Przewody instalacyjne

Podłoże pływającego jasłrychu musi być dostatecznie równe i płaskie. Należy z niego usunąć nierówności występujące punktowo, większe zaś pokryć warstwą wyrównującą. Przewody instalacyjne, np. rurki przewodów elektrycznych lub rury instalacji, należy mocować na powierzchni stropu. Powinny one być tak ukryte w warstwie wyrównawczej, aby jej powierzchnia była równa i twarda (program uprawnienia budowlane na komputer).

Jeżeli przewody instalacyjne muszą leżeć w warstwie tłumiącej dźwięki materiałowe, to należy je prowadzić wzdłuż brzegów płyty jasłrychu i przykryć matą lub filcem o dużej skuteczności izolacyjnej. Wysokość konstrukcyjna przewodu łącznie z pokryciem z materiału izolacyjnego nie może przekraczać grubości warstwy izolacyjnej (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

Warstwę wyrównującą można wykonać ze specjalnego jasłrychu lub z luźnej, zagęszczalnej zasypki. Jej materiał musi być lekki i niezbyt higroskopijny (np. spęczniane szkło granulowane). Zasypkę należy przykryć. Nie należy stosować zasypek piaskowych. Podłoże zwykle strop lub jastrych wyrównujący musi przed ułożeniem pływającego podkładu (jasłrychu) i wykładziny podłogowej dostatecznie wyschnąć. Sucha powinna być nie tylko jego powierzchnia, ale i cały przekrój (uprawnienia budowlane).

Izolacyjność akustyczną stropów położonych pod lub nad pomieszczeniami przeznaczonymi na pobyt ludzi ustala się zależnie od sposobu użytkowania pomieszczenia głośnego i od najwyższego poziomu akustycznego pomieszczenia cichego. I tak np. w przypadku stropów dzielących mieszkania izolacyjność właściwa R^ bezpośrednio po wykonaniu stropu powinna wynosić co najmniej 55 dB, lepiej zaś 57 dB (wskaźnik izolacyjności akustycznej właściwej 3 lub 5 dB), a wskaźnik tłumienia dźwięków uderzeniowych (materiałowych) powinien wynosić co najmniej 13 dB (lepiej 20 dB) (program egzamin ustny).

Arkusze warstwy izolacji

Na warstwy izolacyjne (tłumiące) pod pływającymi podłogami nadają się tylko materiały o dobrych właściwościach izolacyjnych, przede wszystkim w zakresie tłumienia dźwięków materiałowych. Jeżeli materiał nie spełnia ściśle wymagań norm, to należy udowodnić jego przydatność (opinie o programie).

Arkusze (płaty) warstwy izolacji akustycznej powinny być do siebie dociśnięte na stykach, przesuniętych wzajemnie. Izolacja tłumiąca musi pokrywać całą powierzchnię bez luk. Korzystniejsze jest przy tym ułożenie dwóch zamiast jednej warstwy izolacji.

Izolację akustyczną należy szczelnie pokryć nieprzepuszczalnym dla wody i dostatecznie wytrzymałym materiałem układanym w arkuszach lub z rolki, tak aby powstała powierzchnia równa i płaska. Styki pokrycia należy wykonywać z zakładką o szerokości co najmniej 8 cm. Do tego celu nadają się np. niepiaskowana papa bitumiczna lub folia poliestrowa grubości 0,2 mm (segregator aktów prawnych).

Nie wolno dopuścić do przesunięcia lub uszkodzenia izolacji akustycznej i jej pokrycia podczas układania jastrychu. Obie warstwy należy chronić przez ułożenie kładek, rozkładając obciążenia robocze na większą powierzchnię, lub zabezpieczyć w inny sposób.

Należy zwrócić uwagę na staranny dobór stale jednakowych składników mieszanki na jastrych oraz na jej równomierne wymieszanie przez co najmniej 3 minuty w mieszarce przeciwbieżnej. W skład mieszanki powinno wchodzić przemyte kruszywo o największym ziarnie 8 mm i o ciągłej krzywej przesiewu, leżącej w korzystnym obszarze 3 według normy DIN 1045oraz 350 do najwyżej 400 kg cementu na 1 m³ mieszanki. Wskaźnik wodno-cementowy nie powinien przekraczać 0,6, konsystencja mieszanki powinna być gęstoplastyczna do plastycznej (promocja 3 w 1).

Średnia wytrzymałość jastrychu musi być nie mniejsza niż: wytrzymałość słupowa na ściskanie 22,5 N/mm², wytrzymałość na rozciąganie przy zginaniu 4 N/mm² lub wytrzymałość na rozciąganie przy zginaniu próbki pobranej na budowie 2,5 N/mm².