Płoty i murki

Stojąc bezpośrednio na nic uregulowanym nigdy cyplu Skarpy porosłym trawą i znajdującym się w jednym poziomie z wiaduktem Pancera kościół ten w niektórych ujęciach nasuwał skojarzenia niemal z prowincjonalnym krajobrazem małomiasteczkowym (program uprawnienia budowlane na komputer). To piętno zaniedbania i prowincjonalizmu nadawały mu zwłaszcza domostwa obudowujące dzwonnicę i wypełniające odstęp między wieżą a bryłą świątyni, i w tym wypadku znaleźli się gorliwcy, którzy sprzeciwiali się usunięciu tej obudowy protestując przeciwko obnażeniu kościoła i dzwonnicy i postawieniu ich tym samym w nowych warunkach przestrzennych. Praktyka budowy Trasy W-Z usunęła te wątpliwości (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

Wznosząc się dziś nad magistralą na wysokości 10-12 m, oparty na piętrzących się murach oporowych i malowniczych oskarpowaniach w otoczeniu tarasów i monumentalnych schodów, kościół św. Anny stał się wielkomiejskim akcentem pełnym ekspresji i patosu. Zniesiono płoty i murki oraz zabudowania narosłe między świątynią a dzwonnicą. Dzwonnica nabrała zupełnie nowego sensu plastycznego stając się wolno stojącym akcentem pionowym podkreślającym jednostronnie wjazd do tunelu i nierozerwalnie związanym z architekturą wielkiego muru oporowego (uprawnienia budowlane). Ogrodzone dawniej malownicze tarasy na tyłach i na północ od kościoła włączono do przejść pieszych i terenów spacerowowypoczynkowych. Cały zespół stał się elementem miasta uwypuklając zawarte w nim świeckie, demokratyczne nuty (program egzamin ustny).

Budowa Trasy W-Z przesądziła również o jakościowych przemianach kompozycyjnych placu Zamkowego. Koncepcja tego zespołu, uzależniona przede wszystkim od rozwiązania nowego Zamku, nie jest jeszcze wyjaśniona. Jednakże otwarcie przestrzeni placu na dolinę Wisły i wytworzenie obszernej platformy widokowej na terenach wlotu Krakowskiego Przedmieścia do placu Zamkowego założyło nowe i na pewno jak najbardziej owocne przesłanki bogatego rozwiązania architektoniczno-urbanistycznego (opinie o programie).

Przeobrażenia układu urbanistycznego

Równie nowe i równie sprzyjające warunki plastyczne stworzyła Trasa W-Z dla samego Zamku Królewskiego, który dawniej „zapadał” nieco w dół w porównaniu z poziomem otaczających go magistrali, obecnie zaś piętrzyć się będzie na 10-metrowym postumencie rustowanych murów oporowych i zielonych oskarpowań wyrastających nad magistralą (segregator aktów prawnych).

Jest rzeczą charakterystyczną, że problem odbudowy Zamku Królewskiego wysunięty został właśnie w związku z przeprowadzeniem Trasy W-Z i jest dziś już nie tylko problemem wąskokonserwatorskim, ale przede wszystkim architektoniczno-urbanistycznym, problemem właściwego ukształtowania i rekonstrukcji historycznej dominanty tego starego a przeobrażonego dziś rejonu. Tocząca się w tej sprawie dyskusja nic doprowadziła jeszcze do ustalenia ostatecznego projektu Zamku Królewskiego. Niezależnie jednak od oceny poszczególnych propozycji, a nawet wykonanych już projektów i szkiców koncepcyjnych, można mieć poważne wątpliwości co do zasady rygorystycznego odtworzenia Zamku Królewskiego w jego formie sprzed ostatniej wojny. W tej postaci przebudowano Zamek na przełomie XVJ i XVII wieku (1597-1619) z gotyckiej budowli książąt mazowieckich (promocja 3 w 1).

Poważna rozbudowa Zamku następuje już w epoce saskiej : z tych czasów datuje sic niezrealizowany projekt Póppelmana oraz przebudowa w latach 1740-1747 korpusów od strony Wisły. Następna epoka w rozwoju Zamku to przebudowa za czasów Stanisława Augusta nadająca nowe oblicze wnętrzom gmachu i zmierzająca do znacznego przeobrażenia układu urbanistycznego Zamku i jego otoczenia, zgodnie z nową rolą i wielkomiejskim znaczeniem szybko rosnącej Warszawy. Niezrealizowane projekty zupełnego przeobrażenia budowli i jej otoczenia wraz z katedrą, placem Zamkowym i Krakowskim Przedmieściem, wykonane przez Schrocgcra i Merliniego, dokumentują żywe zrozumienie przez tych mistrzów nieustającego rozwoju miasta i jego zabudowy.