Pogrubienie otulenia

Po przekroczeniu cp = 1 wytrzymałość rośnie dalej w miarę wzrostu pełności otulenia ziarn, aż wszystkie ziarna zostaną całkowicie otulone. Przyrost Rs może tu być oceniany w stosunku do Rs przy cp = 1 na ^ 50% (program uprawnienia budowlane na komputer). Po otuleniu ziarn dalsze zwiększenie ilości zaczynu idzie na pogrubienie otulenia, przy czym Rs wzrasta jeszcze o kilka procent, aż pewna grubość optymalna zostanie osiągnięta, po czym Rs dalej nie wzrasta, a na ogół nawet spada. Zmiana grubości kruszywa w szczelnym betonie nie ma większego wpływu na Rs. Betony o wysokim o> 0,7) są mniej wrażliwe na zmiany cp i grubość otulenia i to tym mniej, im wyższe jest co, gdyż miarodajne jest wtedy Rs zaczynu. Zagadnienie to nie daje się sprowadzić do wpływu samej ilości, gdyż wpływ poszczególnych piasków nie daje się wyrazić liczbą jakościową jak cement, a po wtóre zaprawa - to kombinacja trzech składników, a nie tylko dwóch jak zaczyn (program uprawnienia budowlane na ANDROID). Stosunek piasku, cementu i wody w zaprawie może być bardzo różny; zaczyn jest wtedy specjalnym przypadkiem zaprawy, w której p = 0. W rozdziale 5 dzieliliśmy piaski na łamane i otoczakowe. Omawiamy tu na razie tylko piasek jako kategorię wielkości ziarn, a głównie jako piaski otoczakowe. Różnice między piaskiem otoczakowym i łamanym. Mimo przeważnie bardzo podobnego składu mineralnego piaski różnią się stopniem miałkości oraz teksturą (kształtem i powierzchnią) ziarn. Z miałkością wiąże się wodożądność i ona to w głównej mierze wpływa na charakter piasku (uprawnienia budowlane). Jego wodożądność pomnożona przez ilość stanowi o wilgotności świeżego betonu, a zatem o jego co i Rs. Ten aspekt uważać możemy za znany i uchwytny. Tekstura poszczególnych piasków jest - przeciętnie biorąc - dość podobna, ale mogą jednak zachodzić bardzo poważne odchyłki od przeciętnej (program egzamin ustny). Wpływ tych różnic dotąd raczej nie jest zbadany, a na pewno nie ujęty funkcjonalnie.

Pył piaszczysty

Trudno go zresztą zbadać. W każdym razie trzeba by wtedy traktować wpływ tekstury jako współczynnik poprawkowy np. do wzoru Bolomeya z uwzględnieniem - przy badaniach - wartości cpd p i pi2. Osiągnięte dotąd rozeznania odnośnie do wpływu jakości piasku są raczej skąpe i w dodatku nie są tak całkiem jednoznaczne. Ogólnie przyjmuje się, że również dla zapraw ważne są relacje Rs 1(co) (opinie o programie).

Mamy wyniki badań L. Fereta, z których wynika, że przy jednakowym o pył piaszczysty (piasek pylasty) wykazał większe Rs od piasku drobnego, ale mniejsze od piasku ziarnistego (grubszego). Nie musi to oczywiście być reguła, ale wskazuje na konieczność zachowania pewnego krytycyzmu przy ocenie piasku, szczególnie miękkiego. Według I. A. Kiriejenki również w piaskach ilość zaczynu może być ważniejsza od jego co. Widzimy, który stanowi pewną analogię, tyle tylko, że skład wagowy mieszanki jest tu stały, a zmienne jest uziarnienie kruszywa (piasku), scharakteryzowane przez wskaźniki uziarnienia. Mimo wyższego co dla piasku II i III (bardziej miałkie) dają one nie wiele niższe Rs niż piasek I gruby (segregator aktów prawnych).

Polemizując z tym wynikiem B. G. Skramtajew słusznie przestrzega przed przyznaniem miałkim piaskom wyższości nad grubszymi lub równorzędności przy wyższych co. Zaś W. W. Stolników wskazuje, że miałkie piaski dają betonom lepszą urabialność i pozwalają na suchsze konsystencje, co daje obniżkę co (i XC) i wzrost Rs- Miałkie piaski mogą istotnie być korzystniejsze przy co 0,4 oraz w przypadkach, kiedy wykonujemy betony o bardzo małej ilości piasku. Jednak w zwykłych betonach lepsze będą wg P. Ilerrmanna [91] piaski grubsze.

Mimo jednakowego co piaski miałkie 0//6 serii I wykazują o 33% niższe R, niż piaski 0//2 serii II, przy czym duży wpływ ma zawartość pyłów piaszczystych. Rosyjskie normy wymagają zachowania następujących granic uziarnienia piasków w zwykłych betonach (promocja 3 w 1).