Płyty otworowe

W prefabrykowanym budownictwie miejskim, zwłaszcza wielkopłytowym, występują płytowe stropy sprężone w postaci płyt pełnych, otworowych lub rusztowych (program uprawnienia budowlane na komputer). W Polsce stosowane są (Kombinat FADOM) płyty stropowe sprężane termicznie prętami o przekroju owalnym 40 mm² ze stali stopowej St 140/160, importowanej. Sprężenie stropów pozwoliło na wyraźne zmniejszenie ich grubości w porównaniu z analogicznymi płytami żelbetowymi w innych systemach wielkopłytowych. W innych krajach spotyka się, oprócz płyt jednokierunkowo sprężonych, dostosowanych do podparcia na 2 krawędziach, także płyty krzyżowo sprężone, podparte na 3 lub 4 krawędziach (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

Stropy przemysłowe, a także stropy większych rozpiętości w budownictwie miejskim, są częściej wykonywane z elementów sprężonych, gdyż intensywność i charakter obciążeń oraz rozpiętości pozwala na pełne wykorzystanie zalet sprężenia. Stosowane są elementy płytowo-żebrowe TT oraz płyty otworowe (uprawnienia budowlane). W Polsce produkowane są trzy typy stropowych elementów sprężonych:

• płyty otworowe Stasa o grubości 120, 160 i 200 mm i szerokościach 0,5 i 1,0 m, sprężone splotami 2 0 2,5 mm; w oryginalnej technologii licencyjnej (NRD) płyty miały konstrukcję warstwową od 1973 r. Przedsiębiorstwo Prefabrykacji Przemysłu Węglowego (Zakład w Bolęcinie k. Chrzanowa) produkuje elementy jednorodne z lekkiego betonu łupkoporytowego klasy B 25,
• Płyty otworowe SP (Spiroll) dla stropów rozpiętości 9,6 m, sprężone splotami 0 12,5 mm (1 0 4,5 + 6 0 4 mm) w liczbie 6-10,
• płytowo-żebrowe elementy TT-44 analogiczne do płyt dachowych TT-
• 40 rozpiętości 6-H5 m, sprężone splotami 0 7,8 mm w 6 wariantach 6-16 splotów (program egzamin ustny).

Sprężanie rusztu szczytowego

Płyty SP produkowane są w Polsce od 1975 r. W innych krajach dominują raczej elementy TT (np. w USA, ZSRR, RFN, Holandii, Finlandii, na Węgrzech), a także stosowane są inne przekroje, np. płyty SPAN-DECK, rozpowszechnione w Europie zachodniej i od 1977 r. produkowane na Węgrzech. W budynkach miejskich wymagających dużych rozpiętości stropów oraz przeniesienia znacznych obciążeń sprężenie jest stosowane w wielu elementach stropów i szkieletowej konstrukcji nośnej (opinie o programie).

Początkowo w tradycyjnych szkieletach złożonych z płaskich ram sprężenie łączono często z drobnowymiarową prefabrykacją. Jednocześnie wprowadzano nowe ustroje szkieletowe, w których obok rozpór stropowych sprężano słupki (wieszaki), zapewniające wzajemną współpracę tych rozpór. Dalszy rozwój konstrukcji szkieletowych dawał nowe możliwości zastosowania sprężenia (segregator aktów prawnych). W licznych realizacjach ustrojów płytowo-słupowych, w których stropy płaskie płytowe lub kasetonowe były podnoszone na słupach, wprowadzano dwukierunkowe sprężenie stropów, a także sprężano smukłe słupy. Najbardziej różnorodne zastosowania sprężenia znane są w dużych obiektach trzonowo-cięgnowych. W 35-piętrowym budynku bankowym w Johannesburgu sprężono zarówno prefabrykowane płyty stropowe, belki krawędziowe oraz wieszaki, jak i monolityczne ruszty poziome, z których każdy służy do podnoszenia 10 stropów.

Stropy i belki sprężono w technologii strunobetonu, a wieszaki i ruszty w technologii kablobetonu. Podobne w konstrukcji budynki administracyjne wzniesione w 1980 r. w Katowicach mają sprężone stropy strunobetonowe oraz kablobetonowy ruszt szczytowy, sprężony kablami BBRV 72 0 6 ze stali wytrzymałości 1800 MPa. Siła naciągu w każdym kablu wynosiła 2,45 MN były to największe typowe cięgna stosowane dotąd w Polsce. Sprężanie rusztu szczytowego odbywało się dwuetapowo: połowę kabli naciągnięto przed montażem stropów zawieszonych na stalowych wieszakach, a połowę przed montażem elementów elewacyjnych(promocja 3 w 1).