Pokojowa nagroda Nobla

ADDA, rz. we Włoszech, 1. dopływ Padu; dl. 313 km; przepływa jez. Como; elektrownie wodne. ADDAMS Jane, 1860-1935, amer. bojowniczka o pokój i reformy spoi.; pokojowa nagroda Nobla. ADDENDY - Ugandy. AdDINSELL Richard, 1904-77, kompozytor ang.; muzyka film. i teatr.; Koncert warszawski na fortepian i orkiestrę z filmu Dangerous Moonlight (o poi. pianiście, lotniku w czasie II wojny świat.) (program uprawnienia budowlane na komputer).

Addis ABEBA, stoi. Etiopii, w środk. części kraju, na wys. ok. 2400 m; 2,2 min mieszk. (1993); gł. ośr. gosp., nauk. i kult. kraju; przemysł spoż., włók., mat. bud., maszyn., obuwn., drzewny, hutnictwo żelaza; uniw. (zal. 1950); Biblioteka Nar. (zal. 1940); palace (gl. XIX w., m.in. cesarza), budowle sakralne; w pobliżu ruiny monolitycznych kościołów (przed XVI w.) - Zal. 1887 jako stoi. jednolitego państwa; 1896 traktat pokojowy po zwycięskiej wojnie z Wiochami; 1936-1941 okupowana przez wojska włoskie (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

Addison [ądysn] Joseph, 1672-1719, ang. poeta klasycyst. i prozaik; wspól- zał. i red. „Spectatora” (1711-14) -obyczajowa w duchu racjonalizmu. ADDISON [ądysn] Thomas, 1793-1860, anatomopatolog ang.; lekarz i wykładowca w Guy’s Hospital w Londynie; pierwszy opisał cisawicę (choroba A.) oraz, niezależnie od A. Biermera, niedokrwistość złośliwą (choroba A.-Biermera) (uprawnienia budowlane).

Addisona-biermera CHOROBA (niedokrwistość złośliwa), schorzenie wywołane niedoborem (upośledzonym wchłanianiem) wit. B_u; charakteryzują ją zaburzenia czynności układu krwiotwórczego, zmiany zwyrodnieniowe w obrębie układu nerwowego i zaniki błony śluzowej przewodu pokarmowego (program egzamin ustny).

Wydzielanie produktów ubocznych

ADDISONA CHOROBA (cisawica, niedoczynność nadnerczy), przewlekła niewydolność kory nadnerczy prowadząca do zaburzeń gospodarki wodnoelektrolitowej i ogólnego wyniszczenia organizmu; charakterystyczne są brun. przebarwienia skóry, gł. rąk i twarzy. ADDYCJA (reakcja przyłączania), chem. łączenie się 2 lub większej liczby cząsteczek w jedną cząst. bez wydzielania produktów ubocznych: w chemii org. przyłączenie cząsteczki pierwiastka (np. bromu) lub związku chem. (np. chlorowodoru) do cząsteczki związku nienasyconego (np. alkenu, alkinu) (opinie o programie).

ADDYTYWNA FUNKCJA, mat. funkcja, której wartość dla sumy argumentów równa się sumie jej wartości dla poszczególnych elementów: f(x + y) = = f(x)+f(y). Adekwatna definicja, log. definicja trafnie ujmująca zakres pojęcia definiowanego. Adekwatność poznania, fiioz. praw dziwość, zgodność poznania z rzeczywistością.

ADELAIDE, m. i port na pd. wybrzeżu Australii, stoi. i gl. ośr. gosp. stanu Australia Pd.; 1,1 min mieszk. obszar metropolitalny (1993); przemysł maszyn duży ośr. kult. i nauk.; węzeł komunik.; uniw. (zał. 1874). - Zal. 1836 (najstarsza osada w Australii Pd.), prawa miejskie 1840 (segregator aktów prawnych).

Adelajda, ok. 1324-1371, królowa poi., córka landgrafa heskiego Henryka II Żelaznego; druga żona Kazimierza III Wielkiego 1341-56 (rozwód z braku potomstwa). ADELAJDY, WYSPA, antarktyczna wyspa u zach. wybrzeży Płw. Antarktyczne- go; ok. 5 tys. km²; pokryta czaszą lodową; na wsch. góry (wys. do 2395 m); bryt. stacja nauk. „Rothera L". ADELI, WYBRZEŻE, dawniej Ziemia Adeli, część Antarktydy Wsch. (Ziemia Wilkesa) między Wybrzeżem Klary a Wybrzeżem Jerzego V; fr. stacja nauk. ..Dumont d’Urville”.

ADEMAR DE CHABANNES, ok. 988-1034, kronikarz fr.; autor Kroniki obejmującej dzieje Francji do 1028. ADEMAR Z MONTEIL (a. z montęj), - 1096, biskup Le Puy, legat papieski przy I krucjacie, jej ideologiczny i polit. przywódca. ADEN, m. w Jemenie, nad Zat. Adeń- ską; 365 tys. mieszk. (1981); ważny port mor., ośr. handl. i przem. (duża rafineria ropy naft.); międzynar. port lotn.; uniw.; posiadłość bryt. do 1967 (promocja 3 w 1).

ADENAUER Konrad, 1876-1967, polityk niem.; wspótzał. i 1950-66 przewodn. CDU; 1949-63 kanclerz RFN. 1951-55 jednocześnie min. spraw zagr.; odegrał wielką rolę w procesie tworzenia państwowości RFN jako odrębnego państwa zachodnioniem. związanego politycznie i wojskowo z Zachodem; twórca programu, który miał przywrócić Niemcom międzynar. pozycję utraconą w wyniku klęski III Rzeszy.