Pobieranie materiałów wybuchowych

Pozostawiona mąka skalna lub odłamki mogą albo zaklinować zakładany nabój,/albo dostawszy się między dwa naboje, mogą być przyczyną niewypałów częściowych albo nawet całkowitych. Pozostawienie w otworze resztek materiałów łatwopalnych, może być, przy użyciu zwyczajnych lontów prochowych przyczyną bardzo niebezpiecznych przedwczesnych wybuchów. Dobre osuszenie otworu konieczne jest przy użyciu materiałów wybuchowych wrażliwych na wilgoć a więc przede wszystkim przy użyciu prochu górniczego luzem, czy też w nabojach, saletry strzelniczej oraz amonitów (program uprawnienia budowlane na komputer).

Pobiera materiały wybuchowe ze składu osobiście strzałowy, co w razie znaczniejszej odległości składu od miejsca zużycia może robić jednorazowo na całkowite przewidywane dzienne zapotrzebowanie materiału wybuchowego, lontu, spłonek i jeśli trzeba zapalników elektrycznych. Zwykle jednak należy je pobierać bezpośrednio przed przystępowaniem do ładowania otworów w ilości nie większej od przewidywanego zużycia. Brać należy przede wszystkim materiał starszy lecz nie zawilgocony i dobrej jakości (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

Wstęp do składu materiałów wybuchowych mają tylko za trudnieni przy wydawaniu i odbiorze tych materiałów. Używanie w’ składzie źródła światła o płomieniu nieosłoniętym oraz palenie tytoniu, jest surowo wzbronione. Wchodzącym do składu nie wolno nawet mieć przy sobie zapałek ani zapalniczek. Jeżeli w składzie przechowuje się proch lub saletrę, nie wolno doń wchodzić w butach (osobliwie podkutych żelaznymi gwoździami), jedynie w wojłokowych (lub gumowych) pantoflach, skarpetkach, boso lub w postołach (uprawnienia budowlane).

Nie należy w składzie otwierać skrzynek z materiałami wybuchowymi tylko poza nim (najlepiej w zbudowanej opodal do tego celu szopie). Do otwierania skrzynek nie wolno używać żadnych narzędzi stalowych, jak siekiery, dłuta lub klina do podważania przykryw. Jedynie kleszcze i śrubokręt używane do tego, mogą być stalowe (program egzamin ustny).

Przenoszenie materiałów wybuchowych

Przenoszenie materiałów wybuchowych, pobranych ze składu do kamieniołomu, odbywać się może tylko w specjalnie przeznaczonych do tego celu puszkach strzelniczych lub torbach zamykanych na klucz, wykonanych z materiałów nie dających iskier, a więc z drzewa, miękkiego metalu, fibry i zamknięcia tych puszek winny być wykonane z mosiądzu. Dopuszczalne są również plecaki, zaś do przenoszenia luźnego prochu - dzbanki lub bańki liniowe lub cynkowe z uchami i pokrywą. Różne wzory tego sprzętu do przenoszenia materiałów wybuchowych pole (opinie o programie).

Można również przenosić materiały wybuchowe w nieotwartych oryginalnych skrzynkach fabrycznych, ciężar jednak przenoszonego przez jednego robotnika ładunku nie powinien przekraczać 25 kg. Przy większym ciężarze dwóch ludzi może je nieść na noszach, zbitych drewnianymi gwoździami. Przy przenoszeniu materiałów wybuchowych w puszkach lub skrzynkach strzelniczych należy umieszczać naboje, lont i spłonki w osobnych przedziałach, spłonki zaś w oddzielnych drewnianych skrzyneczkach (rys. 208) Materiały wybuchowe różnego rodzaju można przenosić tylko w oddzielnych puszkach, na stałe oznaczonych: dla prochu literą „P’\ dla amonitów - ĄS, dla chloratytów - Chi, dla dynamitów - Dyn (segregator aktów prawnych).

Bezwzględnie wzbronione jest przenoszenie materiałów wybuchowych i spłonek w kieszeniach ubrania. Pozostałe z opakowania skrzynki, pudełka i papiery należy codziennie usuwać ze składu, a w razie zauważenia na nich resztek materiałów wybuchowych, należy je palić. Odnosi się to szczególnie do prochu i materiałów zawierających nitroglicerynę. Po zabraniu ze składu potrzebnych materiałów, odpowiedzialny magazynier winien skład starannie zamknąć i klucz schować lub oddać kierownikowi kamieniołomu (promocja 3 w 1). Klucz od składu ma być zawsze w przechowaniu u osoby, na której imię zostały one z fabryki wydane.