Podpory stępkowe

Podpory stępkowe i boczne układane na wózkach mają podobną budowę i rozkład jak podpory pochylniowe.
Podobnie jak i wózki, urządzenia mechaniczne wyciągów nie są z zasady przedmiotem projektu inżyniera budowlanego rozwiązującego ich konstrukcję nośną, lecz powinny być opracowane przez specjalistów. Z tego względu w dalszych podrozdziałach omówione będą jedynie pewne ogólne wytyczne (program uprawnienia budowlane na komputer).

Stosowane dawniej kieraty obecnie całkowicie wyparte są przez wciągarki elektrycznie napędzane, ustawiane zwykle, ale nie zawsze, na przedłużeniu powierzchni operacyjnej w specjalnym budynku.
Pomiędzy wciągarki a wózki włącza się nierzadko w celu zmniejszenia sił oraz wyrównania naciągu lin wielokrążki.
W wypadku wyciągania wózków poprzecznych systemem kilku lin równoległych, wyrównywanie naciągów lin odbywa się nie tylko za pomocą układu bloków sprzęgłowych i wielokrążków, lecz także przez specjalnie do tego celu używane wciągarki różnicowe (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

Ponieważ opuszczanie wózków również powinno być kontrolowane zakładane są ponadto wciągarki spustowe z bębnami, na których nawinięta jest lina spustowa do opuszczania wózków. Lina ta poprowadzona jest przez krążek zwrotny, umieszczony w dolnym końcu wózka, i drugim swym końcem umocowana do krążka poniżej wciągarki.
Cięższe wciągarki wyciągowe mają zwykle podwójne bębny, pomiędzy którymi umieszcza się wciągarkę spustową.

Do wyciągnięcia dużego statku do 2500 t potrzebna jest moc do ok. 200 KM. Dla statków mniejszych wystarczy wciągarka 20-tonowa, co zależy zresztą od prędkości holowania. Prędkość ta waha się od 0,01 do 0,05 m/s, wyciąganie statku trwa zatem od 0,5 do 1 godziny, a czasem dłużej (uprawnienia budowlane).
Wciągarki powinny być osadzone na mocnych fundamentach betonowych lub żelbetowych głęboko posadowionych i dobrze zakotwionych w gruncie, o ciężarze nie mniejszym niż 2 t/KM dla statków mniejszych lub 1 t/KM dla statków większych.

Rozkład sił

Do przeciągania wózków z powierzchni operacyjnej na stanowiska mogą służyć te same urządzenia, które służą do wyciągania ich z wody, jednakże liny muszą przechodzić przez system krążków, pozwalających na zmianę kierunku przeciągania. Krążki te muszą być również odpowiednio mocno posadowione, gdyż poddane są one znacznym siłom poziomym (program egzamin ustny).
W niektórych wypadkach zamiast przeciągania lin przez system krążków można zastosować wciągarki na ruchomych podwoziach, przesuwające się od stanowiska do stanowiska i umożliwiające przeciąganie na nie statku na wózku.

Oprócz wciągarek działających za pomocą lin stosowane bywają urządzenia operujące nie linami, lecz łańcuchami Galla, jak również ciągniki poruszające się na torach zębatych.
W niektórych wyciągach stosuje się obrotnice, które umożliwiają zmianę kierunku wózka po wyciągnięciu go na brzeg (opinie o programie).
Obrotnica może być przechylna, tzn. przed wejściem wózka na nią spadek jej wierzchu dostosowany jest do spadku szyn wyciągu, po czym, równocześnie z obrotem ku właściwemu stanowisku, następuje jej przechył, pozwalający na wjazd wózka z obrotnicy na stanowisko.

Konstrukcję obrotnicy stanowi masywna belka mostowa złożona z dwu do trzech dźwigarów głównych, najczęściej kratowych, lub blaszanych oraz z szeregu poprzecznie. Belkę tę osadza się na wieńcu środkowym posadowionym na masywnym fundamencie. Zmianę nachylenia uzyskuje się za pomocą dźwigników hydraulicznych poruszających się na wózkach na obwodzie obrotnicy (segregator aktów prawnych).

Dla obrotnicy wykonuje się zagłębie o ścianach betonowych lub żelbetowych, posadowionych na odpowiednich fundamentach i o takim że dnie. Zagłębie musi być odpowiednio odwodnione.
Rozkład sił działających na wyciąg wyznacza się podobnie jak dla pochylni podłużnych i poprzecznych, z pewnymi różnicami spowodowanymi przez istnienie wózków, jako elementu pośredniego pomiędzy wyciągiem a statkiem (promocja 3 w 1).