Pokrycia stropodachów

Stropodach jest to strop nad najwyższym pomieszczeniem budynku, równocześnie spełniający rolę pokrycia dachowego.
Ze względu na przeznaczenie rozróżniamy stropodachy i tarasy (program na komputer). Stropodachy spełniają funkcję zwykłego pokrycia, a tarasy przeznaczone są do przebywania na nich ludzi lub do ruchu pojazdów i noszą wówczas nazwę tarasów użytkowych.

Uwzględniając konstrukcję, stropodachy możemy podzielić na 3 rodzaje: pełne, wentylowane i przełazowe.
Stropodachy i tarasy zabezpieczają pomieszczenia mieszkalne przed opadami atmosferycznymi i zmianami termicznymi, będąc same narażone na duże wahania termiczne.
Stropodachy od tarasów różnią się jedynie nawierzchnią zewnętrzną (program na telefon).
Na tarasach stosuje się nawierzchnie przeznaczone na pobyt ludzi, odporne na wpływy mechaniczne i atmosferyczne, a na stropodachach — tylko pokrycie odporne na wpływy atmosferyczne. Różnorodność czynników zewnętrznych jak i użytkowych mających wpływ na konstrukcję stropodachów znajduje uzasadnienie w projektowaniu stropodachów o budowie warstwowej.

Zasadniczo stropodach składa się z kilku podstawowych warstw o różnym przeznaczeniu (program egzamin ustny). Poza konstrukcyjną nośną i wyrównawczymi rozróżniamy warstwę izolacji ciepłochronnej, warstwę izolacji parochronnej, warstwę wentylacyjną w postaci szczeliny bądź kanalików oraz warstwy wodoszczelne 1).
W zależności od użytych materiałów i spełniania poszczególnych funkcji, niektóre warstwy mogą być ze sobą połączone bądź też pominięte.
Tarasy poza warstwami stosowanymi w stropodachach mają jeszcze warstwę wierzchnią zabezpieczającą od mechanicznych uszkodzeń, najczęściej w postaci gładzi lub płytek oddylatowanych poziomą wkładką z papy asfaltowej ułożonej luzem lub warstwą podsypki piaskowej (opinie o programie).
Warstwa wyrównawcza ma na celu wytworzenie spadków dla wody w tych przypadkach, gdy konstrukcja stropu nie jest wykonana z odpowiednim do spływu wody spadkiem. W halach o większych rozpiętościach przypadki takie są rzadkie, natomiast dość częste w budynkach z tarasami, gdzie stropy są poziome.

Warstwy wyrównawcze

Spadki wytwarzane przez warstwy wyrównawcze ułożone na poziomym stropie nie mogą być znaczne, aby ciężar tej warstwy nie był zbyt duży (segregator aktów prawnych). Dość często stosowane są przy tarasach spadki 2°/o, a niekiedy l°/o. Przy tak małych spadkach konieczne jest zapewnienie łatwego odpływu wody z powierzchni tarasu oraz wykonanie bardzo skutecznej izolacji wodoszczelnej.
Grubość warstwy wyrównawczej jest zmienna w różnych punktach stropodachu i zależna od przyjętego spadku i wymiarów w planie poszczególnych połaci dachu. Warstwa ta może być wykonana z dobrego żużlobetonu lub innych lekkich betonów, z żeberek betonowych i płytki żelbetowej, ustawionych na stropie nośnym z żeberek ceglanych pokrytych płytami wiórkowo-cementowymi itp.

Zazwyczaj jest jeszcze ona pokryta gładzią (promocja 3 w 1).
Przy stropodachach o większych rozpiętościach, w których warstwa wyrównawcza mogłaby się okazać zbyt gruba, pożądane jest pominięcie jej w celu uniknięcia zbytniego obciążenia stropu.
Jest to szczególnie ważne w budynkach mieszkalnych przy stropach żelbetowych prefabrykowanych, które można od razu wykonać ze spadkiem zachowując wszędzie ich jednakową grubość. W tych przypadkach daje się na nich cienką warstwę gładzi wyrównawczej.