Płaszcz przykrywy

Płaszcz przykrywy wykonuje się z muru (ze szczelinami), a pokrywę przykrywa się płytą żelbetową na otwartą spoinę. Przy mostach drogowych, które w celu odprowadzenia wody powierzchniowej mają wpusty uliczne w nawierzchni, łączy się odpowiednio izolacje z tymi wypustami. Przykład wykonania takiego połączenia (program uprawnienia budowlane na komputer).
W przedstawionych wyżej sposobach połączenia izolacji wodoszczelnej z wkładkami z lejem spustowym, przy wewnętrznym odprowadzaniu wody, izolacja jest jedynie przyklejana, a nie zaciskana.

Dlatego, zwłaszcza w przypadkach gdy możliwe jest piętrzenie się wody wokół lejów odpływowych, a w szczególności jeśli budowla jest przysypana warstwą ziemi, wskazane jest wykonanie połączenia izolacji z tym lejem przez zaciśnięcie izolacji w kołnierzach.
W tym ostatnim przypadku lej powinien być przykryty kratką lub kołpakiem do zdejmowania przy czyszczeniu. W obu przypadkach na kratce należy najpierw ułożyć warstwę żwiru o odpowiednim uziarnieniu, a dopiero później piasek lub ziemię roślinną (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

Podczas wykonywania omawianego połączenia należy zwrócić szczególną uwagę na to, aby zarówno lej, jak i króciec spustowy nie zostały zatkane odpadkami, materiałami budowlanymi, śmieciami itp.
Izolacja powinna być chroniona przed uszkodzeniami i należycie zaciśnięta pomiędzy konstrukcją budowli i warstwą ochronną. Warunek ten jest spełniany, jeśli stały docisk będzie wynosić co najmniej 0,1 kG/cm2. Jeżeli docisk taki nie może być uzyskany, np. przy izolacjach ścian w bezpośrednim sąsiedztwie innych budowli (parcie ziemi nie istnieje), to zaleca się wykonanie specjalnych urządzeń zaciskowych (uprawnienia budowlane).

Urządzenia zaciskowe

Urządzenia zaciskowe w postaci kotew talerzowych okazały się najbardziej praktyczne. Przykład docisku za pomocą kotew talerzowych systemu Schafera. W prostszy sposób kotwy talerzowe można wykonać z dwóch zwykłych blach z otworem na śrubę (program egzamin ustny). Pierwsza blacha powinna być przyspawana do śruby. Trzpień śruby ma hak umieszczony na końcu i służy jako zakotwienie w betonie. Drugą płytę dokręca się jedną nakrętką, a płytę ochronną dociskową dociska się drugą nakrętką o takiej samej średnicy przez odpowiednio dużą podkładkę z blachy. Inne rozwiązania kotew talerzowych dla różnych przypadków kolejności wykonywania poszczególnych elementów konstrukcji w obrębie izolacji (opinie o programie).

Wskazane jest podłożenie pod talerze 1 lub 2 dodatkowych warstw papy w kształcie krążków o średnicy nieco większej od średnicy talerzy. Odstępy pomiędzy kotwami talerzowymi, rozmieszczonymi mijankowo, wynoszą zwykle tyle, aby na jedną kotew przypadło 1-5-1,5 m2 powierzchni izolacji.
Jeżeli budowlę wykonuje się pomiędzy ścianami szczelnymi lub w rozpartym wykopie, to dostateczne parcie gruntu na izolację można będzie uzyskać, pozostawiając między ścianą szczelną a warstwą ochronną izolacji pustą przestrzeń o szerokości co najmniej 50 do 80 cm. W miarę usuwania rozparcia ścian wykopu przestrzeń tę wypełnia się warstwami gruntu, które należy przy tym silnie ubijać (segregator aktów prawnych). Warunek ten nie zawsze jednak może być spełniony ze względu na warunki lokalne lub też z powodu wzrostu kosztów. Wówczas warstwę ochronną wykonuje się bezpośrednio przy ścianie szczelnej, która przyjmuje na siebie całkowite parcie ziemi i izolacja nie ma wymaganego docisku.

Przy rozparciu wykopu, które da się usunąć, można uzyskać potrzebne parcie gruntu. Ściany szczelne stalowe (a często inne) ze względu na możliwość uszkodzenia izolacji zwykle nie są wyciągane. W tym przypadku zaciśnięcie izolacji można uzyskać w ten sposób, że po wyrównaniu betonem wgłębień w ścianie szczelnej układa się dwie warstwy papy bez powłoki. Dzięki przekładce z pap budowla może osiadać niezależnie od ściany szczelnej (promocja 3 w 1). Przy przekładce z papy wykonuje się ścianę pomocniczą w postaci płyty żelbetowej o grubości 15 cm.