

Ujęcie to odnosi się nie tylko do szans, ale i do zagrożeń i powinno dawać obraz równoważenia strategii, co jest szczególnie istotne dla wsparcia społecznego strategii, wykluczającego zarówno przytłoczenie społeczeństwa trudnościami i wyrzeczeniami, jak i populistyczne eksponowanie szans bez pokrycia (promocja 3 w 1).