Połączenie poszczególnych elementów

Prócz normalnych odcinków stanowiących trzon pala stosowane są do pali Stenta odcinki: głowowy o pełnym przekroju i takiż ostrzowy oraz pustakowy „szyjny”, stanowiący przejście pomiędzy głową a normalnymi odcinkami (program uprawnienia budowlane na komputer).

Każdy odcinek ma w górnym końcu przeponę poprzeczną, przy czym w odcinku „szyjnym” przepona ta ma kształt sklepienia w celu łagodnego-przeniesienia uderzeń z głowy pala na ścianki odcinków pustakowych.
Połączenie poszczególnych elementów stanowi rodzaj płytkiej mufy, przy czym styki wypełnia się zaprawą cementową dla wyrównania naprężeń. Aby zapobiec zatkaniu przewodów kablowych tą zaprawą, wstawia się w nie na stykach gilzy z wodoszczelnego kartonu (program uprawnienia budowlane na ANDROID).
Kable utwierdza się w odcinku ostrzowym w ten sposób, że końce ich uformowane w postaci pętli nawleka się na pręty stalowe, które przyspawa się końcami do ścianek trzewika stalowego.
Kable naciąga się od strony głowicy przy zastosowaniu systemu Freyssineta.

Po sprężeniu pali kanały kablowe wypełnia się zaprawą cementową pod ciśnieniem, a jednocześnie zabetonowuje się zakotwienie pali w ostrzu.
W Polsce badania nad palami kablobetonowymi przeprowadzała Katedra Fundamentowania Politechniki Gdańskiej (uprawnienia budowlane).

Pal „GFk” zaprojektowany przez Katedrę Fundamentowania Politechniki Gdańskiej na podstawie trzyletnich badań prototypów wykonanych w skali przemysłowej. Pal ten składa się z odcinków pusta Palami sprężanymi tymczasowo mogą być wszelkie pale kablo- betonowe oraz te pale o zbrojeniu prętowym, w których naciąg przykładany jest po stwardnieniu betonu. Przy wykonywaniu takich pali nie wypełnia się kanałów kablowych zaprawą, a zbrojenie tak spręża, aby późniejsze jego wyjęcie po zwolnieniu naciągu nie przedstawiało trudności.
Pale sprężane w ten sposób mogą być zarówno ciągłe, jak i odcinkowe, zależnie od okoliczności (program egzamin ustny). Te ostatnie jednakże powinny być po zagłębieniu w grunt i zwolnieniu naciągu w jakiś sposób zespolone w jedną całość, przez uzbrojenie zwykłymi wkładkami i zabetonowanie przewodów równoległych do osi pala.

Elementy końcowe

Tak pale ciągle, jak i odcinki sprężone w zasadzie nie wymagają zbrojenia,
kowych długości 1,50 m, o przekroju 40X40 cm i wydrążeniu w osi, o średnicy 28 cm. Przepon nie stosowano.

Otwory kablowe 0 3 mm rozmieszczone są również w pobliżu naroży. Zbrojenie stanowią kable złożone z 6 drutów 0 5 mm, ze stali I gatunku o wytrzymałości na rozciąganie 165 kG/mm2. Przechodzą one z naroża w naroże po przekątnej przekroju pala przez półkolisty kanał wykonany w ostrzu pala. Kanały kablowe po sprężeniu należy wypełniać zaprawą cementową pod ciśnieniem (opinie o programie).
Elementy zbrojone są jedynie spiralą z drutu o średnicy 6 mm i skoku 10 cm. Spirala ta w rzucie poziomym kwadratowa obejmuje kanały kablowe, podobnie jak strzemiona pali żelbetowych.
Elementy końcowe, głowicowy i ostrzowy, o długości po 1 m zaprojektowano jako bloki o pełnym przekroju, w których znajdują się kopulaste przejścia do przekroju pustakowego. Ostrze opatruje się trzewikiem z blachy grubości 3 mm.

Styki sąsiadujących ze sobą odcinków są gładkie (segregator aktów prawnych). Dla wyrównania naprężeń mogą być użyte bądź przekładki ze „skórigelitu"’ o grubości 5 mm, bądź specjalna zaprawa szybko twardniejąca.
Doświadczenia wykonane z tymi palami wykazały, że można je wbijać w grunt średnio zagęszczony, przy czym, w przypadku gdy energia potencjalna wbijania (Q • h) przekroczy 1000 kGm, wskazane jest użyć płuczki. Pali takich nie należy jednak wbijać w grunt, w którym znajdują się głazy lub inne przeszkody, gdyż są one bardzo wrażliwe i łatwo mogą ulec złamaniu. Minimalna marka betonu 400, zaleca się jednak stosować marki wyższe (500 i więcej) (promocja 3 w 1).

Jest to pal o przekroju pełnym, w zasadzie prostokątnym, mający w dwu przeciwległych ścianach podłużne, wyokrąglone na końcach występy, nadające trzonowi pala przekrój w postaci krzyża równobocznego.